รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2567
การประดิษฐ์เซนเซอร์สำหรับตรวจวัดยาฟาวิพิราเวียร์สำหรับต้านไวรัสโควิด-19
ธานินทร์ แตงกวารัมย์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2567 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การตรวจวิเคราะห์ยาฟาวิพิราเวียร์สำหรับต้านไวรัสโควิด-19 ด้วยขั้วไฟฟ้ากลาสสิคาร์บอนเปลือยและขั้วไฟฟ้ากลาสสิคาร์บอนปรับปรุงด้วยเซอร์โครเนียมคอมโพสิตอนุภาคทองนาโนร่วมกับ กราฟีนควอนตัมดอทในร่างแหไคโตซาน ในการตรวจวัดในงานวิจัยแรกใช้ขั้วไฟฟ้ากลาสสิคาร์บอนเปลือยเพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการตรวจวัดด้วยปฏิกิริยาอิเล็กโทรออกซิเดชันโดยใช้เทคนิคไซคลิกโวลแทมเมทรีและเทคนิคแอมเปอร์โรเมทรี ในการวิเคราะห์ได้ทำการศึกษาตัวแปรต่าง ๆ ได้แก่ ศักย์ไฟฟ้า สารละลายอิเล็กโทรไลต์ พีเอช พบว่าใช้ศักย์ไฟฟ้าที่ +1.30 และ +1.25 โวลต์ ตามลำดับ ให้กระแสสูงที่สุด สารละลายอิเล็กโทรไลต์ที่เหมาะสมคือสารละลายบัฟเฟอร์โซเดียมโบเรต-โซเดียมไฮดรอกไซด์ที่พีเอช 10.2 และ สารละลายฟอสเฟตบัฟเฟอร์ ที่พีเอช 6.6 ตามลำดับ การทดสอบสารรบกวนที่พบบ่อยของคนทั่วไปพบว่า กรดแอสคอร์บิก กรดยูริก ซูโครส และกลูโคส ไม่รบกวน ส่วนโซเดียมคลอไรด์ และพาราเซตามอล รบกวนที่ความเข้มข้นต่ำ มีช่วงความเป็นเส้นตรงคือ 0.25 – 500.0 ไมโครโมลาร์ (y = 0.0445x + 0.0195 , R2 = 0.9988) มีขีดจำกัดการตรวจวัดที่ 0.13 ไมโครโมลาร์ ส่วนงานวิจัยที่สองได้ทำการศึกษาขั้วไฟฟ้ากลาสสิคาร์บอนปรับปรุงด้วยเซอร์โครเนียมคอมโพสิตอนุภาคทองนาโนร่วมกับกราฟีนควอนตัมดอทในร่างแหไคโตซาน พบว่ามีช่วงความเป็นเส้นตรงกว้างกว่าขั้วไฟฟ้าเปลือยคือที่ช่วง 0.025 – 5.0 ไมโครโมลาร์ (y = 0.0261x + 0.0049 , R2 = 0.9976) และ 5.0 – 1,500.0 ไมโครโมลาร์ (y = 0.067x + 0.1568 , R2 = 0.9940) มีขีดจำกัดการวัด 0.018 ไมโครโมลาร์ เทคนิคนี้ใช้ในการวิเคราะห์ยาฟาวิพิราเวียร์ในตัวอย่างยาจริง พบว่าเทคนิคนี้สามารถตรวจวัดได้ความถูกต้องสูงโดยมีร้อยละความคลาดเคลื่อนในการตรวจวัดน้อยกว่าร้อยละ 1.96
คำสำคัญ
Glassy carbon electrodeFavipiravir sensorsGraphene quantum dotZirconium composite gold nanoparticleกราฟีนควอนตัมดอทขั้วไฟฟ้ากลาสสิคาร์บอนเซนเซอร์ฟาวิพิราเวียร์เซอร์โคเนียมคอมโพสิตอนุภาคทองนาโน
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การศึกษาความไว ความจำเพาะ และความถูกต้อง ของการใช้ชุดตรวจคัดกรองแอนติบอดีของโรคติดเชื้อไวรัสโควิด-19 เปรียบเทียบกับการตรวจโดยวิธีขยายสารพันธุกรรม (Real-time PCR) ในการวินิจฉัยภาวะติดเชื้อ ในผู้ป่วยที่ทำหัตถการทางสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยาฉุกเฉิน และ บุคลากรทางการแพทย์
อมรินทร์ นาควิเชียร สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) พ.ศ. 2564 อุปกรณ์วินิจฉัยสำหรับตรวจวัดแอนติเจนของโควิด-19
อรวรรณ ชัยลภากุล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 โครงการ การใช้คอมพิวเตอร์ออกแบบและค้นหาสารต้านไวรัสเดงกี่
เอกชัย เจนวิถีสุข สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ พ.ศ. 2554 การพัฒนาดีเอ็นเอไบโอเซนเซอร์แบบแถบเพื่อใช้ในการตรวจวินิจฉัยเชื้อโรคไวรัสไข้เลือดออกแบบแยกซีโรไทป์
โกสุม จันทร์ศิริ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2559 Instant response to the novel virus: A bibliometric analysis of the incipient publications on COVID-19
การพัฒนาโซ่ความเย็นของวัคซีนโควิด-19 เพื่อควบคุมอุณหภูมิและติดตามสอบย้อนกลับในการขนส่งและเก็บรักษา
ดวงพรรณ ศฤงคารินทร์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565 การพัฒนาเทคโนโลยีการตรวจไวรัสในพืชผลสดเพื่อส่งเสริมคุณภาพอาหารปลอดภัย
ลีรา กิตติกูล สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2564 การสังเคราะห์ข้อเสนอเชิงนโยบายและแนวทางปฏิบัติในการตรวจทางชีวโมเลกุลเพื่อแยกเชื้อไวรัสที่มีความสามารถในการแพร่เชื้อได้ออกจากซากเชื้อไวรัสโคโรนาซาร์-2
บุญรัตน์ ทัศนีย์ไตรเทพ สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) พ.ศ. 2564 ชุดตรวจสอบอย่างง่ายในการตรวจเชื้อไวรัสโรคหลอดลมอักเสบติดต่อในไก่ด้วยดีเอ็นเอเซนเซอร์แบบแถบ
สุพัตรา อารีกิจ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2558 การพัฒนาเทคนิคการตรวจวินิจฉัยระดับโมเลกุลสำหรับเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 [H1N1]
สัญชัย พยุงภร คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2553