รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564
อุปกรณ์วินิจฉัยสำหรับตรวจวัดแอนติเจนของโควิด-19
อรวรรณ ชัยลภากุล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
อุปกรณ์วินิจฉัยสำหรับตรวจวัดแอนติเจนของโควิด-19 มุ่งเน้นในการตรวจวิเคราะห์หาปริมาณแอนติเจนโควิด-19เพื่อตอบสนองความต้องการของการคัดกรองที่ไว ง่าย แต่ยังคงความถูกต้องและแม่นยำ ซึ่งโครงการนี้คณะผู้วิจัยได้พัฒนาอุปกรณ์ตรวจวัดสองส่วนโดยส่วนแรกเสนอเป็นอุปกรณ์ตรวจวัดแอนติเจนด้วยระบบสตริปเทส โดยใช้หลักการการเห็นสีของอนุภาคขนาดนาโนทองคำร่วมกับการดัดแปรสตริปเทสที่มีการไหลแบบชะลอ เพื่อความไวและลดขั้นตอนในการตรวจวัดได้อีกด้วย อีกทั้งสำมารถอ่านผลกำรตรวจวัดได้ด้วยตาเปล่าภายในระยะเวลา 15 นาที ส่วนที่สองคือกำรพัฒนาเคมีไฟฟ้าร่วมกับอิมมูโนแอสเสย์สำหรับการตรวจวัดแอนติเจนของโควิด-19 ด้วยขั้วไฟฟ้ากราฟีนแบบพิมพ์สกรีนโดยมีการตรึงเซลลูโลสที่หน้าขั้ว ซึ่งจะทำให้มีความไวในการตรวจวัดสูง โดยจากการศึกษำพบว่าสตริปเทสและระบบเคมีฟ้ำมีความสัมพันธ์เชิงเส้นตรงกับความเข้มข้นของแอนติเจนของเชื้อไวรัสโคโรนำในช่วง 1 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตรถึง 100 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตรและ0.1 พิโครัมต่อมิลลิลิตร ถึง 500 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตร และมีขีดจำกัดต่ำสุดของการตรวจวัดอยู่ที่ 0.11 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตรและ 2.0 เฟมโตกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ ซึ่งมีค่าต่ำกว่าสตริปเทสที่ใช้กันในปัจจุบัน นอกจากนี้อุปกรณ์วินิจฉัยเหล่านี้สำมำรถนำไปใช้คัดกรองในสถำนพยาบาลสำหรับกำรตรวจคัดกรองผู้ที่มีความเสี่ยงในการติดเชื้อสูงได้อีกด้วย ดังนั้นวิธีที่นำเสนอนี้นับว่าเป็นทางเลือกใหม่สำหรับการตรวจวัดหาปริมาณแอนติเจนของโควิด-19 ในการตรวจคัดกรองในขั้นต้นอย่างรวดเร็ว
คำสำคัญ
electrochemistryเคมีไฟฟ้าStrip testCOVID-19 antigenDiagnostic devicesสตริปเทสอุปกรณ์วินิจฉัยแอนติเจนของโควิด-19
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การประดิษฐ์เซนเซอร์สำหรับตรวจวัดยาฟาวิพิราเวียร์สำหรับต้านไวรัสโควิด-19
ธานินทร์ แตงกวารัมย์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2567 การตรวจหา COVID-19 โดยใช้การเรียนรู้เชิงลึกกับภาพซีทีสแกน
ตรีรัตน เมตต์การุณ์จิต สถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น พ.ศ. 2563 อิมมูโนเซนเซอร์สำหรับอัลฟาฟีโตโปรตีน
สุวรรณ ไชยสิทธิ์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2553 การพัฒนาวิธีการตรวจเอกลักษณ์ของโมโนโคลนอลแอนติบอดีด้วยวิธีแคปิลลารีไอโซอิเล็กทริกโฟกัสซิ่ง
วิชชุดา จริยะพันธุ์ กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ พ.ศ. 2558 การศึกษาความไว ความจำเพาะ และความถูกต้อง ของการใช้ชุดตรวจคัดกรองแอนติบอดีของโรคติดเชื้อไวรัสโควิด-19 เปรียบเทียบกับการตรวจโดยวิธีขยายสารพันธุกรรม (Real-time PCR) ในการวินิจฉัยภาวะติดเชื้อ ในผู้ป่วยที่ทำหัตถการทางสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยาฉุกเฉิน และ บุคลากรทางการแพทย์
อมรินทร์ นาควิเชียร สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) พ.ศ. 2564 การพัฒนากราฟีนนาโนคอมพอสิตเพื่อสร้างระบบการตรวจวัด สารชีวโมเลกุลและวินิจฉัยโรคเบื้องต้น
นาฏนัดดา รอดทองคำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2558 การพัฒนาชุดตรวจวินิจฉัยการติดเชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ไพลอไรโดยอาศัยวิธีอนุภาคทองคำระดับนาโนเมตร
อมรพันธุ์ เสรีมาศพันธุ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2558 การออกแบบ และสังเคราะห์ฟลูออเรสเซนต์ เซ็นเซอร์ เพื่อใช้ในการตรวจวัดไอออนปรอท
นันทนิตย์ วานิชาชีวะ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2553 การตรวจวินิจฉัยโรคติดเชื้อราแบบรวดเร็วโดยใช้โมโนโคลนอล แอนติบอดี ชนิด 18B7
นายปกรณ์สวิส สระทองเดชวิสิฐ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2562 ระดับแอนติบอดีต่อการติดเชื้อโควิด-19 โดยธรรมชาติกับการได้รับวัคซีนต้านเชื้อโควิด-19 ในประชากรผู้ใหญ่
จิดาภา เซคเคย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2566