การสร้างไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เซนเซอร์โดยใช้อนุภาคนาโนทอง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การสร้างไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เซนเซอร์ โดยใช้อนุภาคนาโนทอง เพื่อวิเคราะห์หาปริมาณไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ โดยใช้ขั้วไฟฟ้าทำงานที่ทำจากไส้ดินสอชนิด 6H และทำการสังเคราะห์อนุภาคนาโนทองโดยวีธีรีดักชัน ตรวจสอบสมบัติทางกายภาพของอนุภาคนาโนทองโดยเทคนิคสเปกโทรสโกปีและเทคนิคภาพถ่ายจากกล้องจุลทรรศน์ชนิดทะลุผ่าน พบว่าได้อนุภาคนาโนทองขนาด 4.38 + 0.66 nm เมื่อได้อนุภาคนาโนทองแล้ว นำไปใช้ในการตรึงเอนไซม์ HRP โดยขั้นแรกเกาะติดบนผิวหน้าของขั้วไฟฟ้าด้วยไคโตซาน จากนั้นตรึงอนุภาคนาโนทองบนไคโตซาน และตามด้วยเอนไซม์ HRP เมื่อเปรียบเทียบสัญญาณการตอบสนองที่ได้จากการใช้อนุภาคนาโนทองกับไม่ใช้อนุภาคนาโนทอง พบว่าการใช้อนุภาคนาโนทองให้ค่ากระแสไฟฟ้ามากกว่า ดังนั้นจึงเลือกใช้อนุภาคนาโนทองเพิ่มความไววิเคราะห์สำหรับสร้างไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เซนเซอร์ต่อไป ศึกษาหาสภาวะที่เหมาะสมในการสร้างขั้วไฟฟ้าไส้ดินสอ เพื่อวิเคราะห์หาไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ โดยศึกษาผลของการกระตุ้น ผิวหน้าของขั้วไฟฟ้าทำงาน หาสภาวะที่เหมาะสมของการเกาะติด ไคโตซานบนขั้วไฟฟ้าทำงาน ศึกษาจำนวนชั้นของการตรึง HRP ด้วยอนุภาคนาโนทองที่เหมาะสม โดยเทคนิค Layer-by-Layer ศึกษาความเข้มข้นของเอนไซม์ HRP ที่เหมาะสม ศึกษาการให้ศักย์ไฟฟ้าแก่ขั้วไฟฟ้าทำงาน ศึกษา pH ของสารละลายฟอสเฟตบัฟเฟอร์ และศึกษาการทวนสอบวิธี โดยศึกษาความเที่ยง ความแม่นยำ ช่วงความเป็นเส้นตรง ขีดจำกัดในการตรวจพบ ขีดจำกัดในการวัดเชิงปริมาณและความเสถียร ภายใต้สภาวะที่เหมาะสมนำไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เซนเซอร์ไปวิเคราะห์หาปริมาณไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ในตัวอย่างจริง โดยเปรียบเทียบผลการวิเคราะห์ที่ได้จากเทคนิคไบโอเซนเซอร์เทียบกับวิธีไทเทรต พบว่าผลการวิเคราะห์ทั้งสองวิธีไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ความเชื่อมั่น 95 % โดยใช้สถิติแบบ Wilcoxon signed rank test