การพัฒนาระบบโลจิสติกส์และการขนส่งอย่างยั่งยืนสำหรับห่วงโซ่อาหารปลอดภัยในจังหวัดอุบลราชธานี

บทคัดย่อ

ห่วงโซ่อาหารปลอดภัยมีความเกี่ยวข้องกับภาคีหลายภาคส่วนซึ่งมีความเกี่ยวข้องกัน โดยงานวิจัยนี้มีสองวัตถุประสงค์หลัก คือ 1) เพื่อวิเคราะห์ระบบโลจิสติกส์ในห่วงโซ่อาหารปลอดภัย โดยใช้เทคนิคการวิจัยแบบผสมในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณและคุณภาพของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียจากกรณีศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานี โดยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 4 กลุ่ม คือ เกษตรกร ผู้รวบรวมสินค้า พ่อค้าแม่ค้าในตลาดสด และผู้บริโภค จากนั้นวิเคราะห์ผลด้านความพึงพอใจ ปัจจัยที่มีผลต่อการจัดการระบบห่วงโซ่อาหารปลอดภัย และคำแนะนำจากคำถามปลายเปิด จากนั้นทำการวิเคราะห์ผลของปัจจัยที่ได้ด้วยแผนภูมิวงรอบเหตุและผล และตรวจสอบความถูกต้องร่วมกับตัวแทนจากคณะกรรมการอาหารปลอดภัยในจังหวัด โดยแสดงผลได้เป็น 8 วงจร ซึ่งแบ่งเป็นวงจรเสริมแรงจำนวน 5 วงจร และวงจรสมดุลจำนวน 3 วงจร นอกจากนี้ ผลการพัฒนาวงจรที่ได้ ได้ถูกขยายผลสำหรับการจัดการเชิงนโยบายสำหรับเครือข่ายของเจ้าหน้าที่ของทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และมหาวิทยาลัยในระบบห่วงโซ่อาหารปลอดภัยต่อไป และอีกวัตถุประสงค์ คือ 2) เพื่อวิเคราะห์ระบบการจัดการโลจิสติกส์ของห่วงโซ่อาหารปลอดภัย โดยแบบจำลองที่พัฒนาขึ้นเป็นการจำลองปัญหาการวิเคราะห์เส้นทางการขนส่ง โดยแบบจำลองมีการประเมินเส้นทางในการขนส่ง ความสามารถในการบรรทุก ปริมาณสินค้า และตำแหน่งของภาคีที่เกี่ยวข้อง โดยวิเคราะห์เส้นทางทั้งในมุมมองของการส่งสินค้าจากเกษตรกร และความต้องการของผู้บริโภค โดยใช้รูปแบบของการขนส่งที่หลากหลายจากทั้งรถกระบะและรถมอเตอร์ไซค์ในการเป็นพาหนะ ซึ่งความคาดหวังของผลลัพธ์ที่ได้จากงานวิจัยนี้ จะเป็นประโยชน์กับผู้มีอำนาจในการกำหนดนโยบายที่เกี่ยวข้อง ผู้รวบรวมและขนส่งอาหารปลอดภัย รวมถึงการถ่ายทอดองค์ความรู้ในกลุ่มเกษตรกรต้นน้ำ

คำสำคัญ