การศึกษาแนวชายฝั่งทะเลโบราณบริเวณอ่าวไทยตอนใน

บทคัดย่อ

โครงการ การศึกษาแนวชายฝั่งทะเลโบราณบริเวณอ่าวไทยตอนใน เป็นการศึกษาวิจัยด้านโบราณคดีสิ่งแวดล้อม สมัยโฮโลซีนในพื้นที่ราบภาคกลางตอนล่างและแนวชายฝั่งอ่าวไทยทางภาคใต้ โดยบูรณาการข้อมูลด้านธรณีสัณฐาน เรณูวิทยา ประกอบกับค่าอายุเรดิโอคาร์บอนและเทอร์โมลูมิเนสเซนต์ เพื่อกำหนดแนวชายฝั่งทะเลโบราณสมัยทวารวดี ซึ่งมีผลการศึกษาของนักวิจัยพบว่า แนวชายฝั่งทะเลโบราณมีสภาพนิเวศแบบผืนป่าชายเลน เมื่อราว 84,000 ปีมาแล้ว จากนั้นเกิดปรากฏการณ์การรุกเข้าสูงสุดของนํ้าทะเลสมัยโฮโลซีน ทำให้นํ้าทะเลขึ้นมาถึงพื้นที่ จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดอ่างทอง ต่อมาเมื่อเกิดการถดถอยของนํ้าทะเลสมัยโฮโลซีนตั้งแต่ราว 7,000 ปีมาแล้ว ทำให้แนวชายฝั่งทะเลเคลื่อนที่ลงมาทางทิศใต้อย่างต่อเนื่องจนมาอยู่ระดับปัจจุบัน แนวชายฝั่งทะเลสมัยทวารวดี มีผืนป่าชายเลนอยู่ในพื้นที่ตอนใต้ของกรุงเทพมหานคร และพื้นที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ดังนั้นแนวชายฝั่งทะเลร่วมสมัยกับทวารวดี จึงควรมีขอบเขตไม่อยู่เหนือไปกว่าพื้นที่กรุงเทพมหานคร และเป็นไปไม่ได้ที่นํ้าทะเลจะขึ้นไปประชิดถึงที่ตั้งเมืองสำคัญของทวารวดี อาทิ อู่ทอง หรือ เมืองนครปฐมโบราณ การพิสูจน์สมมติฐานดังกล่าว ต้องอาศัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในปัจจุบัน อาทิ การเก็บตัวอย่างดินในแนวลึก แล้วนำมาวิเคราะห์องค์ประกอบธาตุที่สะสมในแต่ละชั้นดิน โดยกระบวนการวิเคราะห์ธาตุโดยเทคนิคนิวเคลียร์ รวมถึงการวิเคราะห์อินทรีย์วัตถุเช่น เศษไม้ เกสรดอกไม้ หรือเมล็ดที่ฝังอยู่ในดินที่ตำแหน่งความลึกต่าง ๆ แล้วนำมาประกอบกับการวิเคราะห์อายุของชั้นดินโดยเทคนิคเรดิโอคาร์บอนและเทอร์โมลูมิเนสเซนต์ เพื่อให้การอธิบายสมมติฐานเกี่ยวกับชายฝั่งทะเลโบราณบริเวณอ่าวไทยตอนในได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้นคำสำคัญ: โบราณคดีสิ่งแวดล้อม ชายฝั่งทะเลโบราณ การรุกเข้าสูงสุดของน้ำ

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ