การประเมินค่าพลังงานใช้ประโยชน์ได้ของหญ้าเนเปียร์แคระในโคเนื้อ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ดำเนินการทดลองที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาอาหารสัตว์ขอนแก่นระหว่างเดือนตุลาคม 2551 ถึงเดือนกันยายน 2552 โดยใช้หญ้าเนเปียร์แคระที่ผลิตโดยเกษตรกร ในจังหวัดกาฬสินธุ์ ซึ่งปลูกหญ้าจำหน่ายโดยใช้น้ำทิ้งจากโรงงานแป้งมันสำปะหลัง รดแปลงหญ้า ทำการตัดหญ้าที่อายุ 30 45 และ 60 วันหลังตัดปรับ นำมาตากเป็นหญ้าแห้งแล้วจึงนำมาศึกษา โดยได้หญ้าเนเปียร์แคระแห้งที่มีโปรตีนหยาบ 16.49 14.24 และ 12.10 เปอร์เซ็นต์ของวัตถุแห้ง ตามลำดับ ศึกษาค่าโภชนะที่ย่อยได้ และพลังงานใช้ประโยชน์ได้ ของหญ้าเนเปียร์แคระแห้งทั้ง 3 อายุการตัดในโคบราห์มันเพศผู้ จำนวน 4 ตัว โดยใช้แผนการทดลอง 3 x 3 Latin square ประเมินค่าการย่อยได้โดยวิธีการเก็บมูลและปัสสาวะทั้งหมด (Total collection) และ พลังงานใช้ประโยชน์ได้โดยวิธีวัดปริมาณแก๊สมีเทนจากลมหายใจของโคโดยใช้ที่วัดแก๊สครอบส่วนหัว (indirect ventilated head hood) ผลการศึกษาพบว่าหญ้าเนเปียร์แคระแห้งที่อายุการตัด 30 และ 45 มีค่าโภชนะที่ย่อยได้ของอินทรียวัตถุ โปรตีนหยาบ ไขมัน และเยื่อใย NDF ที่ไม่แตกต่างกัน คือมีค่าเฉลี่ย 70.54, 68.24, 48.55 และ 80.27 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ ซึ่งสูงกว่าค่าการย่อยได้ในหญ้าที่ตัดที่อายุ 60 ที่มีค่า 64.76, 55.27, 18.38 และ 74.45 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ แต่เมื่อประเมินเป็นโภชนะที่ย่อยได้รวม (TDN) พบว่าหญ้าทั้ง 3 อายุการตัด มีโภชนะที่ย่อยได้รวมไม่แตกต่างกัน คือมีค่าอยู่ในช่วง 55.8 – 60.3 เปอร์เซ็นต์ ส่วนค่าพลังงานพบว่า หญ้าเนเปียร์แคระแห้งทั้ง 3 อายุการตัดมีค่าพลังงานที่ย่อยได้ และพลังงานใช้ประโยชน์ได้ไม่แตกต่างกันเช่นกัน คืออยู่ในช่วง 10.02 – 10.67 และ 7.93 – 8.48 เมกะจูลต่อกิโลกรัมน้ำหนักแห้ง ตามลำดับ