Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563

แนวปฏิบัติลดความเหลื่อมล้ำด้านรายได้ การแก้ไขปัญหาหนี้สิน เพื่อขจัดความยากจนระดับฐานรากของประเทศไทย

ศศิพัชร์ สันกลกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2563

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ พัฒนาศักยภาพของผู้ประกอบการระดับชุมชนที่ใช้เงินทุนจากองค์กรทางการเงินระดับชุมชน มุ่งหวังให้องค์กรทางการเงินระดับชุมชนเป็นกลไกขับเคลื่อนการสร้ารายได้ ลดรายจ่าย กลไกการแก้ไขปัญหาหนี้สิน เพื่อลดความเหลื่อมล้ำในสังคมของประเทศไทยต่อไป ด้วยวิธีวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ประกอบการในพื้นที่ และสมาชิกองค์กรทางการเงินระดับชุมชน ข้อมูลดังกล่าวจะนำมาวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณาและอัตราร้อยละ ผลการศึกษาวิจัย พบว่า องค์กรทางการเงินระดับชุมชน ส่วนใหญ่มีสถานะเป็นกองทุนหมู่บ้านและสถาบันการเงินชุมชน มีสมาชิกอยู่ในช่วงอายุ 51 - 60 ปีขึ้นไป การศึกษาระดับปฐมศึกษา ประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป ทำธุรกิจค้าขาย และเกษตรกร ไม่ได้ประกอบอาชีพเสริม มีสถานะทางการเงินโดยเฉลี่ยรายได้พอ ๆ กับรายจ่ายต่อเดือน ด้านหนี้สินรวมของสมาชิกองค์กรทางการเงินระดับชุมชนส่วนใหญ่ไม่เกิน 10,000 บาท คิดเป็นร้อยละ 23.05 รองลงมา 10,001-30,000 บาท คิดเป็นร้อยละ 22.27 ระยะเวลาการชำระหนี้ ส่วนใหญ่คือ 1 ปี ไม่เกิน 3 ปี การใช้บริการกู้ยืมเงินองค์กรทางการเงินระดับชุมชนมีต้นทุนทางการเงินต่ำกว่าแหล่งทุนอื่น อีกทั้งมีมาตรการช่วยเหลือผ่อนปรนการชำระหนี้ ช่วยบรรเทาปัญหาหนี้สินจากภายนอกได้อย่างมีนัยสำคัญ วัตถุประสงค์ของการกู้ยืมเงินจากองค์กรทางการเงินส่วนใหญ่นำไปใช้ในการประกอบอาชีพ คิดเป็นร้อยละ 31.05 รองลงมามีวัตถุประสงค์เพื่อใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน คิดเป็นร้อยละ 16.99 วัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาของคนในชุมชน คิดเป็นร้อยละ 8.59 การกู้ยืมเพื่อจ่ายชำระหนี้สินเงินกู้อื่นจากแหล่งภายนอก คิดเป็นร้อยละ 2.34 จะเห็นได้ว่าองค์กรทางการเงินระดับชุมชนมีศักยภาพด้านการเป็นกลไกลดความเหลื่อมล้ำของโอกาสการเข้าถึงแหล่งทุนของผู้ประกอบการระดับชุมชนได้ ขยายการจ้างงาน กระจายรายได้ในชุมชน อีกทั้งส่งเสริมด้านการศึกษา สวัสดิภาพทางสังคมดัวย

คำสำคัญ

PovertyความยากจนEconomic Foundationsลดความเหลื่อมล้ำด้านรายได้Reduce income disparitiesระดับฐานราก

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนารูปแบบการแก้ปัญหาความยากจน ของชุมชนในประเทศไทย

วราภรณ์ รุ่งเรืองกลกิจ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช พ.ศ. 2563

การวิจัยพัฒนาเชิงพื้นที่เพื่อการลดความยากจนและการพัฒนาความเท่าเทียม ในประเทศไทย: กรณีศึกษาจังหวัดปัตตานี

อิ่มจิต เลิศพงษ์สมบัติ หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.) พ.ศ. 2563

โครงการการถอดบทเรียนชุมชนสันติสุขในประเทศไทย

เอกชัย ศรีวิลาศ สถาบันพระปกเกล้า พ.ศ. 2564

การพัฒนาชุมชนตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง : กรณีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

สัจจา บรรจงศิริ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช พ.ศ. 2552

การศึกษาพหุระดับเกี่ยวกับตัวแปรที่ส่งผลต่อนวัตกรรม: กรณีศึกษาของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในประเทศไทย

อรนุช พฤฒิพิบูลธรรม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ พ.ศ. 2560

การศึกษาการจัดสรรงบประมาณภาครัฐต่อความไม่เท่าเทียมและความยากจนรายจังหวัดในประเทศไทย

อารีพร อัศวินพงศ์พันธ์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ พ.ศ. 2558

โครงการพัฒนาการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการความเสื่อมโทรมของฐานทรัพยากรเกษตรและที่ดินเพื่อการผลิตทางการเกษตร อย่างยั่งยืน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย

ก้อง เค็มกระโทก สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2559

โครงการการศึกษาเปรียบเทียบการแก้ปัญหาหนี้นอกระบบของผู้มีรายได้น้อยในประเทศไทย และประเทศมาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และ บังคลาเทศ

เศรษฐบุตร อิทธิธรรมวินิจ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2563

รูปแบบการจัดการแหล่งทุนชุมชนเพื่อการลดหนี้สินซ้ำซ้อนที่เอื้อต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตชุมชนตำบลวังดิน อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์

อัญชณา แสนสี [ม.ป.พ.] พ.ศ. 2552

โครงการวิจัยอุดมการณ์ทางเศรษฐกิจของชุมชนหมู่บ้านไทย

พรเพ็ญ ศาสตริยาภรณ์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2552