การศึกษาความพร้อมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในด้านการป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออก กรณีการใช้มาตรการ ทางกฎหมายในการป้องกันควบคุมโรค
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
<p> การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการศึกษาความพร้อมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในด้านการป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออก กรณีการใช้มาตรการทางกฎหมายในการป้องกันควบคุมโรค ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงวิเคราะห์ (Analytical research) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ นายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือตัวแทน ปลัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือตัวแทน และผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากองสาธารณสุขหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบงานด้านสาธารณสุขขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จํานวน 210 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความความสัมพันธ์ใช้สหสัมพันธ์เพียร์สัน</p> <p> ผลการวิจัยพบว่า ความพร้อมในภาพรวมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ ในการป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออก โดยการใช้มาตรการทางกฎหมาย ในส่วนของความพร้อมด้านความรู้ของกลุ่มตัวอย่าง มีความรู้เกี่ยวกับกฎหมายและโรคไข้เลือดออกอยู่ในระดับมาก ( = 3.58) ลำดับรองลงมาได้แก่ ความพร้อมในด้านทัศนคติการนำกฎหมายไปใช้อยู่ในระดับมาก ( =3.55) และความพร้อมด้านการยอมรับของประชาชนในชุมชน ( =3.83) ตามลำดับ</p> <p> ข้อเสนอแนะ มาตรการทางกฎหมาย เป็นมาตรการทางเลือกหนึ่งซึ่งองค์กรปกครองส่วนท้องมีอำนาจในการออกข้อบัญญัติท้องถิ่นเกี่ยวกับการควบคุมลูกน้ำยุงลายและบังคับใช้ในท้องถิ่น ทั้งนี้ต้องสอดคล้องกับความต้องการของประชาชน โดยเน้นให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการออกข้อบัญญัติซึ่งจะส่งผลให้การบังคับใช้ข้อบัญญัติท้องถิ่นได้รับความร่วมมือจากประชาชนเป็นอย่างดี ซึ่งโดยทั่วไปคนส่วนใหญ่ไม่ชอบการบังคับให้ทำการใดๆ แต่ในกรณีการออกข้อบัญญัติท้องถิ่นเกี่ยวกับการควบคุมลูกน้ำยุงลาย หากมีการทำประชาคมโดยให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการออกข้อบัญญัติโดยเฉพาะในบทลงโทษหากมีการฝ่าฝืนที่คนส่วนใหญ่ยอมรับได้ซึ่งจะเป็นกติกาชุมชนที่เข้มแข็งที่ประชาชนส่วนใหญ่ยอมรับร่วมกัน และการมีข้อบัญญัติท้องถิ่นเกี่ยวกับการควบคุมลูกน้ำยุงลาย จะเป็นเครื่องมือหนึ่งที่จะทำให้เจ้าหน้าที่ทำงานได้ง่ายขึ้น อาจเป็นลักษณะการเขียนเสือให้วัวกลัวและบังคับใช้อย่างยืดหยุ่นในภาวะปกติ แต่ในภาวะไม่ปกติ เช่น เกิดการระบาดของโรค อาจจำเป็นต้องบังคับใช้อย่างเข้มข้นซึ่งจะส่งผลดีต่อทั้งฝ่ายเจ้าหน้าที่และประชาชนในการควบคุมการระบาดของโรค </p>