การประเมินความสูญเสียทางการเงินของสัตว์น้ำที่จับได้จากการทำประมงโพงพางบริเวณปากแม่น้ำบางปะกง

บทคัดย่อ

การศึกษาต้นทุน ผลตอบแทน และความสูญเสียทางการเงินจากการทำประมงโพงพางที่เกิดจากการนำลูกสัตว์น้ำเศรษฐกิจมาใช้ก่อนขนาดแรกเริ่มสืบพันธุ์ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากเครื่องมือโพงพางที่ตั้งในแม่นำบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ระหว่างเดือนมกราคม 2552 ถึงธันวาคม 2552 พบว่ามีอัตราการจับ 160.409 กก./ปาก เป็นสัตว์น้ำเศรษฐกิจ 14.009 และปลาเป็ด 13.463 กก./ปาก คิดเป็นเปอร์เซ็นต์เท่ากับ 50.99 และ 49.01 ตามลำดับ สัตว์น้ำที่พบมีทั้งสัตว์น้ำจืด สัตว์ทะเล โดยจับกุ้งเป็นหลักสูงถึง 33.029 กก./ปาก หรือ 20.59 เปอร์เซ็นต์ กุ้งที่จับได้สูงสุด คือ กุ้งโอคัก และ 80 เปอร์เซ็นต์ มีขนาดเล็กกว่าขนาดแรกเริ่มสืบพันธุ์ รองลงมา คือ กุ้งกะต่อม สูงถึง 5.608 กก./ปาก ลำดับสามคือ กุ้งก้ามกรามและกุ้งแชบ๊วยในบริมาณที่เท่ากัน สำหรับปลาเป็ดประกอบด้วยลูกสัตว์น้ำเศรษฐกิจ 11.714 กก./ปาก หรือคิดเป็น 87.01 เปอร์เซ็นต์ของผลจับปลาเป็ดทั้งหมด ก่อให้เกิดความสูญเสียวันละ 559.26 บาท/ปาก จากผลการสำรวจพบโพงพางในแม่น้ำบางปะกง 45 ปาก ปัจจุบันทำการประมง 43 ปาก เจ้าของทำการประมงเอง 39 ปาก และให้เช่า 4 ปาก ในแม่น้ำบางปะกงมีผู้ถือครองโพงพางเพียง 9 ราย ทำการประมงเฉลี่ย 258 วันใน 1 ปี ก่อให้เกิดความสูญเสียปีละ 35,350,824.60 บาท ต้นทุนในการทำประมงเฉลี่ยวันละ 613.20 บาท/ปาก ส่วนใหญ่จะเป็นค่าจ้างและค่าเสียโอกาสแรงงาน 70.78 เปอร์เซ็นต์ และมีผลตอบแทนเฉลี่ยวันละ 1,049.06 บาท/ปาก เมื่อคิดเป็นกำไรสุทธิแล้วจะสูงถึงวันละ 435.86 บาท/ปาก หรือปีละ 112,452.94 บาท ผู้ประกอบอาชีพโพงพางมีอายุเฉลี่ย 48.5 ปี พบว่า 59.38 เปอร์เซ็นต์ ทำประมงโพงพางโดยไม่มีอาชีพเสริม และมีการศึกษาไม่เกินระดับประถมศึกษาถึง 62.68 เปอร์เซ็นต์

คำสำคัญ