ความสูญเสียทางเศรษฐกิจของทรัพยากรสัตว์น้ำจากการทำประมงอวนล้อมจับ ขนาดตาอวน 1.5 เซนติเมตร ในเขตน่านน้ำประชิดไทย-มาเลเซีย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ศึกษาผลกระทบของการทำประมงอวนล้อมจับขนาดตาอวน 1.5 เซนติเมตร ต่อทรัพยากรสัตว์น้ำและความสูญเสียทางเศรษฐกิจในเขตจังหวัดสตูล ปี 2552 โดยเก็บรวบรวมข้อมูลบริเวณท่าเทียบเรือในเขตจังหวัดสตูล ระหว่างเดือนมกราคม ถึง ธันวาคม ปี 2552 พบเรืออวนล้อมจับขนาดตาอวน 1.5 เซนติเมตร มีขนาดความยาว 18-21 เมตร ใช้เครื่องยนต์ขนาด 250-350 แรงม้า อวนมีความยาว 700-1,000 เมตร ความลึก 60-70 เมตร ทำการประมงโดยวิธีหาฝูงปลาด้วยเอ็คโค่ ซาวเดอร์ และโซน่าแล้วล้อมทันที และการรวมฝูงปลาด้วยการปั่นไฟ ออกทำการประมงเที่ยวละ 1 วัน ลงอวนเที่ยวละ 1-5 ครั้ง ครั้งละ 1-3 ชั่วโมง ส่วนใหญ่มีแหล่งทำการประมงในเขตน่านน้ำประชิดไทย - มาเลเซีย ความลึกน้ำ 3-40 เมตร มีอัตราการจับเฉลี่ยทั้งปี เท่ากับ 3653.36 กิโลกรัม/วัน/ลำ ผลจับประกอบด้วย กลุ่มปลาผิวน้ำ กลุ่มปลาหน้าดิน กลุ่มปลาเป็ด กลุ่มปลาหมึก กลุ่มกุ้ง และสัตว์น้ำอื่นๆ ร้อยละ 50.66 32.73 12.97 0.62 2.98 และ0.04 ของสัตว์น้ำทั้งหมด ตามลำดับ โดยชนิดสัตว์น้ำที่จับได้มากได้แก่ ปลาทู (Rastrellier brachysoma) ร้อยละ 36.89 และวปลาสลิดหิน (Siganus spp.) ร้อยละ 31.74 มีความยาวเฉลี่ยเท่ากับ 13.06?2.45 และ 5.14?0.75 เซนติเมตร ตามลำดับ การทำประมงอวนล้อมจับขนาดตาอวน 1.5 เซนติเมตร ทำให้เกิดความสูญเสียทางเศรษฐกิจจากการนำสัตว์น้ำมาใช้ประโยชน์ก่อนขนาดแรกเริ่มสืบพันธุ์เท่ากับ 26,802 บาท/วัน/ลำ โดยความสูญเสียส่วนใหญ่เกิดจากการจับปลาทูขนาดเล็กมาใช้ประโยชน์