Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2551

ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อไข้หวัดนกของกลุ่มผู้ฆ่าชำแหละสัตว์ปีกในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 จังหวัดอุบลราชธานี

ศศินัดดา สุวรรณโณ สานักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 พ.ศ. 2551

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษานี้เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อไข้หวัดนกของกลุ่มผู้ฆ่าชำแหละสัตว์ปีกรายย่อย ในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 จังหวัดอุบลราชธานี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา เป็นกลุ่มผู้ฆ่าชำแหละสัตว์ปีกรายย่อยในจังหวัดอุบลราชธานี ศรีสะเกษ สกลนคร และจังหวัดนครพนม จาก 5 อำเภอต่อจังหวัด รวมทั้งสิ้น 20 อำเภอ ไม่แยกเพศ อายุ 18-60 ปี ลักษณะงานที่ทำฆ่าชำแหละสัตว์ปีกโดยตรง ได้รับรายได้ตอบแทนจากการทำงานนี้และมีระยะเวลาการทำงานติดต่อกันตั้งแต่ 1 เดือนขึ้นไปไม่มีอาการหรือความผิดปกติ จำนวน 320 คน ซึ่งได?มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi Stage Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามที่ผู้ศึกษาสร้างขึ้น แบบสำรวจสภาพสิ่งแวดล้อมในการทำงานของโรงเชือด – ชำแหละ และ สถานที่กักขังสัตว์ปีกเพื่อรอการชำแหละ ระหว่าง เดือนกุมภาพันธ์ 2551 – กันยายน 2551 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ สถิติเชิงพรรณนา และ หาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยนำ,ปัจจัยเอื้อและปัจจัยเสริมกับพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อ ไข้หวัดนก โดย การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณตามลำดับความสำคัญของตัวแปรที่นำเข้าสมการ (Stepwise Multiple Regression Analysis) ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยนำด้านระดับความรู้เรื่องไข้หวัดนก โดยรวม อยู่ในระดับปานกลางและด้านระดับการรับรู้อยู่ในระดับมาก ปัจจัยเสริมและปัจจัยเอื้อที่มากที่สุด ได้แก่ การได้รับข้อมูลข่าวสารเรื่องไข้หวัดนก(ร้อยละ 96.2) และ การได้รับอุปกรณ์สนับสนุนในการป้องกันโรคไข้หวัดนก (ร้อยละ 91.7) ตามลำดับ ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อโรคไข้หวัดนกในกลุ่มผู้เชือด – ชำแหละสัตว์ปีก ได้แก่ การมีบทบาทเป็น อสม. เจ้าหน้าที่สาธารณสุข หรือ ทำงานเกี่ยวกับโรคไข้หวัดนก การได้รับสนับสนุนวัสดุ อุปกรณ์ สารเคมีและสิ่งของอื่นๆ ในการป้องกันโรคไข้หวัดนก และระดับของการรับรู้เกี่ยวกับโรคไข้หวัดนก ซึ่งสามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อโรคไข้หวัดนกได้ร้อยละ 74.4 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ศัพท์สำคัญ : ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อโรคไข้หวัดนก,ผู้เชือด–ชำแหละสัตว์ปีก, พฤติกรรมการป้องกันไข้หวัดนก, การรับรู้เกี่ยวกับไข้หวัดนก, ความรู้เรื่องโรคไข้หวัดนก

คำสำคัญ

กลุ่มผู้ทำงานสัมผัสสัตว์ปีก (Poultry Contact)ไข้หวัดนก (Avian Flu)พฤติกรรมการป้องกัน (Preventive Behavior)

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ผลของโปรแกรมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้หวัดนก ของแกนนำชุมชน ตำบลโนนกอก อำเภอเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ

เทอดศักดิ์ พรหมอารักษ์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2558

ความเชื่อด้านสุขภาพ และพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้หวัดสัตว์ปีก ของกลุ่มผู้ชำแหละสัตว์ปีก ในเขตเทศบาลนครลำปาง จังหวัดลำปาง

ชวนพิศ คุรุภากรณ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2552

การปฏิบัติงานตามบทบาทของอาสมัครไข้หวัดนกในการเฝ้าระวังป้องกันควบคุมโรคไข้หวัดนก เขตตรวจราชการกระทรวงสาธารณสุขที่ 11และ14

วันชัย สีหะวงษ์ กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2552

พื้นที่เสี่ยงและเฝ้าระวังต่อการแพร่ระบาดของโรคไข้หวัดนกในเป็ดไล่ทุ่ง กรณีศึกษา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม

ศศิพงศ์ โออินทร์ สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2553

การศึกษาและเฝ้าติดตามโรคไข้หวัดนกในสัตว์พาหะ

ชัยเทพ พูลเขตต์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2551

ปัจจัยเสี่ยง ความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับการระบาดของ โรคไข้หวัดนกสายพันธุ์รุนแรง เอช 5 เอ็น 1 ในสัตว์ปีกของ จังหวัด Tien Giang สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม

สุวิชา เกษมสุวรรณ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2561

การศึกษาการติดและการแพร่กระจายของเชื้อไข้หวัดใหญ๋ชนิดเอที่แยกจากเป็ดและสุกรในนกกระทา

คณิศักดิ์ อรวีระกุล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555

ประสบการณ์การดำเนินงานป้องกันควบคุมโรคไข้หวัดนกในบทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลในพื้นที่พบผู้ป่วยโรคไข้หวัดนกของเขตตรวจราชการที่ 3

ภัคนิษกาณฑ์ ประดิษฐสุวรรณ์ สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 8 พ.ศ. 2551

การเฝ้าระวังไข้หวัดใหญ่ชนิดเอในนกกระทาในประเทศไทย

อลงกร อมรศิลป์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555

ความรู้เกี่ยวกับโรคไข้หวัดนกและการมีส่วนร่วมปฏิบัติในการเฝ้าระวังป้องกันและควบคุมโรคไข้หวัดนกของอาสาสมัครป้องกันโรคไข้หวัดนกภายหลังการระบาดระหว่างพื้นที่ระบาดครั้งเดียวกับพื้นที่ระบาดซัำหลายครั้งในภาคเหนือของประเทศไทย

สุวิชัย โรจนเสถียร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557