Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560

ผลของความเค็มต่อการเจริญเติบโตและการรอดตายของของกั้งตั๊กแตน

ศราวุธ สังข์แก้ว ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงชายฝั่งสงขลา พ.ศ. 2560

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ผลของความเค็มต่อการเจริญเติบโตและการรอดตายของกั้งตั๊กแตนหางจุด Harpiosquilla raphidea, (Fabricius,1798)ที่ระดับความเค็มต่างๆกัน ได้ด าเนินการทดลอง ณ ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมง ชายฝั่งสงขลา โดยน าลูกพันธุ์กั้งตั๊กแตนอายุ 5 วันโดยใช้ตู้กระจกขนาด 0.5x1 x 0.5เมตร จ านวน 15ตู้ เพิ่ม ออกซิเจนในน้ าโดยใช้หัวทราย ท่อระบายน้ า ใส่ตะกร้าอวนม่านเขียว ขนาดตาเล็กกว่าลูกพันธุ์กั้งตั๊กแตน ขนาด10x10 เซนติเมตร สูง 10 เซนติเมตร 20ตะกร้า/ ตู้ และใส่ลูกพันธุ์กั้งตั๊กแตนอายุ 5 วัน 1 ตัว/ตะกร้า มา ทดลองเลี้ยงที่ระดับความเค็มของน้ าต่างๆกัน5 ระดับ (treatment) ได้แก่ 10, 15, 20, 25 และ 30 ส่วนในพัน แต่ละระดับมีจ านวน 3 ซ้ า (replication) โดยวางแผนการทดลองแบบสุ่มตลอด (Completely Random Design) ให้อาหารวันละ 2 มื้อเวลา 09.00 น.และ 14.00 น. ให้อาหารเม็ด อาร์ทีเมีย,ชั่งวัดขนาดความยาว และน้ าหนักของลูกพันธุ์กั้งตั๊กแตน ทุก 15 วันระยะเวลา 2 เดือน เมื่อสิ้นสุดการทดลอง น้ าหนักเฉลี่ยของกั้งตั๊กแตนที่ระดับความเค็ม 10, 15, 20, 25 และ 30 ส่วน ในพัน เท่ากับ 0.25, 0.48, 0.40, 0.39 และ 0.32 กรัม ตามล าดับ เมื่อทดสอบทางสถิติพบว่า ไม่มีความ แตกต่างทางสถิติ (p>0.05) ระหว่างการเลี้ยงที่ระดับความเค็ม ความยาวเฉลี่ยของกั้งตั๊กแตนเมื่อสิ้นสุดการ ทดลองพบว่ามีความความยาวเฉลี่ยของกั้งตั๊กแตนเท่ากับ 2.86, 3.72, 3.60, 3.44 และ 3.42 เซนติเมตร ตามล าดับ จากการวิเคราะห์ทางสถิติ พบว่าไม่มีความแตกต่างทางสถิติ(p>0.05) ระหว่างการเลี้ยงที่ระดับ ความเค็ม 10,15, 20, 25 กับ30 ส่วนในพัน และอัตราการรอดตายที่ระดับความเค็ม 5, 10, 15, 20, 25 และ 30 ส่วนในพันคือ 35, 65, 52, 50, และ 48% ตามล าดับ จากการวิเคราะห์ทางสถิติอัตราการรอดตายของ กั้งตั๊กแตนที่เลี้ยงที่ระดับความเค็ม 10, 15, 20 กับ 25 และ 30 ส่วนในพัน ไม่มีความแตกต่างทางสถิติ (p>0.05)

คำสำคัญ

GrowthSurvivalSalinityกั้งตั๊กแตน ความเค็ม การเจริญเติบโต การรอดตาย Mantis shrimp

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ผลของระดับความเค็มต่อการเจริญเติบโตและการรอดตายของปลากดคัง

นิศารัตน์ ทิพยดารา มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2558

ผลของความเค็มและความหนาแน่นต่อการเจริญเติบโตและอัตรารอดของปลากะรังหงส์, Cromileptes altivelis [Valenciennes, 1828] วัยรุ่นที่เลี้ยงในบ่อซีเมนต์

นิพนธ์ เสนอินทร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงชายฝั่งระยอง พ.ศ. 2551

ผลของความเค็มต่อการปฏิสนธิและอัตราการรอดตายของตัวอ่อนเพรียงทราย [Perinereis quatrefagesi Grube, 1878]

นันทวัน ศานติสาธิตกุล ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงชายฝั่งภูเก็ต พ.ศ. 2551

การศึกษาอัตราการดูดซึมแร่ธาตุแคลเซียม และฟอสฟอรัสเพื่อเพิ่มผลผลิตในการเพาะเลี้ยงหอยหวานวัยรุ่นในเชิงพาณิชย์ [Babylonia areolata, Link 1807]

เบ็ญจมาศ ไพบูลย์กิจกุล มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2553

ผลของระดับความเค็มต่อการเจริญเติบโต อัตราการรอดตาย และการลอกคราบ ของกุ้งก้ามแดง (Cherax quadricarinatus)

สุธี วงศ์มณีประทีป มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2557

การศึกษาการเพาะเลี้ยงปลาพลวงหินเชิงพาณิชย์ปีที่ 2

สมพร กันธิยะวงค์ สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2563

ผลของความเค็มของน้ำต่ออัตรารอดตายและ การเจริญเติบโตของจักจั่นทะเล (Emeritaemeritus Linn. 1767)

ตันติพงษ์ เพชรไชยา มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต พ.ศ. 2560

ชีววิทยาการป้อนอาหารของนกแอ่นกินรังในสภาพแวดล้อมธรรมชาติ

นันทชัย พงษ์พัฒนานุรักษ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2556

การวิจัยและพัฒนากั้งตั๊กแตนเพื่อเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจ

อำนวยโชค เวชกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2555

ศึกษาผลของการเก็บรักษาคีโตเซอรอส (Chaetoceros sp.) และโรติเฟอร์ (Brachionus rotundiformis) ในรูปแบบเข้มข้นต่อการอนุบาลลูกสัตว์น้ำชายฝั่งเศรษฐกิจ

วุฒิชัย อ่อนเอี่ยม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560