Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

พันธุศาสตร์เซลล์และคุณค่าทางโภชนาการของแมลงกินได้ในเขตอุทยานแห่งชาติภูลังกา จังหวัดนครพนม

วันเพ็ญ กาคำผุย มหาวิทยาลัยนครพนม พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

มนุษย์นิยมบริ โภคแมลงกันมากขึ้น เมลงสามารถป็นแหล่งอาหาร ไปรตีนที่สำคัญได้โดยเฉพาะ ชาวอีสาน แต่ปัจจุบันแมลงบางชนิดเริ่มหายากและเสี่ยงใกสัสูญพันธ์ ดังนั้นการศึกษาวิจัยครั้งนี้จึงเป็น การศึกษาพันธุศาสตร์ซลล์และคุณค่ทงอาหารของแมลงกินได้บริเวณอุทยานแห่งชาติภูลังกา งหวัด นครพนม โดขการศึกษาจากการแบ่งซลล์เพื่อสร้งเซลล์สืบพันช้ ข้อมสีแบบธรรมดาด้วสี Giemsas ส่วน การศึกษาคุณค่าทางอาหารจะเป็นการศึกษาหาปริมาณ โปรตีน และไขมัน โดยใช้วิชี A0AC ในการวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่าเป็นรายงานการศึกษาพันธุศาสตร์เซลล์ครั้งแรกของแมงดานาเพศผู้ โดยจากการศึกษา พบว่ามีจำนวนโครไมโซมดิพลอยค์ เท่ากับ 25 แห่ง (1 - 12+X) สำหรับเพศเมียจะมีจำนวนโครโมโซมคิ พลอยค์เท่ากับ 26 แห่ง (n = 12+XX) มีการกำหนดเพศเป็นระบบ X0 มีปริมาณ ไปรตีน 26.62 กรัม และไขมัน 1.32 กรัม แมงป้องช้างเพศผู้พบว่ามีจำนวน ไครโมไซมดิพลอยด์ เท่ากับ 38 แท่ง (n = 18+XY) สำหรับในเพศ เมียจะมีจำนวบโครโม ไซมติพลอยค์เท่ากับ 38 แท่ง (n = 18+XX) มีการกำหนดเพศเป็นระบบ XY ในแมง ป้องช้างไม่สามารถศึกษาคุณค่าทางอาหารเนื่องจากตัวอย่างมีปริมาณน้อยไม่เพียงพอต่อการวิเคราะห์ แมลง อีนูนก็เป็นแมลงอีกชนิดหนึ่งที่เป็นรายงานการศึกษาพันธุศาสตร์เซลล์ครั้งแรกซึ่งพบว่าแมลงอีนูนเพศผู้มี จำบวนโครไมโซมดิพลอยค์ (2n) เท่ากับ 20 แท่ง (n = 9+XY) เพศเมียมีจำบวนโครไมโซมดิพลอยด์ เท่ากับ 20 แท่ง ( n = 9+ XX) มีการกำหนดเพศเป็นระบบ XY มีปริมาณ โปรตีน 75.97 กรัม และไขมัน 11.10 กรัม แมลงเหนึ่ยง ก็เป็นแมลงอีกชนิดหนึ่งเช่นกันที่เป็นรายงานการศึกษาพันธุศาสตร์เซลล์ครั้งแรก พบว่าแมลง เหมี่ยงเพศผู้มีจำนวนโคร ไมโซม 21 = 30 แท่ง (n = 14+XY) และ 2n = 30 (n = 14+XX) ในเพศเมีย มีการ กำหนดเพศระบบ XY มีปริมาณโปรตีน 40.69 กรัม และไขมัน 5.32 กรัม จิ้งหรีดทองคำเพศผู้ มีจำนวน โครโมไซม 2n = 29 แท่ง (n = 14+X) ส่วนในเพศเมียมีจำนวนโคร ไมโซม 21 = 30 แท่ง ( n = 14+XX) มีการ กำหนดเพศเป็นระบบ XO มีปริมาณ ไปรตีน 29.82 กรัม และไขมัน 6.28 กรัม ชนิดสุดท้ายที่ได้ทำการศึกษา คือ ตั๊กแตนตำข้าวพบว่าในเพศผู้มีจำนวน โครโมโซมดิพลอยค์ เท่ากับ 14 แท่ง (n= 6+XY) เพศเมียมีจำนวนโคร โมโซมดิพลอยด์เท่ากับ 14 แท่ง ( n= 6+xX) มีการกำหนดเพศเป็นระบบ XY ส่วนคุณค่าทางอาหาร พบว่ามีปริมาณโปรตีน 87.44 กรัม และไขมัน 5.71 กรัม จากการศึกยาจะทำให้ได้ข้อมูลพื้นฐานทางพันชุ ศาสตร์เซลล์เพื่อใช้ในการจัดจำแนกทางอนุกรมวิธานต่อไป แต่ถ้าจะให้พบโครโมโซมเครื่องหมายที่ชัดเจน จะต้องเพิ่มการย้อมแถบสี โครโมโซมด้วยเทคนิค NOR-banding หรือ C-banding เป็นต้นเพื่อให้ได้ทราบ อกลักษณ์ของโครไมไซมในแมลงแต่ละชนิดอย่างชัดเจนมากขึ้น และจากการศึกษาคุณค่าทางอาหารก็จะทำ ให้สามารถนำข้อมูลที่ได้เผยแพร่ต่อประชาชนที่อาศัยอยู่บริเวณอุทยานแห่งชาติภูลังกาในจังหวัดนครพนม ได้ทราบถึงปริมาณ ไปรตีน และไขมันเพื่อเป็นทางเลือกในการรับประทานแมลงเพื่อให้ได้คุณค่ทาง โภชนาการสูงสุด และกรศึกยาวิจัยในครั้งนี้ยังมีรายงานการศึกษาพันธุศาสตร์เซลล์เปืนครั้งแรกในแมลงดา นา แมลงอีนูน และแมลงเหนึ่ยงเพศผู้ ซึ่งข้อมูลที่ได้รับสามารถที่จะนำไปผยแพร่ในระดับนานาชาติต่อไป ได้

คำสำคัญ

คุณค่าทางโภชนาการChromosomeKaryotypeโครโมโซมแมลงกินได้Edible insectNutrition valueคาริโอไทป์อุทยานแห่งชาติภูลังกาPhu Lanka National Park

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

โปรตีนสกัดจากแมลงกินได้และการนำไปใช้

ชุติมา ทองแก้ว มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2561

การวิจัยแมลงทับและเทคนิคการเพาะเลี้ยงเพื่อใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน

นายสุภโชติ อึ๊งวิจารณ์ปัญญา กรมป่าไม้ พ.ศ. 2555

การสกัดสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจากแมลงกินได้ที่สามารถลดระดับน้ำตาลในเลือด ลดความเสี่ยงโรคความจาเสื่อม และยับยั้งการสร้างเม็ดสีเมลานิน

กนกอร เวชกรณ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2564

คุณค่าทางโภชนาการของแมลงกินได้ในจังหวัดกาฬสินธุ์

หนูเดือน สาระบุตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2561

ความหลากหลายชนิดของแมลงกินได้ในป่าชุมชน โครงการ อพ.สธ. จังหวัดขอนแก่น

เดือนเพ็ญ วงค์สอน มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2560

ความหลากหลายและคุณค่าทางโภชนาการของแมลงกินได้ในพื้นที่ลุ่มแม่น้ำโขงของไทยและส.ป.ป.ลาว

สินีนาฏ ศิริ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2552

การใช้เชื้อราแมลงจากดินเพื่อกำจัดไส้เดือนฝอยรากปมข้าวและกระตุ้นการเจริญเติบโตของข้าว

นพพล คบหมู่ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2566

การใช้ประโยชน์จากความหลากหลายทางพันธุกรรมของต้นหนอนตายหยาก

ศรีสุลักษณ์ ธีรานุพัฒนา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2552

ความชุกและความหลากหลายทางพันธุกรรมของเชื้อปรสิตที่นำโดยแมลงในกระบือไทย

มรกต แก้วธรรมสอน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2560

การศึกษาความหลากหลายของแมลงในแปลงข้าวไร่

สุวิมล ชินกังสดาร มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2559