ผลของอาหารหยาบคุณภาพดีต่อคุณภาพเนื้อและสัดส่วนของกรดไขมันในเนื้อโค
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาผลของอาหารหยาบคุณภาพดีต่อคุณภาพเนื้อและสัดส่วนของกรดไขมันในเนื้อโค โดขแบ่งออกเป็น 2 การทดลอง ดังนี้ การศึกษาชนิดและปริมาณกรดไขมันใบเนื้อได โดยจัดแผนการ ทดลองแบบ Completely randomized design (CRD) ทำการเก็บตัวอย่างเนื้อ โคพื้นเมืองที่มีอายุ ประมาณ 2 ปี มีน้ำหนักระหว่าง 200 - 250 กิโลกรัม, เนื้อไดลูกผสมบราห์มันที่มีอายุประมาณ 3 ปี และมีน้ำหนักตัวประมาณ 450 กิโลกรัม และเนื้อไดลูกผสมยุโรปที่มีอายุประมาณ 3 ปี และมีน้ำหนัก ตัวประมาณ 550 - 650 กิโลกรัม จำนวน 96 ตัวอย่าง จากตลาดสดในเขตจังหวัดนครราชสีมา พบว่า เปอร์เซ็นต์โปรตีนในเนื้อใดไม่แตกต่างกันทั้ง3ชนิแต่เนื้อโคพื้นเมืองมีเปอร์เซ็นด์ไขมันและ เปอร์เซ็นต์ความชื้ต่ำและพบว่าองค์ประกอบของกรดไขมันในเนื้อไดลูกผสมบราห์มันและเนื้อไก ลูกผสมยุโรปมีปริมาณกรดไขมันชนิด SFA สูงกว่าเนื้อโดพื้นเมือง ในส่วนของกรดไขมันชนิด MUFA เนื้อโคทั้ง 3 ชนิดแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนของกรดไขมันชนิด PUFA เนื้อโคพื้นเมืองมีปริมาณการสะสมของกรดไขมันชนิด PUFA สูงกว่าเนื้อโคลุกผสมยุโรป แต่ไม่ แตกต่างกันกับเนื้อโดลูกผสมบราห์มันและกรดไขมันประเภท :- ในเนื้อโดพื้นเมืองและเนื้อโค ลูกผสมยุโรป มีค่าต่ำกว่าเนื้อไดลูกผสมบราห์มัน แต่อย่างไรก็ตามพบว่าเนื้อโคพื้นเมืองมีกรดไขมัน ชนิด 3 เนื้อโคสูงที่สุด และเนื้อโดพื้นเมืองมีการสัดส่วนของกรดไขมัน *-6๒-3 เนื้อโคต่ำกว่าเนื้อ โคลูกผสมบราห์มันและเนื้อ ไคลูกผสมยุโรปตามลำดับ ผลของอาหารหยาบคุณภาพดีต่อคุณภาพเนื้อ องค์ประกอบทางเคมีและการเปลี่ยนแปลง สัดส่วนของกรดไขมันในเนื้อโด โดยเปรียบเทียบต่ำความแตกต่างของค่าเฉลี่ยโดยใช้ Pair -test ใช้ โกเนื้อ (พันธุ์บราห์มัน-พื้นเมือง) จำนวน 20 ตัว แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ได้รับอาหารขันปริมาณ สูงร่วมกับฟางข้าว (High Concentrate with Rice Straw: HCRS) และกลุ่มที่ด้รับอาหารข้นปริมาณ ต่ำร่วมกับหญ้าสด (Low Concentrate with Fresh Grass: LCFG) พบว่าการกินได้วัตถุแห้ง ไปรตีน และพลังงานสุทธิเพื่อการเจริญเติบโตแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ เช่นเดียวกันกับ น้ำหนักตัว อัตราการเจริญเติบโต เปร์เซ็นต์ซาก คุณภาพซาก และ องค์ประกอบทางเคมีของเนื้อโค แต่อย่างไรก็ตามพบว่ากล้ามเนื้อส่วน Semimembronosts (SM) ในโคเนื้อได้รับ LCFG สามารถเพิ่ม ปริมาณกรดไขมันชนิด -3 และลดสัดส่วนของกรดไขมัน 1-6/ซ-3 ในเนื้อไคได้ทั้ง Longissimus dorsi (LD) และ SM อย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01)