การพัฒนากระบวนการย่อยแบบไม่ใช้อากาศ เพื่อบำบัดตะกอนส่วนเกินจากระบบบำบัดน้ำเสีย

บทคัดย่อ

ตะกอนส่วนเกินจากระบบบำบัดน้ำเสียเป็นของเสียที่ควรได้รับการจัดการอย่างเหมาะสมเนื่องจากอาจส่งผลเสียต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งในปัจจุบันได้รับความสนใจในการนำของเสียนั้นกลับมาใช้ให้เกิดประโยชน์ เพราะการกำจัดตะกอนส่วนเกินมีค่าใช้จ่ายในการส่งกำจัดสูงถึงร้อยละ 20 – 50 ของค่าใช้จ่ายในการบำบัดน้ำเสีย ดังนั้นจึงได้มีการพัฒนากระบวนการย่อยสลายแบบไม่ใช้อากาศ เพื่อบำบัดตะกอนส่วนเกินจากระบบบำบัดน้ำเสียให้ได้ก๊าซชีวภาพ ซึ่งเป็นผลพลอยได้จากการย่อยสลาย และนำไปใช้ประโยชน์ต่อไป ในการศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการบำบัดตะกอนส่วนเกินจากระบบบำบัดน้ำเสียชุมชนด้วยกระบวนการย่อยแบบไม่ใช้อากาศ และศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการควบคุมดูแลระบบย่อยแบบไม่ใช้อากาศ ซึ่งได้ทำการศึกษาสภาวะที่เหมาะสมของการบำบัดก่อนด้วยภาวะด่าง พบว่าที่การปรับพีเอชเท่ากับ 8 สามารถเพิ่มค่าความสามารถในการย่อยสลายทางชีวภาพได้สูงสุด และเมื่อนำกระบวนการบำบัดก่อนร่วมกับระบบย่อยแบบไม่ใช้อากาศ โดยศึกษาปัจจัยของอุณหภูมิต่อการย่อยสลายตะกอนที่อุณหภูมิบรรยากาศและอุณหภูมิเทอร์มอฟิลิก (55 ? 2 ?C) ที่ระยะเวลาเก็บกักเท่ากับ 21 14 และ 7 วัน พบว่าสภาวะที่เหมาะสมต่อประสิทธิภาพในการกำจัดตะกอนส่วนเกินมีค่าสูงสุดที่สภาวะอุณหภูมิเทอร์มอฟิลิก และมีระยะเวลาเก็บกักเท่ากับ 14 วัน มีประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดี ของแข็งทั้งหมด และของแข็งระเหยง่ายได้ร้อยละ 59.55?3.11 60.37?5.30 และ 62.14?3.52 ตามลำดับ อีกทั้งยังสามารถผลิตก๊าซชีวภาพได้สูงกว่าโดยมีค่าเฉลี่ยการเกิดก๊าซชีวภาพเท่ากับ 0.156?0.0037 ลิตรต่อวัน นอกจากนี้ยังพบว่าตะกอนส่วนเกินที่ผ่านการย่อยสลายด้วยระบบบำบัดแบบไม่ใช้อากาศมีค่าความสามารถในการย่อยสลายทางชีวภาพลดลงเมื่อเทียบกับก่อนเข้าระบบย่อย ส่งผลให้มีความคงตัวของตะกอนเพิ่มสูงขึ้นอีกด้วย คำสำคัญ : ตะกอนส่วนเกิน, การบำบัดก่อนด้วยภาวะด่าง, ระบบย่อยแบบไม่ใช้อากาศ, ระยะเวลาเก็บกัก, อุณหภูมิ

คำสำคัญ