รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2556

การศึกษาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับตรวจการดื้อยาแวนโคมัยซินในเชื้อสแตฟิโลคอคคัสออเรียสที่ดื้อยาเมทิซิลลิน

อรุณลักษณ์ ลุลิตานนท์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2556

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

เชื้อ methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) ที่ไม่ไวต่อยา vancomycin ในปัจจุบัน ส่วนใหญ่แสดงความดื้อยา vancomycin น้อย ๆ ได้แก่ heterogenous vancomycin-resistant Staphylococcus aureus (hVISA) และ vancomycin intermediate-resistant Staphylococcus aureus (VISA) ซึ่งไม่สามารถตรวจด้วยวิธีที่ใช้ในงานบริการประจำวันได้ รายงานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีตรวจการดื้อยาน้อย ๆ นี้ด้วยวิธี disk diffusion โดยใช้เชื้อ MRSA จำนวน 213 ตัวอย่าง เป็น hVISA 30 ตัวอย่างและ VISA 42 ตัวอย่าง ทดสอบวิธี disk diffusion บนอาหาร brain heart infusion agar (BHIA) ที่เติม casein, horse serum และ 2% NaCl โดยใช้ความขุ่นเชื้อเท่ากับ 0.5, 1 และ 2 McFarland ทดสอบด้วย disk ยา teicoplanin 30 ?g (T30), vancomycin 30, 20, 15 และ 10 ?g (V30, V20, V15, V10) อ่านผลหลังอบที่ 37OC นาน 24 และ 48 ชั่วโมง ผลการศึกษาพบว่าการใช้ disk V20 ด้วยเชื้อ 2 McFarland อ่านผล 48 ชั่วโมง ได้ค่าแปลผลที่ < 14 มม สามารถตรวจเชื้อที่ไม่ไวต่อยา vancomycin มีค่า performance ดีที่สุด แต่ยังค่อนข้างต่ำคือมีความไวความจำเพาะ ค่าทำนายผลบวก ค่าทำนายผลลบร้อยละ 58.7, 85.0, 67.7 และ 79.3 ตามลำดับ ดังนั้นจึงควรมีการศึกษาคุณสมบัติอื่นๆของเชื้อที่ไม่ไว vancomycin เหล่านี้ เพื่อใช้เพิ่มความไวในการระบุการดื้อยา vancomycin ต่อไป

คำสำคัญ

Staphylococcus aureusMRSAVancomycinhVISAheterogeneous vancomycin intermediate resistantVISA

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

Methicillin-resistant Staphylococcus aureus ที่มีความไวต่อยา vancomycin ลดลง ในโรงพยาบาล สรรพสิทธิประสงค์

สุรศักดิ์ แว่นรัมย์ มหาวิทยาลัยราชธานี พ.ศ. 2557

การทดสอบความไวในหลอดทดลองของยา Vancomycin, Fosfomycin, Fusidic Acid และ Linezolid ต่อเชื้อ Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus ในโรงพยาบาลสงขลานครินทร์ ปี 2554-2555

พิสุทธิ์ ศิริไพฑูรย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2557

การทดสอบความไวสารต้านจุลชีพ vancomycin, daptomycin และ linezolid ของเชื้อ methicillinresistant Staphylococcus aureus

ธันวา วงษ์สุก มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช พ.ศ. 2558

การศึกษาอณูพันธุศาสตร์และระบาดวิทยาของ Staphylococcus aureus ที่ดื้อต่อยา vancomycin

ภาวนา พนมเขต มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2559

อุบัติการณ์ของ Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus และ Methicillin-Susceptibility Staphylococcus aureus ที่ดื้อต่อยาหลายชนิด ในจังหวัดชลบุรี

ดวงชีวัน พึ่งสุรินทร์ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2562

ความล้มเหลวในการรักษาภาวะปอดอักเสบติดเชื้อในโรงพยาบาลที่มี สาเหตุจากเชื้อ Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus ด้วยยา vancomycin บนพื้นฐานของคุณสมบัติทางเภสัชจลนศาสตร์

ธีระพงษ์ มนต์มธุรพจน์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2558

ความหลากหลายสายพันธุ์ทางพันธุศาสตร์ ปัจจัยก่อโรคที่สำคัญ และความไวของเชื้อดื้อยา Staphylococcus aureus ในโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ

สุมาลี คอนโด มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558

Evaluation of various phenotypic methods with genotypic screening for detection of methicillin-resistant Staphylococcus aureus

พ.ศ. 2562

Phenotypic and Genotypic Characterization, and Detection of PVL Encoding Gene in Methicillin Resistant Staphylococcus Aureus Strains Isolated From Patients Admitted to a Tertiary Hospital In Kuantan, Malaysia