การศึกษาจีโนไทป์ และยีนดื้อยาของเชื้อ Methicillin-resistant S. aureus ที่แยกจาก ผู้ป่วย สิ่งแวดล้อมในโรงพยาบาลและชุมชน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
Methicillin-resistant staphylococci เป็นเชื้ อที่ มีความส าคัญทางการแพทย์ สามารถก่อให้เกิด การติ ดเ ชื้ อจากชุ มชนและโ รงพยาบาล ซึ่ งอุ บั ติ การณ์ของการพบการติ ดเ ชื้ อจาก Methicillin-resistant staphylococci ที่ ดื้ อยาหลายชนิดพบสู งขี้ น วั ตถุประสงค์ของการศึกษาครั้ งนี้ เพื่ อศึกษาความชุ กของเชื้ อ Methicillin-resistant staphylococci จากสิ่งแวดล้อมในชุมชนและโรงพยาบาลในจั งหวัดพิ ษณุโลก รวมทั้ง ศึกษารูปแบบการดื้อยา ยีนดื้อยา SCCmec type ของเชื้ อที่แยกได้เทียบกับเชื้ อจากสิ่ งส่งตรวจข องผู้ ป่วย และเ ชื้ อที่ แยกไ ด้ จ า กโ พร ง จ มู ก คนปร กติ ใ นจั ง หวั ดพิ ษณุ โ ลก ผลกา ร ศึ กษา พบว่ า กา ร แยกเ ชื้ อ MRstaphylococci จากสิ่ งแวดล้อมในชุ มชนพบห้องสมุดเป็นแหล่งที่พบเชื้ อมากที่สุด รองมาได้แก่ห้องน้ า โรง อ า ห า ร โ ด ย พ บ เ ชื้ อ 6 ส ปี ชี ส์ ไ ด้ แ ก่ S. haemolyticus, S. epidermidis, S. warneri, S. cohnii, S. hominis และ S. saprophyticus โดยตรวจไม่พบ Methicillin-resistant S. aureus (MRSA) ส่วนการแยก เชื้ อจากสิ่ งแวดล้อมในโรงพยาบาลพบมากที่สุดที่เสื้ อกราว์ นิสิต รองมาได้แก่ตึกผู้ ป่วยอายุรกรรม ตึกผู้ ป่วย วิ กฤต ( ICU) ตึ กผู้ ป่ วยฉุ กเ ฉิ น โ ดยพบเ ชื้ อ จ านวน 11 สปี ชี ส์ ไ ด้ แก่ S. aureus, S. haemolyticus, S. epidermidis, S. capitis, S. warneri, S. cohnii, S. pasteuri, S. caprae, S. hominis, S. saprophyticus และ S. nepalensis เชื้ อที่แยกได้จากสิ่งแวดล้อมในชุ มชนและสิ่งแวดล้อมในโรงพยาบาล ใ นจั งหวั ดพิ ษณุ โ ลกรวมทั้ งเ ชื้ อที่ แยกจาก สิ่ งส่ งตรวจของผู้ ป่ วยใ นโ รงพยาบาลพบว่ า เ ชื้ อส่ วนใ หญ่เ ป็ น multidrug resistance phenotype โดยส่วนใหญ่จะดื้อต่อยา penicillin, erythromycin, cefoxitin และ clindamycin ตรวจพบยีน mecA 100 % ตรวจพบยีน ermA ในอั ตราความชุ ก 0-88.9% โดยพบความชุ ก สูงในเชื้ อ MRSA ยีน ermB ในอั ตราความชุ ก 0-12.9% และ ยีน ermC ในอั ตราความชุ ก 0-87% โดยพบ ความชุกสูงในเชื้อ MR-CNS ส่วนยีน qacA/B พบในอัตราความชุก 63-100% ตรวจพบ SCCmec type I ใน อั ตราความชุ ก 0 -26% โดยพบความชุ กสูงในเชื้ อ MRSA จากผู้ ป่วย ตรวจพบ SCCmec type II ในอั ตรา ความชุ ก 0-14.4 % โ ดยพบความชุ กสู งใ นเ ชื้ อ MR-CNS แยกจากสิ่ งแวดล้ อมใ นโ รงพยาบาล ตรวจพบ SCCmec type III ในอั ตราความชุ ก 0-56.5 % โ ดยพบความชุ กสู งในเ ชื้ อ MRSA จากผู้ ป่ วยโ รงพยาบาล เชี ยงรายประชานุเคราะห์ พบ SCCmec type IV ในอั ตราความชุ ก 0-32 % โดยพบความชุ กสูงในเชื้ อ MRCNS พบ SCCmec type V ในอั ตราความชุ ก 0-14.6% โดยพบความชุ กสูงในเชื้ อ MR-CNS และพบเชื้ อที่ ไม่สามารถตรวจ type ในอั ตราความชุ ก 19.4-100% ตรวจพบ ST239 ในเชื้ อ MRSA จากโรงพยาบาล เชียงรายประชานุเคราะห์จ านวน 43.5% (10 /23) โดยทั้งหมดพบเป็น SCCmec type III ตรวจพบ ST239 ในเชื้ อ MRSA จากโรงพยาบาลมหาวิ ทยาลัยนเรศวรจ านวน 11% (1/9) การศึกษาในครั้งนี้นำมาซึ่งข้อมูล ทางระบาดวิ ทยา ของเชื้ อ Methicillin-resistant staphylococci ที่แยกได้จาก สิ่งแวดล้อมในโรงพยาบาล และชุมชนในจังหวัดพิษณุโลกและตัวอย่างจากผู้ป่วยจังหวั ดพิ ษณุโลกและเชียงรายพบเชื้ อที่มีการดื้อยาหลาย ชนิดสูงเพราะฉะนั้นจึงจ าเป็นต้องมีการป้องกันการแพร่กระจายและป้องกันการติดเชื้ อที่เกิดจาก สิ่งแวดล้อม ในชุมชนและโรงพยาบาล