รายงานฉบับสมบูรณ์ พ.ศ. 2559
การศึกษาอณูพันธุศาสตร์และระบาดวิทยาของ Staphylococcus aureus ที่ดื้อต่อยา vancomycin ภาวนา พนมเขต มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2559ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
ติดต่อนักวิจัย แชร์ บันทึกบทคัดย่อ เชื้อ MRSA เป็นเชื้อสาเหตุของโรคติดเชื้อรุนแรงหลายชนิด ความชุกของเชื้อ MRSA มีความหลากหลายและขึ้นกับขนาดของโรงพยาบาลและปริมาณการใช้ยาต้านจุลชีพ แวนโคมัยซินเป็นยาทางเลือกที่ใช้ในการรักษาโรคติดเชื้อ MRSA อย่างไรก็ตามแวนโคมัยซินลดความไวต่อเชื้อ MRSA ก็มีการรายงานอย่างกว้างขวางทั่วโลก วัตถุประสงค์ของการศึกษาคือการศึกษระบาดวิทยาของเชื้อ hVISA, VISA และ VRSA ที่โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์และการตรวจหา van ยีน เชื้อ Staphylococcus aureus ทั้งหมด 785 สายพันธุ์ที่แยกได้จากผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ในระหว่างเดือนตุลาคม 2558 ถึง กันยายน 2559 เป็นเชื้อ MRSA 183 สายพันธุ์ (ร้อยละ 23.31) ค่า vancomycin MIC ของเชื้อ MRSA อยู่ในช่วง 1- >128 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ค่า MIC50 และ MIC90 คือ 4 และ 8 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ การทดสอบ one-point population analysis ให้ผลบวก 118 สายพันธุ์ เชื้อ hVISA, VISA และ VRSA มี 64, 9 และ 6 สายพันธุ์ ตามลำดับเมื่อทดสอบด้วยวิธี population analysis profile มีเชื้อที่ตรวจพบ vanA จำนวน 2 สายพันธุ์ และ vanB 6 สายพันธุ์ ด้วยวิธี PCR การศึกษานี้สรุปได้ว่า เชื้อ MRSA มีความไวต่อยาแวนโคมันซินลดลง โดยพบอัตราเชื้อ hVISA, VISA และ VRSA เพิ่มสูงขึ้น
คำสำคัญ Staphylococcus aureus hVISA VRSA
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง ความหลากหลายสายพันธุ์ทางพันธุศาสตร์ ปัจจัยก่อโรคที่สำคัญ และความไวของเชื้อดื้อยา Staphylococcus aureus ในโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ สุมาลี คอนโด มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558
รูปแบบการดื้อยาปฏิชีวนะของเชื้อ Staphylococcus aureus และ MRSA ที่แยกได้จากโคที่เป็นโรคเต้านมอักเสบแบบแสดงอาการและการจัดการฟาร์มที่เกี่ยวข้อง ทศพล สีรินทร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2560
Do Methicillin Resistant Staphylococcus (MRSA) Carrier Patients Influence MRSA Infection more than MRSA-carrier Medical Officers and MRSA-carrier Family? Universitas Indonesia พ.ศ. 2556
การศึกษาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับตรวจการดื้อยาแวนโคมัยซินในเชื้อสแตฟิโลคอคคัสออเรียสที่ดื้อยาเมทิซิลลิน อรุณลักษณ์ ลุลิตานนท์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2556
การพัฒนายาสังเคราะห์ชนิดใหม่ในการฆ่าเชื้อ Methicillin resistant Staphylococcus aureus (MRSA) ที่ระบาดในจังหวัดชลบุรีและฉะเชิงเทรา สุบัณฑิต นิ่มรัตน์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2554
การเพิ่มจำนวนยีน การศึกษาคุณลักษณะของยีนและการศึกษาผลต่อเซลล์เมมเบรนของเพ็ปไทด์ชนิดใหม่ที่มีความสามารถในการต่อต้านแบคทีเรียก่อโรคดื้อยาสายพันธุ์ MRSA และ VRE รัชนีวรรณ อุ่นแพทย์ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย พ.ศ. 2554
Synergism between natural product extracts and antibiotics against Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) ปถมาพร สุกปลั่ง มหาวิทยาลัยรังสิต พ.ศ. 2558
โครงการ การจำแนกลักษณะทางกายภาพและพันธุกรรมของ เชื้อ Staphylococcus aureus ที่ดื้อต่อยาเมทธิซิลิน ที่เพาะแยกได้จากสุกรและคน ประภาส พัชนี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2556
MRSA Infection in Patients Hospitalized at Sanglah Hospital: A Case Series
Reducing Methicillin-Resistant Staphylococcus Aureus (MRSA) cross-infection through hand hygiene improvement in Indonesian intensive tertiary care hospital