การวิจัยพัฒนาผู้สูงอายุให้มีคุณภาพดี ด้วยรูปแบบการเกื้อกูลของชุมชน และการวิเคราะห์สัดส่วนการเกื้อกูลที่เหมาะสม ในพื้นที่อำเภอเมืองมหาสารคาม
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยพัฒนาผู้สูงอายุให้มีคุณภาพดี ด้วยรูปแบบการเกื้อกูลของชุมชน และการวิเคราะห์สัดส่วนการเกื้อกูลที่เหมาะสม ในพื้นที่อำเภอเมืองมหาสารคาม มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบ และวิธีการเกื้อกูลสำหรับใช้พัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ศึกษาพฤติกรรมการปฏิบัติต่อสุขภาพที่พึงประสงค์ของผู้สูงอายุ ศึกษารูปแบบการเกื้อกูลจากผู้ดูแลผู้สูงอายุ และการวิเคราะห์อัตราส่วนการเกื้อกูลผู้สูงอายุของประชากรในพื้นที่อำเภอเมืองมหาสารคาม ซึ่งศึกษาตามกรอบรูปแบบการเกื้อกูล S-A-M-E-E model มีกัน 5 ด้าน คือ 1) การค้นหาความร่วมมือในการดูแลผู้สูงอายุ 2) การประเมินความต้องการการดูแลของผู้สูงอายุ 3) การจัดการ 4) การพัฒนาความสามารถในการดูแลผู้สูงอายุ และ 5) การประเมินผลการดูแลผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ประกอบด้วย ผู้สูงอายุ มีอายุตั้งแต่ 60 ปี รวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ และผู้ดูแลมีอายุตั้งแต่ 15 ปี ขึ้นไป และอาศัยอยู่ในครอบครัวเดียวกันเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม ผลการวิจัยพบว่ารูปแบบและวิธีการเกื้อกูลสำหรับใช้พัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุตามกรอบ S-A-M-E-E model ทั้ง 5 ด้าน สามารถกำหนดใช้เป็นกรอบเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุได้เหมาะสม ผู้ดูแลมีการเกื้อกูล และดูแลผู้สูงอายุ ตามกรอบทุกด้านได้ในระดับดี มีเพียงบางเรื่องด้านการประเมินเท่านั้นที่ผู้ดูแลเห็นว่าควรอบรมความรู้เพิ่มเติมเรื่องการดูแลรักษาผู้สูงอายุให้มีสุขภาพดี ในส่วนพฤติกรรมที่พึงประสงค์ถึงการดูแลสุขภาพตนเองผู้สูงอายุได้ปฏิบัติตัวเป็นประจำ มีเพียงบางเรื่องด้านการออกกำลังกาย คือ ผู้สูงอายุมีกลุ่มผู้สูงอายุที่ออกกำลังกายร่วมไม่ต่ำกว่าสัปดาห์ละ 3 วัน ซึ่งปฏิบัติตัวเพียงบางครั้ง ส่วนข้อเสนอแนะความต้องการของผู้สูงอายุ คือต้องการให้ชุมชนจัดตั้งกลุ่มสร้างอาชีพ ต้องการให้มีโรงเรียนผู้สูงอายุเหมือนที่เคยมี ผู้สูงอายุที่เจ็บป่วยไม่สามารถช่วยเหลือดูแลตัวเองได้จึงต้องการความช่วยเหลือ การดูแลจากชุมชนเรื่องค่าใช้จ่าย และการศึกษาสัดส่วนการเกื้อกูลของประชากรในอำเภอเมืองมหาสารคามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 - พ.ศ. 2565 มีอัตราส่วนเกื้อกูลผู้สูงอายุลดลงอย่างต่อเนื่อง เมื่อเปรียบเทียบกับในปี พ.ศ. 2564 อัตราส่วนเกื้อกูลประชากรในพื้นที่อำเภอเมืองมหาสารคาม (3.75) ยังคงมีค่าสูงกว่าอัตราส่วนเกื้อกูลของทั้งจังหวัด (2.64)