Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563

การพัฒนาวิถีสมุนไพรของกลุ่มชาติพันธุ์เพื่อยกระดับชุมชนอย่างยั่งยืน

นริศรา วิชิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2563

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

โครงการวิจัยเรื่อง พัฒนาวิถีสมุนไพรของกลุ่มชาติพันธุ์เพื่อยกระดับชุมชนอย่างยั่งยืน มีวัตถุประสงค์ศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการใช้สมุนไพรในกลุ่มชาติพันธุ์เทศบาลตำบลแม่นะ อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ และนำมาศึกษาสารออกฤทธิ์ที่สำคัญในสมุนไพร และแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์จากสมุนไพรเพื่อสร้างอาชีพให้ชุมชน จากการสำรวจพบว่ามี 3 หมู่บ้านที่มีการใช้สมุนไพรเป็นยาในชีวิตประจำวัน คือ บ้านปางมะโอ บ้านแม่แมะ และบ้านสันป่าเกี๊ยะ และพบว่าสมุนไพรที่มีจำหน่ายเพื่อสร้างรายได้ของชุมชนมีทั้งสิ้น 15 ชนิด ได้แก่ เถาเกล็ดปลา ม้าแม่ก่ำ กำลังเสือโคร่ง จักค่านผา ฮ้อสะพายควาย โด่ไม่รู้ล้ม เลือดไน่ หัวข้าวเย็นเหนือ กำลังไก่แจ้ ฮากเหลือง อบเชย หญ้าดอกขาว ต้นขนุนดอย เครือข้าวตอก และกูดฮ้อม เมื่อนำสมุนไพรทั้ง 15 ชนิด วิเคราะห์หาปริมาณฟีนอลิกทั้งหมด โดยทำปฏิกิริยากับโฟลิน-ซีโอแคลทูรีเอเจนต์และเปรียบเทียบกับกราฟมาตรฐานของสารละลายกรดแกลลิก ปริมาณฟลาโวนอยด์ทั้งหมดโดยทำปฏิกิริยากับรีเอเจนต์ต่างๆ และเปรียบเทียบกับกราฟของสารละลายมาตรฐานเควอซิติน และความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระโดยทำปฏิกิริยากับดีพีพีเอช พบว่า สมุนไพรทั้ง 15 ชนิดสามารถตรวจพบปริมาณฟีนอลิกและฟลาโวนอยด์ทั้งหมด และมีความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระ และเมื่อนำสารสกัดจากพืชสมุนไพรผสมกับมอลโตเด็กซ์ตรินและทำแห้งด้วยเทคนิคการทำแห้งแบบพ่นฝอย พบว่า ปริมาณฟีนอลิกและฟลาโวนอยด์ทั้งหมดมีค่าลดลง แต่ความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระเพิ่มขึ้น จึงสามารถนำพืชสมุนไพรมาแปรรูปเป็นผงสมุนไพรบรรจุแคปซูลเพื่อจำหน่ายและสร้างรายได้ให้กับชุมชนได้

คำสำคัญ

ชุมชนสมุนไพรSustainableกลุ่มชาติพันธุ์HerbsocietyEthnic Groupsยั่งยืน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

โครงการอนุรักษ์และพัฒนาการใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรอย่างยั่งยืน

จุฑาพร แสวงแก้ว สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

ภูมิปัญญาท้องถิ่นการใช้ประโยชน์จากพืชสมุนไพรในชุมชน ตำบลบ่อเงิน อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี

จีรภัทร์ อัฐฐิศิลป์เวท สมาคมสิ่งแวดล้อมศึกษาแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2562

ความเป็นไปได้ในการพัฒนาการใช้สมุนไพรพื้นบ้านของชุมชนตำบลแม่ยางตาล อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่

วิกานดา ใหม่เฟย มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2561

การศึกษาความหลากหลายของพรรณพืชสมุนไพรและภูมิปัญญาท้องถิ่นโดยใช้กระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนบ้านดงบัง ตำบลดงขี้เหล็ก อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี

จีรภัทร์ อัฐฐิศิลป์เวท พ.ศ. 2558

การพัฒนาภูมิปัญญาสมุนไพรพื้นบ้านสู่นวัตกรรมชุมชน กรณีศึกษา อำเภอบุณฑริกและอำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี

ศิริวรรณ ประสพสุข มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2564

การพัฒนาและยกระดับผลิตภัณฑ์พืชสมุนไพรเพื่อเพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจสร้างสรรค์บนฐานทุนทางวัฒนธรรม และทรัพยากรในพื้นที่ลุ่มน้ำชี จังหวัดบุรีรัมย์-สุรินทร์

อุบลวรรณ สุวรรณภูสิทธิ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ พ.ศ. 2564

การอนุรักษ์และการใช้ประโยชน์จากสมุนไพรพื้นบ้านของชนเผ่าบรูในจังหวัดกาฬสินธุ์

ธันวา ใจเที่ยง มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2559

การจัดการความรู้ด้านพืชสมุนไพรและการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน

เพ็ญรัตน์ สุภาพรเหมินทร์ วิทยาลัยเทคนิคพัทลุง พ.ศ. 2555

โครงการวิจัยและพัฒนาต่อยอดภูมิปัญญาการใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรและยาพื้นบ้านของชุมชนบนพื้นที่สูง

อัปสร วิทยประภารัตน์ สถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2564

การศึกษาพฤติกรรมการใช้พืชสมุนไพรท้องถิ่นเพื่อหาแนวทางพัฒนาผลิตภัณฑ์ใช้ในงานสปาไทยของกลุ่ม อสม อาสาสมัครชุมชน: ตำบลถนนโพธิ์ อำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา

ภัทรลภา บุตรดาเลิศ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2561