รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564
การแก้ไขจีโนมด้วยวิธี CRISPR/Cas9 เพื่อสร้างไวรัสลูกผสม adenovirus สำหรับเป็นต้นแบบวัคซีนในทางสัตวแพทย์
ณัฐวุฒิ สถิตเมธี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2564 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
Canine adenovirus type 2 ถูกใช้เป็นต้นแบบในการออกแบบโครงการส้รางใหม่ของไวรัสอะดิโนด้วยวิธี CRISPR/cas9 technology โดยจะมี guide RNS จำนวน 3 เส้น และทำการตัดแต่งยีนที่แสดงออกโปรตีน E1A ของไวรัส เพื่อควบคุมการเพิ่มจำนวนของไวรัสในระหว่างการเข้าไปเจริญในโฮสต์เซลล์เป้าหมาย แล้วทำการแทรกยีน GFP ลงไปแทนที่ เพื่อให้มี marker ในการคัดเลือกโคลนเป้าหมายในเซลล์โฮสต์ หลังจากนั้นทำการ knock out ยีน GFP โดยใช้ gRNA อีก 1 ตัวเพื่อตัดแต่งเอายีน GFP ออกแล้วแทรกยีนเป้าหมาย GP19 ลงไปแทนที่เพื่อให้เกิดการแสดงออกของโปรตีน GP19 ในไวรัสอะดิโนลูกผสมที่สร้างขึ้น ไวรัสอะดิโนลูกผสมที่แทรกยีน GP19 ลงไปในอนุภาคไวรัส สามารถแสดงออกถึงโปรตีน GP19 ได้ ดังที่แสดงในภาพ จากการที่ย้อมสีไวรัสด้วยแอนติบอดีต่อ GP19 พบการติดสีและให้สารเรืองแสงสีเขียวที่สามารถตรวจจับได้จากกล้องจุลทรรศน์ นั่นแสดงว่าไวรัสที่ตัดแต่ง สามารถรับยีน GP19 เข้าไปได้และไวรัสอะดิโนสามารถที่จะให้การแสดงออกของโปรตีน GP19 ได้ หลังจากที่ infect ไวรัสลูกผสมลงไปในเซลล์ MDBK แล้ว
คำสำคัญ
genome editingrecombinant adenovirusCRISPR/Cas9 methodการแก้ไขจีโนมวิธี CRISPR/Cas9ไวรัสลูกผสม adenovirus
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การสังเคราะห์ข้อเสนอเชิงนโยบายและแนวทางปฏิบัติในการตรวจทางชีวโมเลกุลเพื่อแยกเชื้อไวรัสที่มีความสามารถในการแพร่เชื้อได้ออกจากซากเชื้อไวรัสโคโรนาซาร์-2
บุญรัตน์ ทัศนีย์ไตรเทพ สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) พ.ศ. 2564 สัตว์ทดลองกระต่ายสำหรับการประเมินประสิทธิภาพของวัคซีน Recombinant Adenovirus ที่แสดงแอนติเจน E0-E2 ของเชื้อไวรัส Classical Swine Fever
ยงคิ ซัน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560 ความหลากหลาย และลักษณะทางพันธุกรรมของเชื้อฟาล์ว อะดีโนไวรัส สาเหตุของโรค อินคลูชั่นบอดี เฮปาไตติส ในประเทศไทย และการพัฒนาเทคนิคอิมมูโนฮิสโตเคมีสำหรับการตรวจสอบหาเชื้อจากเนื้อเยื่อ
ปรีดา เลิศวัชระสารกุล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560 การผลิตโมโนโคนัลแอนติบอดีชนิดรีคอมบิแนนท์ที่จำเพาะต่อโปรตีนที่ไม่ใช่โครงสร้างของไวรัสเอนเทอโร ๗๑ เพื่อใช้เป็น เครื่องมือทางชีวภาพในการศึกษาพยาธิกำเนิดของโรคมือเท้าปากชนิดรุนแรง
จีระพงษ์ ทะนงศักดิ์ศรีกุล มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2559 การผลิตอนุภาคคล้ายชิคุนกุนยาไวรัสในเซลล์สัตว์เพื่อการพัฒนาเป็นวัคซีน
เกรียงศักดิ์ ฤชุศาศวัต กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ พ.ศ. 2564 ประสิทธิภาพของวัคซีนรีคอมบิแนนท์เฮชวีทีเอ็นดีวีในโปรแกรมวัคซีนที่แตกต่างกัน ต่อการป้องกันเชื้อไวรัสนิวคาสเซิลจีโนไทป์ 7 ในไก่เนื้อ
บุปผา สุพรรณโมก พ.ศ. 2561 การพัฒนาชุดตรวจด้วยดีเอ็นเอเซ็นเซอร์สำหรับโรคพีอาร์อาร์เอสและโรคเซอร์โคไวรัสในสุกร ปีที่ 2
อรรณพ สุริยสมบูรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2564 การพัฒนาดีเอ็นเอไบโอเซนเซอร์แบบแถบเพื่อใช้ในการตรวจวินิจฉัยเชื้อโรคไวรัสไข้เลือดออกแบบแยกซีโรไทป์
โกสุม จันทร์ศิริ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2559 การเปรียบเทียบเทคนิคสําหรับจําแนกประเภทยีนเชื้อเด็งกีไวรัสบนพื้นฐานโคดอนยูสเอส
มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2560 การยับยัง RNA polymerase และ Protease ในไวรัสหัวเหลืองโดยการคัดเลือก Aptamer และพัฒนาการตรวจสอบไวรัสหัวเหลืองด้วย Aptamer
ศศิมนัส อุณจักร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2556