การประเมินระดับการพึ่งพาตนเองกับองค์ประกอบร่างกายของผู้ป่วยบาดเจ็บไขสันหลัง ความเที่ยงของการประเมิน และค่าอ้างอิงทางคลินิก
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
แบบประเมิน Spinal Cord Independence Measure ฉบับที่ 3 หรือ SCIM III เป็นแบบประเมินเชิงปริมาณที่เป็นมาตรฐานครอบคลุมปัญหาของผู้ที่มีภาวะบาดเจ็บไขสันหลัง การศึกษาค่าอ้างอิง ค่าตัดแบ่ง รวมถึงการใช้แบบประเมินในกลุ่มบุคลากรฟื้นฟูความสามารถจึงมีความสำคัญ ดังนั้น การวิจัยนี้จึงศึกษาความน่าเชื่อถือของแบบประเมิน SCIM III ในกลุ่มบุคลากรฟื้นฟูความสามารถที่มีและไม่มีประสบการณ์ และความตรงตามสภาพเมื่อเทียบกับการทดสอบมาตรฐานในกลุ่มผู้ที่มีการบาดเจ็บไขสันหลังที่ต้องใช้รถเข็นนั่งและกลุ่มที่เดินได้ รวมถึงศึกษาค่าอ้างอิงและค่าจุดตัดเพื่อระบุการพึ่งพาตนเองโดยใช้และไม่ใช้อุปกรณ์ช่วยในผู้เข้าร่วมการวิจัยที่มีภาวะบาดเจ็บไขสันหลัง จำนวน 309 คน ผู้เข้าร่วมการวิจัยได้รับการประเมิน SCIM III โดยผู้เชี่ยวชาญ โดยระดับความสามารถและความต้องการการช่วยเหลือจากผู้อื่นและอุปกรณ์ช่วยขณะประเมิน SCIM III นำมาจัดผู้เข้าร่วมงานวิจัยตามกลุ่มความสามารถในการพึ่งพาตนเอง ตั้งแต่กลุ่มที่ต้องการความช่วยเหลือทั้งหมด จนถึงกลุ่มที่สามารถพึ่งพาตนเองได้ ความสามารถในการทำแบบประเมิน SCIM III ของผู้เข้าร่วมการวิจัย 30 คน ได้รับการบันทึกวีดีโอไว้สำหรับการศึกษาความน่าเชื่อถือโดยบุคลากรฟื้นฟูความสามารถ ประกอบด้วย พยาบาล นักกิจกรรมบำบัด และนักกายภาพบำบัด โดยก่อนเริ่มให้คะแนน SCIM III ผู้เข้าร่วมการวิจัยที่เป็นผู้ประเมิน (จำนวน 2 คน ประกอบด้วยผู้ที่มีและไม่มีประสบการณ์ในแต่ละวิชาชีพ) ได้รับการฝึกใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง 30 นาที นอกจากนี้ ผู้เข้าร่วมการวิจัยที่เป็นผู้ป่วยบาดเจ็บไขสันหลัง จำนวน 82 คน ได้รับการประเมินโดยการทดสอบมาตรฐาน เพื่อยืนยันความตรงตามสภาพของแบบประเมิน SCIM III ผลการศึกษาบ่งชี้ความน่าเชื่อถือระดับดีเยี่ยมของแบบประเมิน SCIM III ในกลุ่มบุคลากรฟื้นฟูความสามารถ ทั้งค่าคะแนนรวม (ICCs>.90) และแต่ละด้าน (kappa values>.80) โดยค่า SCIM III รวมสำหรับผู้ที่ใช้รถเข็นนั่ง และการเคลื่อนไหวสำหรับผู้ที่เดินได้มีความสัมพันธ์กับการทดสอบมาตรฐานสำหรับความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ขอบเขตความมั่นคงของร่างกาย การทรงท่า ความทนทานในการเคลื่อนไหว และความสามารถด้านการเดิน (rs = .343 - .779; p < .05) ผู้เข้าร่วมการวิจัยที่สามารถพึ่งพาตนเองได้ดีมีค่าคะแนน SCIM III ที่สูงกว่าอาสาสมัครที่พึ่งพาตนเองได้น้อยกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p <.05) โดยค่าคะแนน SCIM III รวมตั้งแต่ 55 คะแนน สามารถระบุการพึ่งพาตนเองได้โดยใช้อุปกรณ์ช่วยในผู้ที่ใช้รถเข็นนั่ง และผู้เข้าร่วมการวิจัยที่มีการบาดเจ็บไขสันหลังแบบไม่สมบูรณ์ ค่าตั้งแต่ 75 คะแนน สามารถระบุการพึ่งพาตนเองได้โดยใช้อุปกรณ์ช่วยในผู้ที่เดินได้ ผู้ที่มีการบาดเจ็บไขสันหลังแบบสมบูรณ์และไม่สมบูรณ์ และตั้งแต่ 90 คะแนนสามารถระบุการพึ่งพาตนเองได้โดยไม่ใช้อุปกรณ์ช่วยของผู้ที่มีการบาดเจ็บไขสันหลังทั้งหมด (ความไวมากกว่าร้อยละ 93 ค่าความจำเพาะมากกว่าร้อยละ 93 และค่าพื้นที่ใต้กราฟมากกว่า .97) ผลการศึกษานี้ ทำให้ได้ค่าอ้างอิงของแบบประเมิน SCIM III ในผู้ที่มีการบาดเจ็บไขสันหลังที่มีความสามารถในการพึ่งพาตนเองระดับต่างๆ อย่างครอบคลุม ข้อมูลนี้สามารถใช้เป็นเกณฑ์มาตรฐานในการบ่งชี้เป้าหมายความสามารถ การติดตาม การสื่อสาร และการตัดสินใจพิจารณาการรักษาและการจัดการเพื่อส่งเสริมความสามารถในการพึ่งพาตนเองสำหรับผู้ที่มีการบาดเจ็บไขสันหลังทั้งหมด