การใช้ของเล่นพื้นบ้านในการจัดการเรียนรู้สำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) จัดจำแนกของเล่นพื้นบ้านที่พบในจังหวัดน่านและพะเยา โดยใช้ประโยชน์ของการเล่นและวิธีการเล่นเป็นเกณฑ์ 2) นำของเล่นพื้นบ้านไปใช้พัฒนาด้านการสื่อสารและการเรียนรู้ตามศักยภาพของเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ กรณีศึกษาได้แก่ กลุ่มทำของเล่นพื้นบ้าน 5 แห่ง ครูผู้สอนและเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษจำนวน 12 ราย ในจังหวัดน่าน และพะเยา เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับการทำและการเล่นของเล่นพื้นบ้านของช่างในแต่ละกลุ่ม ของเล่นพื้นบ้านที่ครูผู้สอนเลือกจากรายการของเล่นพื้นบ้าน ที่คณะผู้วิจัยสำรวจและวิเคราะห์ไว้ แบบประเมินพัฒนาการการเรียนรู้ในด้านภาษาและการคำนวณสำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษที่เรียนโดยใช้ของเล่นพื้นบ้าน และแบบสอบถาม ความคิดเห็นครูผู้สอนเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษในด้านพัฒนาการทางการสื่อสารและ การเรียนรู้ของเด็ก ผลการวิจัยพบว่า 1. ของเล่นพื้นบ้านสามารถจำแนกตามประโยชน์ของการเล่นได้ 12 กลุ่ม และตามวิธีการเล่นได้ 4 กลุ่ม 2. เด็กที่เป็นกรณีศึกษาทุกคนสนใจและชอบเล่นของเล่นพื้นบ้านที่ครูผู้สอนเลือกให้เป็นอย่างมาก และมีพัฒนาการด้านการสื่อสารและการเรียนรู้ของเด็กที่เป็นกรณีศึกษาทุกคนเพิ่มขึ้นในระดับดี

คำสำคัญ