การสำรวจการใช้ยาปราบศัตรูพืชในลุ่มแม่น้ำจันทบุรี ในการใช้ประโยชน์ที่ดินที่แตกต่างกัน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัดถุประสงค์เพื่อสำรวจข้อมูลขั้นต้นของการใช้ยาปราบศัตรูพืชในพื้นที่ลุ่ม น้ำจันทบุรี จำแนกตามการใช้ประโยชน์จากพื้นที่ 3 ประเกท คือ พื้นที่เกษตรกรรม พื้นที่การ เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ และพื้นที่ชุมชนเมือง กลุ่มตัวอย่างเป็นครัวเรือนที่พักอาศัยและประกอบกิจกรรม ในพื้นที่เกษตรกรรม 250 ชุด พื้นที่การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ 105 ชุด และพื้นที่ชุมชนเมือง 147 ชุด ได้มาใดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง(Purpxosive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามที่มีลักษณะเป็นแบบสำรวจราชการ(check lis)และตำถามปลายเปิด สถิติที่ใช้ใน การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติพรรณนาและการทดสอบไคกำลังสอง(Chi-Squarc Tes!) ผลการวิจัยพบว่าเกษตรกรในพื้นที่เกษตรกรรมส่วนใหญ่มีการใช้สารกำจัดวัชพืชและสาร ฆ่าแมลงและโรคพืช โดขมีการใช้สารแต่ละชนิดในปริมาณความเข้มข้นที่แตกต่างกัน สารกำจัด วัชพืชที่เกษตรกรส่วนใหญ่นิยมใช้มากที่สุดคือ ไกลไฟเซต รองลงมาคือพาราควอด ส่วนสาร ฆ่าแมลงและโรคพืชที่เกษตรกรส่วนใหญ่นิยมใช้มากที่สุดคือ อะบาเมกดิน รองลงมาคือ ไซเพอร์ เมททริน และกำมะถัน(ซัลเฟอร์)เกษตรกรในพื้นที่ลี้งสัตว์น้ำส่วนใหญ่มีการใช้สารเคมีในการ เตรียมบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำและในระหว่างการเลี้ยงสัตว์น้ำ โดยมีการใช้สารแต่ละชนิดในปริมาณความ เข้มข้นที่แตกต่างกัน สารที่ใช้ในการเตรียมบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำที่เกษตรกรใช้มากที่สุด คือ กากชา รองลงมาคือ ปูนขาว สารที่ใช้ในระหว่าง เลี้ยงสัตว์น้ำที่เกษ ตรกรใช้มากที่สุด คือ ไอไอคืน รองลงมา คือ บี เค ซี และพบว่าเกษตรก รส่วนใหญ่มีการใช้จุสินทรีย์ในระหว่างการเพาะเลี้ยงสัตว์ น้ำด้วย ครัวเรือนที่พักอาศัยในพื้นที่เกษตรกรรม พื้นที่การเพาะเลี้ยงสัดว์น้ำ และพื้นที่ขุมชนเมือง มีการใช้สารคมีในครัวเรือน ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มพื้นที่และประเภทของการ ใช้สารคมีในครัวเรือนพบว่าการใช้ขจุดกันยุง การใช้สเปรย์กำจัดยุงและแมลง การใช้ผลิตภัณท์ กำจัดหนู และการใช้ผลิตภัณฑ์กำจัดยุงและแมลงแบบอื่นๆ(เช่น กาวตักแมลง ชอล์ก และไลชัน) มีความสัมพันธ์กับกลุ่มพื้นที่ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับนัยสำคัญ 0.05เอวิคราะห์ข้อมูลจำแนก การวิจัยครั้งนี้มีวัดถุประสงค์เพื่อสำรวจข้อมูลขั้นต้นของการใช้ยาปราบศัตรูพืชในพื้นที่ลุ่ม น้ำจันทบุรี จำแนกตามการใช้ประโยชน์จากพื้นที่ 3 ประเกท คือ พื้นที่เกษตรกรรม พื้นที่การ เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ และพื้นที่ชุมชนเมือง กลุ่มตัวอย่างเป็นครัวเรือนที่พักอาศัยและประกอบกิจกรรม ในพื้นที่เกษตรกรรม 250 ชุด พื้นที่การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ 105 ชุด และพื้นที่ชุมชนเมือง 147 ชุด ได้มาใดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง(Purpxosive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามที่มีลักษณะเป็นแบบสำรวจราชการ(check lis)และตำถามปลายเปิด สถิติที่ใช้ใน การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติพรรณนาและการทดสอบไคกำลังสอง(Chi-Squarc Tes!) ผลการวิจัยพบว่าเกษตรกรในพื้นที่เกษตรกรรมส่วนใหญ่มีการใช้สารกำจัดวัชพืชและสาร ฆ่าแมลงและโรคพืช โดขมีการใช้สารแต่ละชนิดในปริมาณความเข้มข้นที่แตกต่างกัน สารกำจัด วัชพืชที่เกษตรกรส่วนใหญ่นิยมใช้มากที่สุดคือ ไกลไฟเซต รองลงมาคือพาราควอด ส่วนสาร ฆ่าแมลงและโรคพืชที่เกษตรกรส่วนใหญ่นิยมใช้มากที่สุดคือ อะบาเมกดิน รองลงมาคือ ไซเพอร์ เมททริน และกำมะถัน(ซัลเฟอร์)เกษตรกรในพื้นที่ลี้งสัตว์น้ำส่วนใหญ่มีการใช้สารเคมีในการ เตรียมบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำและในระหว่างการเลี้ยงสัตว์น้ำ โดยมีการใช้สารแต่ละชนิดในปริมาณความ เข้มข้นที่แตกต่างกัน สารที่ใช้ในการเตรียมบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำที่เกษตรกรใช้มากที่สุด คือ กากชา รองลงมาคือ ปูนขาว สารที่ใช้ในระหว่าง เลี้ยงสัตว์น้ำที่เกษ ตรกรใช้มากที่สุด คือ ไอไอคืน รองลงมา คือ บี เค ซี และพบว่าเกษตรก รส่วนใหญ่มีการใช้จุสินทรีย์ในระหว่างการเพาะเลี้ยงสัตว์ น้ำด้วย ครัวเรือนที่พักอาศัยในพื้นที่เกษตรกรรม พื้นที่การเพาะเลี้ยงสัดว์น้ำ และพื้นที่ขุมชนเมือง มีการใช้สารคมีในครัวเรือน ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มพื้นที่และประเภทของการ ใช้สารคมีในครัวเรือนพบว่าการใช้ขจุดกันยุง การใช้สเปรย์กำจัดยุงและแมลง การใช้ผลิตภัณท์ กำจัดหนู และการใช้ผลิตภัณฑ์กำจัดยุงและแมลงแบบอื่นๆ(เช่น กาวตักแมลง ชอล์ก และไลชัน) มีความสัมพันธ์กับกลุ่มพื้นที่ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับนัยสำคัญ 0.05เอวิคราะห์ข้อมูลจำแนก ตามพื้นที่พบว่า ผู้ที่พักอาศัยอยู่ในพื้นที่เกษตรกรรมและชุมชนเมืองส่วนใหญ่มีการใช้สเปรย์กำจัด ยุงและแมลง แต่ผู้ที่พักอาศัชในพื้นที่เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำส่วนใหญ่ใช้ยาจุดกับยุง