Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561

การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำสีเขียวของเยาวชนไทยรุ่นใหม่ในชุมชนเกษตรกรรมยุคศตวรรษที่ 21

สุชาดา สายทิ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2561

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ คือ 1) เพื่อสำรวจ สังเคราะห์ และพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำสี เขียวของเยาวชนไทยรุ่นใหม่ในชุมชนเกษตรกรรมยุคศตวรรษที่ 21 2) เพื่อสร้างคู่มือการ ประยุกต์ใช้ตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำสีเขียวสำหรับการพัฒนาทุนมนุษย์ในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและ สังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564) การวิจัยครั้งนี้ใช้วิธีวิจัยแบบผสม สำหรับการศึกษาเชิง ปริมาณมีประชากรที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ เยาวชนที่อยู่ในเขตอำเภอสันทราย จำนวน 823 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม ส่วนการศึกษาเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้นำเยาวชน สถิติที่ใช้ได้แก่ การวิเคราะห์องค์ประกอบ(factor Analysis) ใช้ในการพัฒนาความตรงเชิง โครงสร้างของเครื่องมือแบบวัดภาวะผู้นำที่แท้จริง และการวิเคราะห์โดยสถิติพรรณนา(descriptive statistics) การวิเคราะห์เส้นทาง (part analysis) ใช้ในการวิเคราะห์เพื่อตอบวัตถุประสงค์การวิจัย ผล การศึกษาพบว่า 1) ผู้นำเยาวชนอำเภอสันทรายมีภาวะผู้นำที่แท้จริงในระดับมาก องค์ประกอบที่มีค่าเฉลี่ย มากที่สุด คือ ความมุ่งมั่นในการทำงาน การจูงใจตนเองด้วยแรงจูงใจภายใน ความตระหนักรู้ในตน การมีสัมพันธภาพที่โปร่งใส กระบวนการตัดสินใจที่สมดุล ของข้อมูล และการรับรู้คุณธรรม ภายในตน 2) การทำงานในเครือข่ายที่มีจุดประสงค์ทำเพื่อส่วนรวมและมีรูปแบบการทำงานแบบมี ส่วนร่วมเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เกิดผู้นำที่แท้จริง และทำให้เกิดกระบวนการเรียนรู้แบบ เปลี่ยนแปลงมุมมองหรือทัศนะที่มีต่อโลกและชีวิตของผู้นำเยาวชนที่มีภาวะผู้นำที่แท้จริงใน ระดับสูง3) ตัวแปรที่มีต่อความเข้มแข็งขององค์กร ได้แก่ ภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้นำเยาวชน เครือข่ายที่สำคัญของผู้นำเยาวชน กระบวนการเรียนรู้ทางการบริหารของผู้นำเยาวชน ความผูกพัน ต่อองค์กร ความผาสุกของบุคลากรในองค์กร และความไว้วางใจผู้นำเยาวชนและองค์กร โดยมี อิทธิพลรวม เท่ากับ .620 .515 .638 .120 .112 .017 ตามลำดับ ตัวแปรที่มีอิทธิพลทางตรงต่อความ เข้มแข็งขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ได้แก่ ภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้นำเยาวชน กระบวนการ เรียนรู้ทางการบริหารของผู้นำเยาวชน เครือข่ายที่สำคัญของผู้นำเยาวชน ความผูกพันต่อองค์กร และความผาสุกของบุคลากรในองค์กร โดยมีอิทธิพล เท่ากับ .588 .170 .137 .120 .108 ตามลำดับ ตัวแปรที่มีอิทธิพลทางอ้อมต่อความเข้มแข็งขององค์กร ได้แก่ เครือข่ายที่สำคัญของผู้นำเยาวชน กระบวนการเรียนรู้ทางการบริหารของผู้นำเยาวชน ภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้นำเยาวชน และความ ไว้วางใจผู้นำเยาวชน โดยมีอิทธิพล เท่ากับ .483 .345 .050 .017 ตามลำดับ 4) ยุทธศาสตร์การพัฒนาภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้นำเยาวชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมี 3 ยุทธศาสตร์ คือ (1)การขับเคลื่อนการสร้างผู้นำที่แท้จริงอย่างเต็มศักยภาพ (2)การส่งเสริมการ ประชาสัมพันธ์และการสร้างความตระหนักเชิงรุกด้านภาวะผู้นำที่แท้จริง (3)การส่งเสริมการสร้าง พื้นที่การเรียนรู้ร่วมกันของผู้นำทั่วไปและผู้นำที่แท้จริง ภายใต้วิสัยทัศน์ที่ว่า “ องค์กรเข้มแข็ง ด้วยทีมผู้นำที่แท้จริง เรียนรู้ร่วมกันเป็นเครือข่าย ขับเคลื่อนการพัฒนาท้องถิ่นให้เข้มแข็งอย่างยั่งยืน สังคมให้ความศรัทธาในอัตลักษณ์ที่ดี ” โดยมีรูปแบบเป็น “ 3 ยุทธศาสตร์ 4 มิติ” ในมิติด้าน ประสิทธิผล ด้านการบริการ ด้านประสิทธิภาพ และด้านการพัฒนาองค์กร ได้แก่ ยุทธศาสตร์ด้าน ประชาชน (People) ยุทธศาสตร์ด้านการส่งเสริม (Promotion) ยุทธศาสตร์ด้านแหล่งเรียนรู้ (Place) หรือเรียกว่ายุทธศาสตร์ “ 3P ”

คำสำคัญ

21เกษตรกรรมยุคศตวรรษที่ตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำสีเขียวเยาวชนไทยรุ่นใหม่

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

แนวทางการส่งเสริมการทำเกษตรอินทรีย์เพื่อสร้างสุขภาวะชุมชนในเขตพื้นที่เทศบาลตำบลนางั่ว อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์

กิติยวดี สีดา มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2559

การสร้างเครือข่ายเยาวชนเกษตรปลอดภัยเพื่อพัฒนาสู่ความยั่งยืนของเกษตรอินทรีย์บนรากฐานของความหลากหลายทางชีวภาพ

ทะเนตร อุฤทธิ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ พ.ศ. 2559

การส่งเสริมการเรียนรู้การทำเกษตรยั่งยืนแบบมีส่วนร่วมของเยาวชนและเกษตรกร ตำบลเกาะโพธิ์ อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก

สมศักดิ์ คูหาสวรรค์เวช สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2557

โครงการ การพัฒนาข้อเสนอโครงการวิจัยเพื่อท้องถิ่นของชุดประเด็นเกษตรกรรุ่นใหม่ในงานเกษตรกรรมยั่งยืน

มาลี สุปันตี สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) พ.ศ. 2561

การพัฒนาบทบาทการส่งเสริมและถ่ายทอดเทคโนโลยีและสร้างเกษตรกรรุ่นใหม่ของสภาเกษตรกรจังหวัดศรีสะเกษ

ประจวบ จันทร์หมื่น มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ พ.ศ. 2564

โครงการเสริมสร้างพลังของคนรุ่นใหม่เพื่อพัฒนาภาคเกษตรและท้องถิ่น

สุมิท แช่มประสิทธิ์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

แนวทางการพัฒนาทักษะอาชีพจากนวัตกรรมการเกษตรเพื่อยกระดับรายได้ให้กับกลุ่มอาชีพวัยรุ่นในเขตเมืองบุรีรัมย์ในยุคไทยแลนด์ 4.0

รุ่งรัตน์ หัตถกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2563

นโยบายและกระบวนการพัฒนาเมืองสีเขียวจังหวัดอุดรธานี

อริย์ธัช เลิศรวมโชค มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2567

การพัฒนาเกษตรกรรุ่นใหม่สู่การเป็นนักนวัตกรชุมชนเพื่อแก้ปัญหาและสร้างมูลค่าเพิ่มผลผลิตทางการเกษตรและขับเคลื่อนเศรษฐกิจชุมชนอย่างยั่งยืน

วิไลพร จันทร์ไชย หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.) พ.ศ. 2565

การพัฒนาต้นแบบผู้นำการเมืองสีเขียวภายใต้หลักการกระจายอำนาจ

เกรียงไกร เจริญผล มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2561