รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560
การประเมินความเปราะบางต่อการกัดเซาะชายฝั่งทะเล
สมปรารถนา ฤทธิ์พริ้ง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความเปราะบางต่อการกัดเซาะของพื้นที่ชายฝั่งในประเทศไทย ซึ่งถือเป็นภัยพิบัติที่ส่งผลให้เกิดการสูญเสียที่ดินตลอดแนวชายฝั่ง มีพื้นที่ศึกษาครอบคลุมชายฝั่งทะเลความยาวรวมประมาณ e,ghi กิโลเมตร ไม่คิดรวมพื้นที่เกาะยกเว้นเกาะภูเก็ต โดยทําการศึกษาเพื่อประเมินหาดัชนี
ความเปราะบางของชายฝั่ง l ปัจจัย ใน e ดัชนีย่อย ประกอบด้วย ดัชนีย่อยด้านปัจจัยทางกายภาพ ดัชนีย่อยด้านปัจจัยเปิดรับสภาพภูมิอากาศ และดัชนีย่อยด้านสังคมและเศรษฐกิจ ตัวแปรเหล่านี้จะได้รับการให้ค่านําหนักตามความสําคัญด้วยวิธีวิเคราะห์แบบหลายปัจจัย จากนั้นจะถูกจัดระดับ และวิเคราะห์ความเปราะบาง จากผลการซ้อนทับชั้นข้อมูลโดยเทคนิคภูมิสารสนเทศพบว่า พื้นที่ชายฝั่งทะเลไทยมีความเปราะบางด้านการกัดเซาะชายฝั่งในระดับสูงมากเนื้อที่รวม ep.g ตารางกิโลเมตร (p.p%) ความเปราะบางระดับสูง pue.v ตารางกิโลเมตร (gi.w%) ความเปราะบางระดับปานกลาง xli.p ตารางกิโลเมตร (hv.i%) ความเปราะบางระดับตํ่า hxv.h ตารางกิโลเมตร (ev.u%) และความเปราะบางระดับตํ่ามาก ggg.i ตารางกิโลเมตร (u.w%) โดยจังหวัดที่มีความเปราะบางในระดับสูงที่สุดคือ จ.นราธิวาส และตํ่าที่สุดคือ จ.ตราด ผลการศึกษาในครั้งนี้จะเป็นเครื่องมือสําคัญเพื่อใช้สําหรับการวางแผน และกําหนดยุทธศาสตร์ในการจัดการพื้นที่ชายฝั่งอย่างได้มีประสิทธิภาพ
คำสำคัญ
Coastal erosionการกัดเซาะชายฝั่งcoastal vulnerabilityMultiple criteria analysisความเปราะบางชายฝั่งCoastal disasterพิบัติภัยชายฝั่งทะเลวิเคราะห์แบบหลายปัจจัย
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
ศึกษาและประเมินความอ่อนไหวเปราะบางของพื้นที่ชายฝั่งต่อการกัดเซาะชายฝั่ง
ชุติมา บุญฤทธิ์ศรีพงษ์ กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง พ.ศ. 2564 การศึกษาเปรียบเทียบค่านํ้าหนักดัชนีชี้วัดความเปราะบางของพื้นที่ชายฝั่งจากคลื่นพายุซัดฝั่ง
สมปรารถนา ฤทธิ์พริ้ง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560 การประเมินผลกระทบในพื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติ ลุ่มน้ำแควใหญ่ตอนล่าง จังหวัดกาญจนบุรี ประเทศไทย
วิวัฒน์ สุขกาย สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2558 การประเมินความเสี่ยงด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อมบริเวณด่านชายแดนประเทศไทย
วรรณรา ชื่นวัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา พ.ศ. 2560 Assessing Coastal Composite Vulnerability Indices on Seasonal Change in Phetchaburi, Thailand
มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2558 การประเมินประสิทธิผลของการแก้ไขปัญหาการกัดเซาะ ชายฝั่งด้วยโครงสร้างและวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงพื้นท้องทะเลและแนว ชายฝั่งในพื้นที่นำร่อง บ้านขุนสมุทรจีน บริเวณอ่าวไทยตอนบน
ปราโมทย์ โศจิศุภร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555 การประเมินความเปราะบางของพื้นที่โดยใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์และ การปรับตัวเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในอำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ธิติมา เกตุแก้ว มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี พ.ศ. 2560 การประเมินหาพื้นที่เปราะบางชายฝั่งโดยใช้เทคโนโลยีภูมิสารสนเทศ จังหวัดสมุทรสงคราม
กาญจนา นาคะภากร มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2557 การเฝ้าระวังผลกระทบวิกฤตน้ำโขงแห้งในลุ่มน้ำโขงตอนกลางไทย-ลาว
ถนอม ทาทอง มหาวิทยาลัยนครพนม พ.ศ. 2565 การจำลองพื้นที่เสี่ยงอุทกภัยโดยใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์และการวิเคราะห์อัตราส่วนความถี่ ในพื้นที่ลุ่มน้ำคลองหลังสวน ภาคใต้ ประเทศไทย
สิริกร ด้วงพิบูลย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2561