การประเมินความเปราะบางต่อการกัดเซาะชายฝั่งทะเล

บทคัดย่อ

งานศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความเปราะบางต่อการกัดเซาะของพื้นที่ชายฝั่งในประเทศไทย ซึ่งถือเป็นภัยพิบัติที่ส่งผลให้เกิดการสูญเสียที่ดินตลอดแนวชายฝั่ง มีพื้นที่ศึกษาครอบคลุมชายฝั่งทะเลความยาวรวมประมาณ e,ghi กิโลเมตร ไม่คิดรวมพื้นที่เกาะยกเว้นเกาะภูเก็ต โดยทําการศึกษาเพื่อประเมินหาดัชนี ความเปราะบางของชายฝั่ง l ปัจจัย ใน e ดัชนีย่อย ประกอบด้วย ดัชนีย่อยด้านปัจจัยทางกายภาพ ดัชนีย่อยด้านปัจจัยเปิดรับสภาพภูมิอากาศ และดัชนีย่อยด้านสังคมและเศรษฐกิจ ตัวแปรเหล่านี้จะได้รับการให้ค่านําหนักตามความสําคัญด้วยวิธีวิเคราะห์แบบหลายปัจจัย จากนั้นจะถูกจัดระดับ และวิเคราะห์ความเปราะบาง จากผลการซ้อนทับชั้นข้อมูลโดยเทคนิคภูมิสารสนเทศพบว่า พื้นที่ชายฝั่งทะเลไทยมีความเปราะบางด้านการกัดเซาะชายฝั่งในระดับสูงมากเนื้อที่รวม ep.g ตารางกิโลเมตร (p.p%) ความเปราะบางระดับสูง pue.v ตารางกิโลเมตร (gi.w%) ความเปราะบางระดับปานกลาง xli.p ตารางกิโลเมตร (hv.i%) ความเปราะบางระดับตํ่า hxv.h ตารางกิโลเมตร (ev.u%) และความเปราะบางระดับตํ่ามาก ggg.i ตารางกิโลเมตร (u.w%) โดยจังหวัดที่มีความเปราะบางในระดับสูงที่สุดคือ จ.นราธิวาส และตํ่าที่สุดคือ จ.ตราด ผลการศึกษาในครั้งนี้จะเป็นเครื่องมือสําคัญเพื่อใช้สําหรับการวางแผน และกําหนดยุทธศาสตร์ในการจัดการพื้นที่ชายฝั่งอย่างได้มีประสิทธิภาพ

คำสำคัญ