การประเมินคุณค่าแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศในจังหวัดสตูลด้วยมาตรการเศรษฐศาสตร์เพื่อคงคุณค่าของระบบนิเวศ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
เกาะหลีเป๊ะ เป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมของนักท่องเที่ยวในเกาะทางตอนใต้ จังหวัดสตูล ประเทศไทย เป็นส่วนหนึ่งของชายหาดที่สวยงาม น้ำทะเลใสราวกับคริสตัล ท้องฟ้าสีคราม ปะการังและสัตว์น้ำนานาชนิด มีกลุ่มชาวประมง ที่มีวัฒนธรรม ภาษาและเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นของตนเอง ซึ่งเป็นจุดตั้งถิ่นฐานและดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มาเรียนรู้วัฒนธรรมและวิถีชีวิตของตนเองบนเกาะหลีเป๊ะ บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความเต็มใจจ่ายเพื่อการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ โดยใช้วิธีการประเมินมูลค่าตามสถานการณ์ (Contingent Valuation Method: CVM) เพื่อรักษาและอนุรักษ์ สิ่งแวดล้อมในวัฒนธรรมและชุมชนของตน ขณะเดียวกันก็ต้องรับมือกับ จำนวนนักท่องเที่ยวและการพัฒนาสังคมที่เพิ่มมากขึ้นบนเกาะหลีเป๊ะ เครื่องมือวิจัย ใช้วิธีการประเมินมูลค่าตามสถานการณ์ทั่วไปโดยใช้วิธีการประเมินมูลค่าตามสถานการณ์แบบไดโคทอมัสแบบเลือกคู่ โดยนำ CVM มาประยุกต์ใช้ กับวัตถุประสงค์และกรอบแนวคิดและแบบสอบถาม การเลือกขนาดตัวอย่างในการศึกษา CVM จะกำหนดความแม่นยำของสถิติตัวอย่างที่ใช้เป็นค่าประมาณของพารามิเตอร์ประชากร ซึ่งนำไปใช้กับตัวอย่างนักท่องเที่ยว 560 คน ที่เดินทางมาในฐานะแหล่งท่องเที่ยวในช่วงไฮซีซั่น (พฤศจิกายน - มีนาคม) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ เปอร์เซ็นต์ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติก ผลที่ได้คือค่าเฉลี่ยของค่าความเต็มใจที่จะจ่ายเพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศอยู่ที่ 5.28 ดอลลาร์ต่อทริปท่องเที่ยว พบว่าปัจจัยต่างๆ เช่น สถานที่ท่องเที่ยว สัญชาติ อายุ และภูมิหลังการศึกษาส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อความเต็มใจที่จะจ่ายของแต่ละบุคคล