การประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์การใช้ประโยชน์ที่ดิน(GIS) ร่วมกับความต้องการมีส่วนร่วมของประชาชนเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลจังหวัดตรังอย่างยั่งยืน

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพทั่วไป และปัญหาการบริหารจัดการพื้นที่เพื่อการท่องเที่ยวที่สืบเนื่องมาจากข้อจำกัดในใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่บริเวณหาดปากเมง-ฉางหลางอำเภอสิเกา จังหวัดตรัง 2) ศึกษาเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินจากข้อมูลดาวเทียมในแต่ละช่วงเวลาเปรียบเทียบระหว่างปี พ.ศ. 2552 และ พ.ศ. 2561 ในรูปแบบแผนที่พิกัดทางภูมิศาสตร์ UTM 3) ประยุกต์ใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์วิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพื้นที่เมืองปี พ.ศ.2561 ด้วยตัวแบบการถดถอยโลจิสติก (Logistic regression) 4) กำหนดแนวทางการบริหารจัดการพื้นที่เพื่อการท่องเที่ยวจากความต้องการมีส่วนร่วมของประชาชนและผู้ประกอบธุรกิจในพื้นที่เพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ระเบียบวิธีการศึกษาที่ใช้คือ การผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ผลที่ได้แสดงให้เห็นว่า พื้นที่บริเวณหาดปากเมง-ฉางหลางอำเภอสิเกา จังหวัดตรังมีสภาพที่สวยงามและเป็นแหล่งท่องเที่ยวหลักของจังหวัดตรัง อย่างไรก็ตามมีปัญหาที่สำคัญประกอบด้วย ปัญหาการพัฒนาอาคารสถานประกอบการ ปัญหาอาคารมีสภาพรกร้าง ปัญหาความไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยของร้านค้าริมทาง และปัญหาการรุกล้ำพื้นที่สาธารณะ โดยลักษณะของการเพิ่มขึ้นของพื้นที่ชุมชนและสิ่งปลูกสร้างเปลี่ยนแปลงมาจากพื้นที่เกษตรกรรมร้อยละ 5.2 รองลงมาคือพื้นที่เบ็ดเตล็ดร้อยละ 1.2 พื้นที่น้ำร้อยละ 1.1 และพื้นที่ป่าไม้ร้อยละ 1 ขณะที่การขยายตัวของพื้นที่เกษตรกรรมเปลี่ยนแปลงมาจากพื้นที่ป่าไม้ร้อยละ 13.7 โดยมีแนวทางการบริหารจัดการพื้นที่ที่สำคัญคือ ภาครัฐควรหาแนวทางในการทำข้อตกลงการใช้ประโยชน์พื้นที่ร่วมกันกับประชาชน ขณะเดียวกันก็ควรมีนโยบายที่ผ่อนปรนเอื้อให้กับประชาชนในพื้นที่มากยิ่งขึ้น

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ