กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
งานวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ(1) เพื่อประเมินศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวในเขตพื้นที่ชนบทของจังหวัดตรัง (2)เพื่อประเมินมูลทางการท่องเที่ยวให้แก่พื้นที่ชนบทของจังหวัดตรัง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงพัฒนา(Research and Development) แบ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีอยู่แล้ว และแหล่งท่องเที่ยวที่ได้รับการพัฒนา โดยทำการศึกษาพื้นที่แหล่งท่องเที่ยวของจังหวัดตรังครอบคลุม 5 อำเภอ ประกอบด้วย อำเภอสิเกา อำเภอกันตัง อำเภอรัษฏา อำเภอห้วยยอด และอำเภอวังวิเศษ ผลการวิจัยพบว่า แหล่งท่องเที่ยวที่มีอยู่แล้วในชุมชนต่างๆ ในพื้นที่มีจุดเด่นคือ ความโดดเด่นของแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลและกิจกรรมที่จัดให้นักท่องเที่ยว สำหรับจุดอ่อนนั้นพบว่าสามารถจัดท่องเที่ยวได้ตามฤดูกาลที่เหมาะสมเท่านั้นเนื่องจากแหล่งท่องเที่ยวในพื้นที่ศึกษาส่วนใหญ่เป็นชายทะเล โดยครอบคุลมเกาะต่างๆ ในท้องทะเลบ้างบางส่วน โดยเมื่อฤดูฝนมีพายุทำให้ไม่สามารถจัดโปรแกรมการนำเที่ยวได้ แต่อย่างไรก็ตามในพื้นที่ศึกษายังมีโอกาสที่ดีสำหรับการท่องเที่ยวกล่าวคือ มีทรัพยากรการท่องเที่ยวหลากหลายทั้งแบบธรรมชาติโดยเฉพาะหาดทราย ทะเล อีกทั้งมีความหลากหลายทางวัฒนธรรม แต่เมื่อวิเคราะห์ถึงอุปสรรคทางการท่องเที่ยวในปัจจุบันนี้พบว่าแหล่งท่องเที่ยวที่มีอยู่แล้วยังไม่ได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ขาดการประชาสัมพันธ์ทำให้แหล่งท่องเที่ยวเสื่อมโทรม โดยอำเภอสิเกาจัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพของการท่องเที่ยวทางทะเลมากที่สุด อำเภอกันตังจัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวประเภทวัฒนธรรม อำเภอรัษฏาจัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวด้านการสร้างสรรค์ภูมิปัญญา อำเภอห้วยยอดจัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ส่วนอำเภอวังวิเศษจัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวประเภทเชิงเกษตร สำหรับประเภทรายการท่องเที่ยว แบ่งเป็นการท่องเที่ยวแบบครึ่งวันและ 1 วัน โดยการวิเคราะห์จุดคุ้มทุนสำหรับการท่องเที่ยวแบบครึ่งวัน คือ 15 คน/วัน และสำหรับการจัดรูปแบบการท่องเที่ยวแบบ 1 วันคือ 30 คน/ วัน คำสำคัญ: การประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว การสร้างมูลค่าทางการท่องเที่ยว นักท่องเที่ยว