การศึกษาการรับแรงในแนวดิ่งที่พื้นที่รองรับรางและโมเมนต์ที่กึ่งกลางของหมอนจีโอโพลิเมอร์คอนกรีตอัดแรงสำหรับรางรถไฟ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
หมอนรองรางรถไฟ นิยามทำจากไม้เนื้อแข็ง หรือคอนกรีตอัดแรง ในบางกรณีผลิตจากเหล็กกล้าขึ้นรูป ซึ่งขึ้นอยู่กับลักษณะของการใช้งาน ปัจจุบันพัฒนาเป็นหมอนรองรางรถไฟแบบคอนกรีตอัดแรง โดยทั่วไปในระยะทาง 1 กิโลเมตร ใช้หมอนรองรางรถไฟประมาณ 1,666 ท่อน หมอนรองรางรถไฟ 1 ท่อนจะใช้ปริมาณคอนกรีตประมาณ 0.08 ลูกบาศก์เมตร ปัจจุบันการรถไฟแห่งประเทศไทย มีเส้นทางรถไฟทั่วประเทศทั้งสิ้นระยะทางประมาณ 4,346 กิโลเมตร ในอนาคตยังมีโครงการก่อสร้างทางรถไฟอีก ระยะทางประมาณ 3,520 กิโลเมตร จะต้องใช้คอนกรีตในการผลิตหมอนรองรางรถไฟอีกประมาณ 469,145 ลูกบาศก์เมตร นั่นแสดงให้เห็นว่าต้องใช้คอนกรีตในปริมาณมาก ส่งผลต่อปริมาณการใช้ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ งานวิจัยนี้จึงได้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ผลิตต้นแบบ จีโอโพลิเมอร์ที่มีคุณสมบัติทางกลเทียบเคียงกับคอนกรีตจากปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ สำหรับงานหมอนคอนกรีตอัดแรง ซึ่งประกอบด้วยตัวแปร คือ อัตราส่วนสารละลายต่อเถ้าลอย 0.3, 0.4, 0.5, 0.6 และ 0.7 ความเข้มข้นโซเดียมไฮดรอกไซด์ 6, 8, 10, 12 และ 14 โมลาร์ อัตราส่วนซิลิเกตต่อโซเดียม ไฮดรอกไซด์ 0.33, 0.67, 1.00, 1.50 และ 3.00 อัตราส่วนเถ้าลอยต่อทรายต่อหิน 1:1.5:2.8, 1:2:2.8, 1:2:4, 1:3:3 และ 1:3:4 การบ่มที่อุณหภูมิ 25, 40, 60, 80 และ 60 องศาเซลเซียส โดยทำการหาสัดส่วนของส่วนผสมจีโอโพลิเมอร์คอนกรีต ที่สามารถผลิตให้จีโอโพลิเมอร์คอนกรีตมีกำลังรับแรงอัดที่ 350 กิโลกรัมต่อตารางเซนติเมตร เมื่อเปรียบเทียบกับมาตรฐาน BS 1881 ที่อายุตัวอย่าง 24 ชั่วโมง เพื่อใช้เป็นวัสดุในการหล่อหมอนรองรับรางรถไฟจีโอโพลิเมอร์คอนกรีตอัดแรงต่อไป