การพัฒนาวัสดุจีโอโพลิเมอร์มอร์ต้าร์จากเถ้าหนักเพื่อใช้เป็น วัสดุก่อสร้างที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาถึงความเป็นไปได้ในการใช้ประโยชน์จากเถ้าหนักในการเป็นวัสดุตั้งต้น และเป็นวัสดุมวลรวมละเอียดในการเตรียมเป็นวัสดุจีโอโพลิเมอร์ โดยศึกษาปัจจัยของปริมาณการแทนที่ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ในเถ้าหนัก ความเข้มข้นสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ ปริมาณสารละลายต่อวัสดุประสาน ปริมาณการแทนที่เถ้าหนักในมวลรวมละเอียด ที่มีผลต่อกำลังรับแรงอัด การดูดซึมน้ำจากผลการศึกษา พบว่า กำลังรับแรงอัดแปรผันตามปริมาณการแทนที่ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ แปรผันตามความเข้มข้นสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ แปรผันตามปริมาณสารละลายต่อวัสดุประสาน และแปรผกผันตามปริมาณการแทนที่เถ้าหนักในมวลรวมละเอียด สำหรับค่าการดูดซึมน้ำจะแปรผกผันกับค่ากำลังรับแรงอัด และจากผลการวิเคราะห์องค์ประกอบทางแร่แสดงให้เห็นว่าเถ้าหนักจีโอโพลิเมอร์เพสต์มีความเป็นอสัณฐานมากขึ้นเมื่อปริมาณการแทนที่ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ในเถ้าหนักเพิ่มขึ้น สำหรับโครงสร้างทางจุลภาคนั้นจะพบว่าวัสดุมีความแน่นตัวและมีความเป็นเนื้อเดียวกัน นอกจากนี้โครงสร้างทางโมเลกุลจะปรากฏรูปแบบของสเปคตรัมตำแหน่งที่บ่งบอกถึงการเกิดปฏิกิริยาจีโอโพลิเมอร์ไรเซชันของวัสดุ สำหรับค่าการนำความร้อนมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเมื่อเพิ่มปริมาณการแทนที่ปูนซีเมนต์ในเถ้าหนัก ซึ่งผลของค่าการนำความร้อนมีแนวโน้มเหมือนกับค่ากำลังรับแรงอัดและค่าความหนาแน่น สำหรับส่วนผสมที่ BA30PC0BAA ให้ค่ากำลังรับแรงอัดสูงกว่าและการดูดซึมน้ำสูงกว่าอิฐมอญแดงทางการค้า คำสำคัญ: เถ้าหนัก, จีโอโพลิเมอร์, ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์, กำลังรับแรงอัด, การดูดซึมน้ำ, สมบัติทางความร้อน

คำสำคัญ