การวิเคราะห์ลวดลายผ้าพื้นเมืองของบ้านม่วงหอม อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก เพื่อพัฒนาลายทอและผลิตภัณฑ์สิ่งทอที่สะท้อนอัตลักษณ์พื้นถิ่น

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ลายทอผ้าของบ้านม่วงหอม ต. แกร่งโสภา อ. วังทอง จ. พิษณุโลก พัฒนาลายทอผ้าและผลิตภัณฑ์สิ่งทอ และประเมินความพึงพอใจผู้บริโภคต่อลายทอผ้าและผลิตภัณฑ์จากสิ่งทอ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ กลุ่มหัตถกรรมผ้าทอบ้านม่วงหอม อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก นักท่องเที่ยว จำนวน 500 คน ผู้ประกอบการ จำนวน 5 ราย และผู้เชี่ยวชาญด้านออกแบบผลิตภัณฑ์ จำนวน 3 ท่าน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ที่ยึดกระบวนการวิเคราะห์ลวดลายปูนปั้นรอบฐานองค์พระปรางค์วัดจุฬามณี จังหวัดพิษณุโลก และลวดลายเครื่องปั้นดินเผาวัดตาประขาวหายมาเป็นแบบในการพัฒนาลวดลายผ้าทอมัดหมี่และผลิตภัณฑ์สิ่งทอประเภทโคมไฟ กระเป๋า เสื้อสุภาพบุรุษและสตรีตามกระบวนการพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบ่งออกเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการดำเนินการวิจัย ได้แก่ (1) แบบร่างรูปแบบลวดลายจำนวน 12 รูปแบบ (2) แบบประเมินความพึงพอใจผู้บริโภค สถิติที่ใช้ในการวิจัยโดยหาค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ลวดลายผ้าทอจากจากวิเคราะห์ลวดลายปูนปั้นรอบฐานองค์พระปรางค์วัดจุฬามณี จังหวัดพิษณุโลก ลวดลายที่ 6, 4, 1 และลวดลายเครื่องปั้นดินเผาวัดตาประขาวหาย ลวดลายที่ 3, 4, 1 ถูกเลือกมากที่สุด และนำผ้าทอมาพัฒนาเป็นรูปแบบผลิตภัณฑ์สิ่งทอแล้วหาคุณภาพด้วยการประเมินความพึงพอใจผู้บริโภคต่อรูปแบบผลิตภัณฑ์โคมไฟมีค่าเฉลี่ย 4.21 (SD =.55) ระดับมาก กระเป๋ามีค่าเฉลี่ย 4.09 (SD =.60) ระดับมาก เสื้อบุรุษมีค่าเฉลี่ย 4.15 (SD =.54) ระดับมาก เสื้อสตรีมีค่าเฉลี่ย 4.02 (SD =.54) ระดับมาก

คำสำคัญ