รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560
ภาพลักษณ์จุดหมายปลายทางของมรดกโลกทางวัฒนธรรมในประเทศไทย
มนตรี สังข์ทอง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2560 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบภาพลักษณ์จุดหมายปลายทางของมรดกโลกทางวัฒนธรรม 2) เพื่อศึกษาภาพลักษณ์จุดหมายปลายทางของมรดกโลกทางวัฒนธรรม และ 3) เพื่อเปรียบเทียบภาพลักษณ์จุดหมายปลายทางของมรดกโลกทางวัฒนธรรมในประเทศไทย ตัวอย่าง คือ นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินทางมาท่องเที่ยวเมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร นครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา และแหล่งโบราณคดีบ้านเชียง รวม 964 ตัวอย่าง เครื่องมือวิจัย คือ แบบสอบถามเป็นมาตรประมาณค่า 7 ระดับ ผลการวิจัย พบว่า 1) โมเดลเชิงสมมติฐานขององค์ประกอบภาพลักษณ์จุดหมายปลายทางของมรดกโลกทางวัฒนธรรมมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 2) ภาพลักษณ์จุดหมายปลายทางของมรดกโลกทางวัฒนธรรมอยู่ในเชิงบวกมีค่าเฉลี่ย/มัธยฐาน เท่ากับ 5.81/5.96 มีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน/ค่าพิสัยระหว่างควอร์ไทล์ เท่ากับ 0.74/0.89 และ 3)ภาพลักษณ์จุดหมายปลายทางของมรดกโลกทางวัฒนธรรมในประเทศไทยแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 นอกจากนี้นักท่องเที่ยวที่มีอายุ กลุ่มประเทศ และอาชีพต่างกันมีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์จุดหมายปลายทางของมรดกโลกทางวัฒนธรรมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
คำสำคัญ
Destination Imageพฤติกรรมนักท่องเที่ยวมรดกโลกทางวัฒนธรรมภาพลักษณ์จุดหมายปลายทางCultural World HeritageTourist bahavior
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
แนวทางการศึกษาซากมรดกทางสถาปัตยกรรมเพื่อการออกแบบโครงการสื่อความหมาย ทางการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม กรณีศึกษา วัดมหาธาตุสุโขทัย และวัดมหาธาตุเชลียง
เกรียงไกร เกิดศิริ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2559 เครือข่ายการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมตามรอยพระพุทธบาทในประเทศกลุ่มอาเซียน : กรณีศึกษาประเทศไทย และลาว
ยุทธนา ศิริวรรณ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2566 การตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างภาพลักษณ์ของประเทศและภาพลักษณ์จุดหมายปลายทาง เพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยว : กรณีศึกษา ประเทศไทย
นิมิต ซุ้นสั้น มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต พ.ศ. 2561 พระวิษณุจากหลักฐานโบราณคดีและประวัติศิลปะ ในประเทศไทย
จีราวรรณ แสงเพ็ชร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2561 โครงการวิจัย เทวรูปพระวิษณุในประเทศไทย จากหลักฐานโบราณคดีและประวัติศิลปะในประเทศไทย
จีราวรรณ แสงเพ็ชร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2560 สังวาลย์มรดกโลกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป: การศึกษาโลจิสติกส์การท่องเที่ยว และแนวทางการพัฒนาการเชื่อมโยงโดยให้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลาง
เกรียงไกร เกิดศิริ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2559 สังวาลย์มรดกโลกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป: การศึกษาโลจิสติกส์การท่องเที่ยว และแนวทางการพัฒนาการเชื่อมโยงโดยให้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลาง
รศ.ดร. เกรียงไกร เกิดศิริ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2556 การศึกษาแหล่งเรียนรู้ที่จัดแสดงโบราณวัตถุในหลุมขุดค้นทางโบราณคดีในพื้นที่ ภาคกลางของประเทศไทย
ศุภรัตน์ ตี่คะกุล มหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2560 การเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และความสัมพันธ์ไทย-เวียดนาม
สุริยา คำหว่าน มหาวิทยาลัยนครพนม พ.ศ. 2565 การใช้หลักฐานจากบรรพชีวันเพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงด้านภูมิศาสตร์โบราณคดีและโบราณคดีสิ่งแวดล้อม ของประเทศไทยในสมัยไมโอซีน
Paul J. Grote มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2558