แผนยุทธศาสตร์ขับเคลื่อนประเทศไทยเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวของภูมิภาคด้วยการจัดการท่องเที่ยวแหล่งมรดกโลกในแผ่นดินภาคพื้นทวีปเอเชียตะวันออกเฉียง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ โครงการ “แผนยุทธศาสตร์ขับเคลื่อนประเทศไทยเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวของภูมิภาคด้วย การจัดการท่องเที่ยวแหล่งมรดกโลกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป” เป็นชุดโครงการวิจัย ซึ่ง ประกอบด้วยโครงการวิจัยย่อย จํานวน 4 โครงการ คือ โครงการวิจัยย่อยลําดับที่ 1 สังวาลย์มรดกโลกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป: การศึกษาโลจิสติกส์การท่องเที่ยว และแนวทางการพัฒนาการเชื่อมโยงโดยให้ประเทศไทยเป็น ศูนย์กลาง โครงการวิจัยย่อยลําดับที่ 2 การศึกษาวิเคราะห์คุณค่า ศักยภาพ และแนวทางการเสนอแหล่ง มรดกทางวัฒนธรรมเพื่อขอรับการพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมเพิ่มเติม โครงการวิจัยย่อยลําดับที่ 3 แนวทางการศึกษาซากมรดกทางสถาปัตยกรรมเพื่อการออกแบบ โครงการสื่อความหมายทางการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม กรณีศึกษา วัดมหาธาตุสุโขทัย และวัด มหาธาตุเชลียง โครงการวิจัยย่อยลําดับที่ 4 การพัฒนาระบบการสื่อความหมายมรดกทางสถาปัตยกรรมผ่าน ระบบอินเตอร์เน็ตกรณีศึกษา วัดมหาธาตุอยุธยา โดยแต่ละโครงการวิจัยย่อย มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยที่แตกต่างกัน ทั้งในลักษณะของการ วิจัยพื้นฐาน (Basic Research) ที่มุ่งแสวงหาองค์ความรู้เพื่อความเป็นเลิศทางวิชาการ และลักษณะ ของการวิจัยเชิงประยุกต์ (Applied Research) ที่ต่อยอดจากฐานขององค์ความรู้เชิงวิชาการ และ สามารถผลักดันไปสู่การใช้ประโยชน์งานวิจัยเพื่อส่งเสริมศักยภาพในการพัฒนาด้านการท่องเที่ยวของ ประเทศไทย ง ทั้งนี้จากผลลัพธ์ของการวิจัย มีข้อเสนอให้พัฒนาไปสู่แนวทางการจัดเส้นทางการท่องเที่ยว ทางวัฒนธรรมเพื่อการเรียนรู้ประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป โดยสร้างฐานข้อมูล และชุดข้อมูลสําหรับการเรียนรู้ประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ผ่านแหล่งมรดกโลกทาง วัฒนธรรม และแหล่งที่มีศักยภาพที่กําลังอยู่ระหว่างการนําเสนอรายชื่อเพื่อรอการพิจารณา ทั้งนี้เพื่อ ส่งเสริมการเชื่อมต่อต่อการเดินทางบนแผ่นดินระหว่างประเทศที่มีแหล่งมรดกโลกต่างๆ ตั้งอยู่ ซึ่ง ประเทศไทยย่อมได้รับประโยชน์สืบเนื่องในหลากมิติเนื่องจากมีทําเลที่ตั้งในลักษณะที่เป็นศูนย์กลาง ท่ีมีประเทศอื่นอยู่รายล้อม อาทิ“สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม (Vietnam)” “ราชอาณาจักร กัมพูชา(Cambodia)” “สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (Lao PDR)” “สหพันธรัฐมาเลเซีย (Malaysia)” และ “สหภาพเมียนมาร์ (Myanmar)” ซึ่งนอกเหนือจากการจะสร้างรายได้ที่เกี่ยวเนื่อง กับการท่องเที่ยวแล้ว ยังเป็นการส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้และทําความเข้าใจประวัติศาสตร์เอเชีย ตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีปอันจะนําไปสู่การพัฒนาประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป อย่างเป็นองค์รวม นอกจากนี้ในชุดโครงการวิจัยย่อย ยังได้ทําการศึกษามรดกทางสถาปัตยกรรมของแหล่ง มรดกโลกทางวัฒนธรรมในประเทศไทยทั้งสองแห่งคือ เมืองประวัติศาสตร์อยุธยา และเมือง ประวัติศาสตร์สุโขทัย โดยบูรณาการศาสตร์ต่างๆ เข้าด้วยกัน ทั้งประวัติศาสตร์โบราณคดีภูมิศาสตร์ สถาปัตยกรรมศาสตร์และนิเทศศาสตร์ซึ่งผลลัพธ์ของการศึกษาได้ค้นพบองค์ความรู้ใหม่ และ ข้อเสนอใหม่ทางวิชาการที่สามารถนําไปต่อยอดในกระบวนการสื่อความหมายมรดกทาง สถาปัตยกรรมกับการท่องเที่ยวในรูปแบบต่างๆ โดยเฉพาะการสื่อความหมายมรดกทางสถาปัตยกรรม บนระบบอินเตอร์เน็ต ซึ่งถือว่าเป็นสื่อที่มีการใช้กันอย่างกว้างขวาง และเป็นช่องทางการเผยแพร่ ข้อมูลสู่สาธารณชนได้อย่างครอบคลุม รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพสูงในปัจจุบัน เพื่อกระตุ้นให้เกิด กระบวนการเรียนรู้และความสนใจในมรดกทางสถาปัตยกรรม และเป็นการถอดความรู้เพื่อเพิ่ม ศักยภาพทางการท่องเที่ยวในแหล่งโบราณสถาน ทําเกิดกระบวนทัศน์ใหม่ในการท่องเที่ยวเชิง คุณภาพ เป็นการกระตุ้นให้เกิดการรับรู้คุณค่าของแหล่งมรดกทางสถาปัตยกรรม เพื่อนําไปสู่การ อนุรักษ์และพัฒนาแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่สําคัญของประเทศอย่างยั่งยืนต่อไป คําสําคัญ: มรดกโลก / การท่องเที่ยววัฒนธรรม / โลจิสติกส์การท่องเที่ยว / การจัดการการท่องเที่ยว / เศรษฐกิจสร้างสรรค์ / ประชาคมอาเซียน / การสื่อความหมาย/แปลความหมาย