รายงานฉบับสมบูรณ์ พ.ศ. 2560
แนวทางการจัดการความหลากหลายทางสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นเกาะสมุย เพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ การศึกษาการวางผังชุมชนรอยต่อเกษตร-พาณิชย์เพื่อความยั่งยืน ในพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันตก ประเทศไทย ครั้งนี้เพื่อเป็นการศึกษาแนวทางการพัฒนาการวางผังชุมชน เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันตกถึงสภาพแวดล้อมทางกายภาพของพื้นที่ กิจกรรมและรูปแบบทางสัญจรที่ตอบรับกับการวางผังพัฒนาเศรษฐกิจ ตามวัตถุประสงค์การวิจัยด้านศึกษาลักษณะทางกายภาพชุมชนในพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันตก ศึกษาองค์ประกอบในผังชุมชนรอยต่อเกษตร-พาณิชย์ เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันตก และเพื่อเสนอแนวทางการวางผังชุมชนรอยต่อเกษตร-พาณิชย์ ในพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันตก โดยข้อมูลที่ศึกษา จากการสำรวจ และตอบแบบสอบถามความคิดเห็นของประชากรที่อยู่อาศัยและทำกิจกรรมในเขตพื้นที่ภาคตะวันตก 5 จังหวัด จำนวน 400 คน ในชุมชน นำมาวิเคราะห์ร่วมกันด้าน กิจกรรม รูปแบบทางสัญจร จากการศึกษาพบว่าการกำหนดแนวทางการวางผังพัฒนาเศรษฐกิจ เพื่อการพัฒนาเส้นทางสัญจรในพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันตก ประเทศไทย มีความเหมาะสมสามารถเชื่อมโยงเพื่อส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจ โดยการใช้ทางสัญจร กิจกรรม และทรัพยากรที่มีอยู่ตามสภาพแวดล้อม ให้เกิดผลทางเศรษฐกิจต่อการชุมชนทุกภูมิภาคในประเทศไทย
คำสำคัญ Community Planning agricultural-commercial activities Western-Thailand special economic zone การวางผัง ชุมชนรอยต่อเกษตร-พาณิชย์ พื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันตก
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง การศึกษาศักยภาพและรวบรวมข้อมูลการท่องเที่ยวโดยชุมชนในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคตะวันออก ประเทศไทย ดร. ณัฏฐินี ทองดี
ศึกษาการพัฒนาสถาปัตยกรรมตลาดพื้นถิ่นที่มีอายุมากกว่า ๑๐๐ ปี ใน การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ที่ยั่งยืนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย พิชัย สดภิบาล
แผนงานวิจัยกลยุทธ์สร้างความยั่งยืนเพื่อการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ในความร่วมมือ ของกลุ่มประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน: กรณีศึกษาตามแนวพื้นที่ชายฝั่งตอนใต้ จากประเทศไทย ไปราชอาณาจักรกัมพูชาและสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม สุพาดา สิริกุตตา
การจัดการชุมชนเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวโดยเน้นการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม พัฒนาผู้ประกอบการชุมชนตามแนวพระราชดำริ พื้นที่ตำบลเทพเสด็จ อ.ดอยสะเก็ด เชียงใหม่ ภูษณิศา เตชเถกิง
การบูรณาการเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีศึกษา กลุ่มหมู่บ้านท่องเที่ยวเขตจังหวัดนครชัยบุรินทร์ จรียา ยิ้มรัตนบวร
รูปแบบการพัฒนาชุมชนยั่งยืนภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนของประเทศไทย สมเชาวน์ บำรุงชัย
การพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์จังหวัดเชียงตุง ประเทศสหภาพเมียนมาร์เพื่อเชื่อมโยงกับจังหวัดเชียงราย ประเทศไทย ญาณัท ศิริสาร
การมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์วัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อมของชุมชนเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ศึกษากรณีเขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร สัณหณัฐ จักรภัทรวงศ์
การประเมินชุมชนพหุวัฒนธรรมให้เข้มแข็งด้วยมิติเทคโนโลยีเชิงสร้างสรรค์และการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน สัญญา สะสอง
การมีส่วนร่วมของชุมชนไทบรูในการอนุรักษ์ สืบสานและการสร้างสรรค์ ภูมิปัญญาหัตถกรรมพื้นถิ่นไทบรูบ้านท่าล้ง และบ้านเวินบึก อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี การศึกษาในฐานะทุนทางวัฒนธรรม เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว ตามแนวทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์ มานิตย์ โศกค้อ