โครงการวิจัยและพัฒนาการผลิตส้มโอคุณภาพเพื่อการส่งออกในแหล่งปลูกจังหวัดเชียงราย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ส้มโอพันธุ์ทองดีเป็นพืชไม้ผลที่ปลูกมากในพื้นที่ อ.เวียงแก่น จ.เชียงราย มีลักษณะพิเศษที่ถือเป็นแหล่งปลูกที่ปลอดโรคแคงเกอร์ จึงทาให้สามารถส่งออกไปต่างประเทศได้ แต่อุปสรรคที่สาคัญคือผลผลิตไม่มีคุณภาพ อันเนื่องมาจากขาดเทคโนโลยีการจัดการธาตุอาหารที่เหมาะสมในพื้นที่ และโรคจุดดาที่เกิดจากเชื้อราสาเหตุ Phyllosticta citricarpa จึงได้ทาการศึกษาหาเทคโนโลยีการจัดการธาตุอาหารที่เหมาะสมสาหรับส้มโอ โดยศึกษาวิธีการให้แคลเซียม และโบรอนที่เหมาะสม ณ ศูนย์วิจัยพืชสวนเชียงราย ระหว่างปี 2557-2559 วางแผนการทดลองแบบ RCB 4 ซ้า 9 กรรมวิธีๆ ประกอบด้วยวิธีการให้แคลเซียม และโบรอนที่ระยะต่างๆ ผลการทดลอง พบว่า การให้โบรอนทางดินในรูป Borax อัตรา 100 กรัมต่อเส้นผ่าศูนย์กาลทรงพุ่ม 1 เมตร หลังตัดแต่งกิ่ง รวมกับการให้แคลเซียมทางดินในรูปของปูนขาว อัตรา 1 กิโลกรัมต่อเส้นผ่าศูนย์กลางทรงพุ่ม 1 เมตร หลังตัดแต่งกิ่ง ทาให้ส้มโอมีผลผลิตและคุณภาพรสชาติดีที่สุด ส่วนการทดสอบการจัดการธาตุอาหารหลักในแปลงเกษตรกร ระหว่างปี 2559-2560 พบว่า เกษตรกรมีการให้ปุ๋ยเกินความจาเป็นมากกว่า 4 เท่าของอัตราที่เหมาะสม ในด้านการจัดการโรคจุดดาในส้มโอ ได้ศึกษาการใช้ราไตรโคเดอร์มาเพื่อควบคุม เชื้อราโรคจุดดา ณ ศูนย์วิจัยพืชสวนเชียงรายในปี 2557 สามารถแยกเชื้อราไตรโคเดอร์มาที่มีประสิทธิภาพยับยั้งการเจริญของเชื้อราสาเหตุโรคจุดดาได้ 2 ไอโซเลท คือ ไอโซเลท 35 และไอโซเลท 10 ที่สามารถยับยั้งเชื้อราโรคจุดดาได้ 52.1 และ 51% ตามลาดับ จากนั้นทดสอบประสิทธิภาพราไตรโคเดอร์มาร่วมกับวิธีทางเขตกรรมควบคุมเชื้อราสาเหตุโรค จุดดาในแปลงเกษตรกร โดยวางแผนการทดลองแบบ RCB 4 ซ้า 5 กรรมวิธีๆ ได้แก่การใช้เชื้อราไตรโคเดอร์มา ไอโซเลท 35 และพันธุ์การค้าร่วมกับการเขตกรรม เปรียบเทียบกับการใช้สารเคมี พบว่า การใช้เชื้อราไตรโคเดอร์มาสามารถควบคุมโรคจุดดาได้ไม่แตกต่างกับการใช้สารเคมี