ปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ.2558 ในพื้นที่จังหวัดเชียงราย

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ.2558 ในพื้นที่จังหวัดเชียงรายนี้ มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาเพื่อทราบหลักเกณฑ์และเงื่อนไขของพระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ.2558 และปัญหาของผู้ประกอบกิจการหอพักและผู้พักอาศัยในการบังคับใช้พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ.2558 รวมทั้งปัญหาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นถึงความพร้อมในการใช้อำนาจและหน้าที่ตามพระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ.2558 เพื่อหาแนวทางพัฒนาในการบังคับใช้พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ.2558 โดยมีวิธีทำการศึกษาจากการค้นคว้าทางเอกสาร การใช้แบบสอบถามความคิดเห็นและการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้พัก ผู้ประกอบกิจการหอพัก และพนักงานเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง ในขอบเขตพื้นที่ คือ อำเภอเชียงราย และอำเภอพาน จังหวัดเชียงราย จากการศึกษาพบว่าหลักเกณฑ์และเงื่อนไขของพระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ.2558 มีความแตกต่างจากพระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ.2507 เช่นในเรื่องการแบ่งประเภทของหอพัก คุณสมบัติของผู้ประกอบกิจการหอพักและผู้จัดการหอพัก การชำระเงินค่าเช่าล่วงหน้า อัตราค่าธรรมเนียม ตลอดจนอำนาจของหน่วยงานที่รับผิดชอบตามกฎหมายหอพัก เป็นต้น ทำให้เกิดปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ.2558 ต่อผู้ประกอบกิจการหอพัก ผู้พักอาศัยและพนักงานเจ้าหน้าที่ ดังนั้น งานวิจัยนี้จึงมีข้อเสนอแนะเพื่อการพัฒนาการบังคับใช้พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ.2558 เช่น การให้คณะกรรมการส่งเสริมกิจการหอพักต้องประกาศกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการควบคุม (1) อัตราค่าเช่าหอพัก (2) อัตราค่าใช้ไฟฟ้าต่อหน่วย และ (3) อัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประกอบกิจการหอพักรวมทั้งค่าธรรมเนียมอื่นๆ ให้สอดคล้องกับค่าครองชีพและเศรษฐกิจในแต่ละพื้นที่ การ แก้ไขบทบัญญัติมาตรา 10 เรื่องการเก็บค่าเช่าล่วงหน้า การแก้ไขบทบัญญัติตามมาตรา 52 ให้ขยายอายุใบอนุญาตผู้จัดการหอพัก และให้ปรับอัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประกอบกิจการหอพักรวมทั้งค่าธรรมเนียมอื่นๆ แบบอัตราขั้นบันไดตามจำนวนห้องพักของหอพัก เป็นต้น

คำสำคัญ