การพัฒนาตัวชี้วัดความสุขแบบพอเพียงของคนในชุมชน จังหวัดสิงห์บุรี
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ พัฒนาตัวชี้วัดความสุขแบบพอเพียงของคนในชุมชนจังหวัดสิงห์บุรี โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี ระหว่างระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ และระเบียบวิธีคุณภาพ โดยมีขั้นตอนการวิจัย 4 ขั้นตอน คือ 1) ขั้นการสร้างตัวชี้วัดความสุขแบบพอเพียงโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการศึกษาทฤษฎี เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ทรงคุณวุฒิทางวิชาการ จำนวน 10 คน ปราชญ์ชาวบ้าน จำนวน 10 คน และการสนทนากลุ่มย่อยบุคคลในชุมชน จำนวน 10 คน เพื่อร่างตัวชี้วัดความสุขแบบพอเพียง 2) ขั้นการตรวจสอบตัวชี้วัดความสุขแบบพอเพียง โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการใช้เทคนิคเดลฟายผ่านผู้เชี่ยวชาญจำนวน 25 คน เพื่อตรวจสอบความถูกต้อง ความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของตัวชี้วัดความสุขแบบพอเพียง 3) ขั้นการสร้างเครื่องมือวัดตัวชี้วัดของความสุขแบบพอเพียง โดยการสร้างเครื่องมือวัดตามตัวชี้วัดที่ได้ในขั้นตอนที่ 2 แล้วดำเนินการตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือ จากการสอบถามคนในชุมชนซึ่งไม่ใช่กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 100 คน 4) ขั้นการตรวจสอบความสอดคล้องระหว่างแบบจำลองการวัดตัวชี้วัดความสุขแบบพอเพียงเชิงสมมติฐานกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ ด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน จากคนในชุมชน จังหวัดสิงห์บุรี 1,000 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอนวิธีการวิเคราะห์ข้อมูล ใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา การวิเคราะห์สรุปอุปนัย สถิติบรรยาย และการวิเคราะห์องค์ประกอบ เชิงยืนยัน ผลการวิจัยพบว่า 1. ตัวชี้วัดความสุขแบบพอเพียงของคนในชุมชน จังหวัดสิงห์บุรี มี 10 องค์ประกอบ 57 ตัวชี้วัด ได้แก่ องค์ประกอบด้านสุขภาพร่างกายแข็งแรง 5 ตัวชี้วัด องค์ประกอบด้านสุขภาพจิตดี 8 ตัวชี้วัด องค์ประกอบด้านพฤติกรรมสุขภาพดี 6 ตัวชี้วัด องค์ประกอบด้านความมั่นคงทางเศรษฐกิจ 5 ตัวชี้วัด องค์ประกอบด้านปัจจัยพื้นฐานที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตอย่างพอเพียง 4 ตัวชี้วัด องค์ประกอบด้านครอบครัวอบอุ่น 7 ตัวชี้วัด องค์ประกอบด้านสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการดำเนินชีวิต 4 ตัวชี้วัด องค์ประกอบด้านสิ่งยึดเหนี่ยวทางจิตใจ คุณธรรม จริยธรรมในการดำเนินชีวิต 7 ตัวชี้วัด องค์ประกอบด้านการได้รับการศึกษาและเรียนรู้โลกอย่างเท่าทัน 4 ตัวชี้วัด และองค์ประกอบด้านชุมชนที่เข้มแข็ง มีธรรมาภิบาลในการจัดการ 7 ตัวชี้วัด 2. ผลการทดสอบความตรงของตัวชี้วัด ด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสอง พบว่าแบบจำลองของตัวชี้วัดความสุขแบบพอเพียงของคนในชุมชน จังหวัดสิงห์บุรี มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่า ?2 = 2.67, df = 3 , p = 0.445, GFI = 1.00, AGFI = 0.99, RMSEA = 0.000 และมีค่าน้ำหนักองค์ประกอบเป็นบวก โดยมีพิสัย 0.40 ถึง 0.79 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ทุกค่า 3. ผลการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อกำหนดน้ำหนักความสำคัญ ในการสร้างองค์ประกอบความสุขแบบพอเพียงของคนในชุมชน จังหวัดสิงห์บุรี พบว่าองค์ประกอบที่มีความสำคัญเรียงลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ องค์ประกอบด้านพฤติกรรมสุขภาพดี ร้อยละ 18.79 องค์ประกอบด้านสุขภาพจิตดี ร้อยละ 18.12 องค์ประกอบด้านครอบครัวอบอุ่น ร้อยละ 14.09องค์ประกอบด้านสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ คุณธรรม จริยธรรมในการดำเนินชีวิต ร้อยละ 11.41 ด้านความมั่นคงทางเศรษฐกิจ ร้อยละ10.07 องค์ประกอบด้านสุขภาพร่างกายแข็งแรง ร้อยละ 8.72 องค์ประกอบด้านสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการดำเนินชีวิต ร้อยละ 6.71 องค์ประกอบด้านปัจจัยพื้นฐานที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตอย่างเพียงพอ ร้อยละ 6.04 องค์ประกอบด้านการได้รับการศึกษาและเรียนรู้โลกอย่างเท่าทัน ร้อยละ 3.36 และองค์ประกอบด้านชุมชนที่เข้มแข็ง มี ธรรมาภิบาลในการจัดการ ร้อยละ 2.69 ตามลำดับ