การผูกทุนวัฒนธรรมแบบข้ามพื้นที่ในการส่งเสริมความมั่นคงทางสังคมของกลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโว้ย : กรณีศึกษาจังหวัดภูเก็ต
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ ชื่อเรื่อง : การผูกทุนวัฒนธรรมแบบข้ามพื้นที่ในการส่งเสริมความมั่นคงทางสังคมของกลุ่มชาติพันธุ์ อูรักลาโว้ย: กรณีศึกษาภูเก็ต ผู้วิจัย : สำนักงานส่งเสริมและสนับสนุนวิชาการ 11 กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคง ของมนุษย์ ปี พ.ศ. : 2559 การวิจัยเรื่องการผูกทุนวัฒนธรรมแบบข้ามพื้นที่ในการส่งเสริมความมั่นคงทางสังคมของกลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโว้ย: กรณีศึกษาภูเก็ต 1) เพื่อศึกษาทุนทางสังคมของกลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโว้ย 2) เพื่อศึกษาการเชื่อมโยงทุนทางสังคมของกลุ่มของกลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโว้ยย่อยในพื้นที่จังหวัดภูเก็ต และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการประยุกต์ใช้ทุนทางสังคมในการส่งเสริมความมั่นคงทางสังคมของกลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโว้ยพื้นที่จังหวัดภูเก็ต การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) และได้ปรับประยุกต์การวิจัยหรือเป็นการวิจัยเชิงประยุกต์ (Applied Research) วิธีวิทยาการวิจัยแบบเชิงคุณภาพ (Qualitative Method and Technique) และการวิจัยเชิงชาติพันธุ์วรรณา (Anthropology Ethnography Methodology) ศึกษาและเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร รายงานการวิจัย เอกสารวิชาการ การประชุมกลุ่มย่อย การสัมภาษณ์รายบุคคล การลงพื้นที่สังเกตกิจกรรมแบบไม่มีส่วนร่วมในพื้นที่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโว้ย ประกอบด้วย ชุมชนบ้านสะปำ ชุมชนหาดราไวย์ และ ชุมชนแหลมตุ๊กแก เกาะสิเหร่ อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต สรุปผลการศึกษาพบว่า กลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโว้ยเป็นชาติพันธุ์ที่อยู่อาศัยในประเทศไทยมาอย่างยาวนาน มีความกลมกลืน และผสมผสานเข้ากับวัฒนธรรมแบบไทยได้อย่างหมดจดลงตัว ผ่านการแต่งกาย การใช้ภาษา การดำเนินชีวิต วัฒนธรรมด้านภา ประเพณี ความเชื่อ ถูกถ่ายทอดให้สังคมภายนอกได้รู้จัก ได้แก่ ภาษา ประเพณี ความเชื่อ เช่น ประเพณีลอยเรือ อาบน้ำมนต์ การเกิด การรักษาอาการเจ็บป่วย การตาย การรำและขับร้องรองเง็ง เป็นต้น ทุนทางวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโว้ยเป็นทุนที่อยู่บนพื้นฐานความสัมพันธ์ทางสังคมแบบเครือญาติที่มีเครือข่ายเชื่อมโยงกันทั้งสามพื้นที่ คือ พื้นที่สะปำ พื้นที่ราไวย์ และพื้นที่สิเหร่ กลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโว้ยเป็นคนที่ยังต้องการการพัฒนา ไมได้ต้องการความช่วยเหลือ หากแต่ต้องการการพัฒนาร่วมกับหน่วยงานภายนอก ข้อค้นพบจากงานวิจัย คือ กลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโว้ยมีเกียรติ เป็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งในสังคมที่ได้รับนามสกุลพระราชทาน จุดแข็งคือ กลุ่มชาติพันธุ์นี้มีความเป็นเครือญาติ มีการไปมาหาสู่ ติดต่อ สัมพันธ์ พูดคุยและมีการแต่งงานไปอยู่กันในชุมชน การจัดทำข้อเสนอแนะเพื่อการประยุกต์ใช้ทุนทางสังคมในการส่งเสริมความมั่นคงทางสังคมของกลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโว้ย พื้นที่จังหวัดภูเก็ตมีเป้าหมายเพื่อที่จะสะท้อนให้เห็นว่าทุนทางสังคมที่ปรากฏและดำรงอยู่ได้ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับโครงสร้างทางสังคม เศรษฐกิจ การเมือง วัฒนธรรมภายนอก ในแง่ของการพัฒนาและการส่งเสริมความมั่นคงของมนุษย์ พบว่า ยังขาดการเชื่อมโยงกับการแก้ไขปัญหาชุมชนและการพัฒนาชุมชนในด้านอื่นๆ ที่เกิดขึ้นและสัมพันธ์กับการดำรงอยู่ในวิถีชีวิต เช่น การศึกษา สุขภาพอนามัย เศรษฐกิจครัวเรือน และต้องเริ่มจากการวิเคราะห์ให้เห็นเป้าหมายร่วมกันต่อการพัฒนาชุมชนร่วมกันระหว่างชาวบ้านกับชาวบ้าน ชาวบ้านกับหน่วยงานภายนอก ระหว่างหน่วยงานภายนอกด้วยกัน เพื่อชี้ให้เห็นทิศทางและเป้าหมายต่อการนำทุนทางสังคมที่มีอยู่มาประยุกต์ใช้เพื่อการแก้ไขปัญหา หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาชุมชนและความเป็นอยู่ของกลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโว้ยควรมุ่งส่งเสริมให้เกิดกระบวนการ การเรียนรู้เพื่อการพัฒนาแบบพึ่งตนเอง โดยให้ชุมชนเป็นผู้คิด วิเคราะห์ ตัดสินใจและวางแผนการพัฒนา และดำเนินการด้วยตนเอง ขณะที่หน่วยงานภายนอกควรทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงและกัลยาณมิตรที่เสริมสร้างความรู้ด้านการพัฒนาอย่างรู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงของสังคม