Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

การพิสูจน์หาและวิเคราะห์บทบาทหน้าที่ของเอนไซม์ cofactor-independent phosphoglycerate mutase ของพยาธิเส้นด้าย: เป้าหมายใหม่ในการรักษาและการวินิจฉัย

วิวรพรรณ สรรประเสริฐ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

Strongyloides stercoralis หรือพยาธิเส้นด้ายเป็นพยาธิตวักลมที่อาศยัอยู่ในลาไส้เล็กติดต่อโดยการไชเขา้สู่ร่างกายผ่านทางผิวหนังและก่อให้เกิดโรคพยาธิเส้นด้าน ซึ่งพบได้มากในประเทศเขตร้อน และชิดร้อน รวมทั้งประเทศไทย ในปัจจบันมีผู้ติดเชื้อประมาณ 30-100 ล้านคน ในกว่า 70 ประเทศทั่วโลกผู้ติดเชื้อส่วนใหญ่จะไม่ปรากฏอาการ แต่จะมีการติดเชื้อซ่อนอยู่แบบเรื้อรังได้นานหลายสิบปี การวินิจฉัยในปัจจุบันอาศยัการตรวจหาตัวอ่อนระยะที่ 1 ของพยาธิที่ออกมากับอุจจาระโดยวิธีธรรมดา หรือวิธีเข้มข้น ซึ่งเป็นวิธีที่มีความไวตา และต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญในการจำแนกชนิดของปรสิตภายใต้กล้องจุลทรรศน์ มีการศึกษาต่างๆ ที่ได้พัฒนาวิธีการตรวจหาแอนติบอดี้ที่จะเพาะต่อพยาธิเส้นด้าย โดยใช้แอนติเจนสกดัอย่างหยาบ ซึ่งให้ความไวในการวินิจฉัยสูง (ร้อยละ 73 ถึงร้อยละ 97) อย่างไรก็ตาม การตรวจหาแอนติบอดีต่อเชื้อมีข้อเสียคือพบปฏิกิริยาข้ามกลุ่มกับการติดเชื้อปรสิตอื่นๆ เป็นจำนวนมากโดยเฉพาะอย่างยิ่ง พยาธิฟิลาเรียและพยาธิปากขอ นอกจากนี้การตรวจหาแอนติบอดีที่จะเพาะต่อเชื้อยังไม่สามารถจำแนกการติดเชื้อปัจจุบันออกจากจากติดเชื้อในอดีตได้เนื่องจากระดับแอนติบอดีจะคงอยู่ในร่างกายของผู้ติดเชื้อได้นาน แม้ว่าจะได้รับการรักษาแล้ว ซึ่งจากข้อจำกัดในการวินิจฉัยโรคเหล่านี้ทำให้ผู้ติดเชื้อพยาธิเส้นด้ายก็ได้รับการวินิจฉัยที่คลาดเคลื่อนหรือล่าช้าส่งผลให้ได้รับการรักษาที่ไม่ทันท่วงทีโดยเฉพาะในผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ กว่าปกติมักจะเกิดภาวะการติดเชื้อรุนแรงหรือมีการแพร่กระจายของเชื้อไปอวยัวะอื่นๆ ทั่วร่างกายทำให้ผู้ติดเชื่อมีอาการที่รุนแรงถึงเสียชีวิตได้ในที่สุด จากการที่เอนไซม์ Cofactor-independent phosphoglycerate mutase (iPGM) เป็นเอนไซม์ที่พบได้เฉพาะในหนอนพยาธิเท่าน้นั โดยไม่พบในคน อีกทั้งเอนไซม์ iPGM ในหนอนพยาธิแต่ละชนิดยังแตกต่างกันไป ทำให้เอนไซม์ iPGM จึงเป็นเป้าหมายที่น่าสนใจในการใช้เป็นแอนติเจนที่จำเพาะในการวินิจฉัยผู้ติดเชื้อพยาธิเส้นด้าย อย่างไรก็ตาม ยังไม่เคยมีการศึกษารายงานพบยีน ipgm ตลอดจนบทบาทของเอนไซม์ iPGM ในพยาธิเส้นด้ายมาก่อน การศึกษาคร้ังนี้ผู้วิจัยจึงไดท้าการพิสูจน์หา และวิเคราะห์บทบาทหน้าที่ของเอนไซม์ iPGM ในหนอนพยาธิเส้นด้าย โดยจากผลการศึกษาในปี แรกได้ทำการตรวจพบการ แสดงออกของยีน ipgm ในหนอนพยาธิเส้นด้าย และได้ตรวจหาลา ดับนิวคลิโอไทด์ท้งัหมดของยีน ipgm และนำเข้าสู่ฐานข้อมูล Genbank (accession number KY697305) ตลอดจน recombinant iPGM ของพยาธิเส้นด้าย ซึ่งสามารถผลิต recombinant protein ได้ปริมาณมาก และมีความบริสุทธิ์ สูง ใน native form ซึ่งเอนไซม์ที่ผลิตได้นี้จะนำไปทดสอบคุณสมบัติของเอนไซม์ และทดสอบความสามารถในการวินิจฉัยโรคพยาธิเส้นด้ายต่อไปในการศึกษาปีที่ 2 นอกจากนี้ผู้วิจัยได้พัฒนาระบบสัตว์ทดลองสำหรับพยาธิเส้นด้ายของคนได้สำเร็จ โดยใช้ gerbil (Meriones unguiculatus) ที่เป็นสัตว์ทดลองขนาดเล็ก และสามารถคงวงชีวิตของพยาธิเส้นด้ายได้ในสัตว์ทดลอง และเก็บพยาธิเส้นด้ายระยะตัวเต็มวัยแบบปรสิต และรวบรวมพยาธิเส้นด้ายระยะต่างๆ เพื่อศึกษาระดับการแสดงออกของยีน ipgm ในพยาธิเส้นด้ายระยะต่างๆ ต่อไป

คำสำคัญ

TreatmentDiagnosisการรักษาการวินิจฉัยStrongyloides stercoralisCofactor-independent phosphoglycerate mutaseDrug targetcofactor-independent PGM (iPGM)พยาธิเส้นด้ายเอนไซม์ cofactor-independent phosphoglycerate mutase

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

โครงการศึกษาการติดเชื้อแกรสเซอรี่หนอนไหมพันธุ์ไทยพื้นเมืองภายใต้สภาวะปลอดเชื้อ โดยวิธีพีซีอาร์

สิริภัค สุระพร มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2553

การศึกษาความชุกของการติดโรคหนอนพยาธิในลำไสข้องลิงหางยาว เขาสามมุข จังหวัดชลบุรี

ภัทธกร บุบผัน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2560

บทบาทในการเป็นพาหะเชื้อปรสิตแบบเชิงกลของแมลงสาบในเขตจังหวัดสมุทรปราการ

เพ็ญนภา ชมะวิต มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ พ.ศ. 2552

ระบาดวิทยาและการระบุชนิดเชิงโมเลกุลของพยาธิใบไม้วงศ์ Echinostomatidae ในหอยขม (Filopaludina spp.) ในที่ราบลุ่ม เชียงใหม่-ลำพูน

ชโลบล วงศ์สวัสดิ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557

สถานการณ์การระบาด และการพัฒนาเครื่องหมายโมเลกุลดีเอ็นประสิทธิสูงในการระบุชนิดพยาธิใบไม้ในโค-กระบือวงศ์ Paramphistomatidae ในประเทศไทย

ฐาปนา ชลธนานารถ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2564

Strongyloidiasis : พยาธิไชผิวหนัง ภัยร้ายใกล้ตัว

สุภาภรณ์ วรรณภิญโญชีพ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ พ.ศ. 2558

ระบาดวิทยาและความสัมพันธ์ระหว่างอัตราการติดเชื้อในกลุ่มประชากร และการตรวจพบตัวอ่อนพยาธิระยะเมตาเซอร์คาเรียของพยาธิใบไม้ลำไส้ขนาดเล็ก Phaneropsolus bonnei ในตัวอ่อนแมลงปอ (แมงระงำ) ที่อาศัยอยู่ตามชุมชนรอบเขื่อนลำปาว จังหวัดกาฬสินธุ์

นพคุณ ภักดีณรงค์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2557

ระบาดวิทยาและการระบุชนิดเชิงโมเลกุลของพยาธิใบไม้วงศ์ Echinostomatidae ในหอยขม (Filopaludina spp.) ในที่ราบลุ่มเชียงใหม่-ลำพูน

ชโลบล วงศ์สวัสดิ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557

การศึกษาสถานการณ์โรคหนอนพยาธิและโปรโตชัวในลำไส้และปัจจัยกำหนดการเป็นโรคหนอนพยาธิในกลุ่มคนชายขอบ(ชาวเขา)ของประเทศไทย

โอภาส การ์กวินพงศ์ กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2553

โครงการ การศึกษาปรสิตและซิมไบออนต์ของตัวอ่อนแมลงริ้นดำ ในประเทศไทย

เสน่ห์ จิตต์กลาง มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2559