การหาเครื่องหมายพันธุกรรม (DNA marker) ของลักษณะที่ควบคุมปริมาณ antioxidants ในเม่าต่างสายพันธุ์เพื่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการปรับปรุงพันธุ์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การหาเครื่องหมายพั นธุกรรม( DNA marker ) ของถั กษณะควบคุมปริมาณ Antioxidants ในเม่าต่างสายพันธุ์เพื่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ และการปรับปรุงพันธุ์ดำเนินการระหว่าง เดือน กันยายฉรร1 - กันยายน 2553 เพื่อศึกษาแบบแผนทางพันธุกรรม( DNA fingerprint) ความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมของ เม่า และหาเครื่องหมายทางพันธุกรรม DNA marker) ของถั กษณะควบคุมปริมาณสาร antioxidants โดย เก็บตัวอย่างจากสายต้นที่มีการปลูกและเก็บผลมาจำหน่ายเพื่อการแปรรูปในจังหวัดสกลนคร จำนวน14 สายดัน ในเขตพื้นที่อำเภอภูพาน จังหวัดสกลนคร จากสวนของสู้ผลิตดันพันธุ์เม่าจำหน่ายมากที่สุอ ราย คือนายทองเว เพียรภายฉุน และนายคนพ วรรณวงศ์ เปรียบเทียบกับเม่าไข่ปลาซึ่ งเป็นเม่าต่าง specie กับ เม่าหลวง บันทึกลักษณะปรากฎเช่นลั กษณะของใบ ทูใบ ช่อดอก ผล และมล็ด วิเคราะห์องค์ประกอบ ของนํ้ คั่ มองผลสุก ปริมาณสารประกอบโพลีฟีนอล และปฎิกิริยาสารต้นอนุมูลอิสระ ( DDPH) ของใบ และศึกษาลักษณะลายพิมพ์ DNA ของเม่า 15 สายต้น ด้วยเทคนิด RAPD และ AFLP สร้าง dendrogram ด้วยวิธี UPGMAจากผลการศึกมาพบว่าลักษณะปรากฎ องค์ประกอบของน้ำ คั้น ปริมาณสารโพลีนีอล และปฎิกิริยาสารค้านอนุมูลอิสระ รวมถึงถักษณะลายพิมพ์DNAของเม่า 15 สายต้นมีความแดกต่างกัน จาก การศึกษาความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมจากลายพิมพ์ DNA ทั้งโดยวิธีRAPD และ AFLP พบว่าสามารถ จำแนกเม่าไข่ปลาจากกลุ่มเม่าหลวงได้ และสมารถแบ่งกลุ่มของเม่าหลวงเป็นกลุ่มย่อยได้ 2 กลุ่ม โดยมีค่า cophenetic correlation 0.92 และ 0.96 ซึ่งเป็นการจัดกลุ่มที่ดีมาก ส่วนการหา DNA marker ของลักษณะ ควบคุมปริมาณสารด้านอนุมูลอิสระนั้ น เนื่องจากกลุ่มตัวอย่างสาขต้นเม่ามีลักษณะที่แตกต่างกันมากจึงยัง ไม่สามารถหาแถบ DNA ที่มีความสัมพั นธ์กับลักษณะดังกล่าวได้