ลายพิมพ์ดีเอ็นเอของหมากเม่าในพื้นที่ปกปักพันธุกรรมพืชเขื่อนน้ำพุง จ.สกลนคร โดยใช้เครื่องหมายโมเลกุลอาร์เอพีดี
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
หมากเม่า (Antidesma thwaitesianum) เป็นผลไม้ที่มีศักยภาพทางเศรษฐกิจสูง หมากเม่า แต่ละสายพันธุ์มีลักษณะเฉพาะที่มีคุณค่าเหมาะสำหรับการใช้ประโยชน์แตกต่างกัน ดังนั้น ลายพิมพ์ดี เอ็นเอที่จำเพาะกับสายพันธุ์จึงเป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์ในการระบุสายพันธุ์สำหรับการอนุรักษ์และ การใช้ประโยชน์ และเนื่องจากเทคนิคอาร์เอพีดีเป็นเทคนิคที่มีความเหมาะสมที่จะนำมาใช้สร้างลาย พิมพ์ดีเอ็นเอกับสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีข้อมูลของลำดับดีเอ็นเอใดมาก่อน จึงได้ทดลองใช้เทคนิคอาร์เอพีดีในการ สร้างลายพิมพ์ดีเอ็นเอของหมากเม่า 15 สายพันธุ์จากจังหวัดสกลนคร ไพรเมอร์ 27 ชนิดจาก 47 ชนิด ถูกคัดเลือกมาทดสอบศักยภาพในการสร้างเครื่องหมายดีเอ็นเอ พบว่าไพรเมอร์ส่วนใหญ่ให้ค่า polymorphism information content (PIC) อยู่ในระดับต่ำถึงปานกลาง การจัดกลุ่มสายพันธุ์ตาม ข้อมูลที่ได้จากไพรเมอร์ S31 และ S69 ซึ่งเป็นไพรเมอร์ที่มีค่า PIC สูงมีความสอดคล้องกัน โดยสายพันธุ์ ภูโซง กาฬสินธุ์ ลมพัด คำไหล สอ วรรณสังข์ วังขมปูน ถูกจัดไว้ในเคลดเดียวกัน และสายพันธุ์สร้างค้อ 1 กับสร้างค้อ 3 ถูกจัดไว้ด้วยกันในอีกเคลดหนึ่ง ส่วนสายพันธุ์ที่มีการจัดกลุ่มโดยข้อมูลจากไพรเมอร์ทั้ง สองที่ไม่สอดคล้องกันไต้แก่ สายพันธุ์ วารสาร ตาควาย ภูพานทอง เพชรหนองแซง และสร้างค้อ 2 นอกจากนี้ ไม่พบแถบดีเอ็นเอจากการทดสอบที่จำเพาะต่อสายพันธุ์อย่างชัดเจน ดังนั้น งานวิจัยนี้แสดง ให้เห็นว่า เทคนิคอาร์เอพีดีอาจไม่สามารถแสดงความแตกต่างทางพันธุกรรมจนทำให้สามารถพัฒนาเป็น ลายพิมพ์ดีเอ็นเอได้ เพื่อให้ได้เครื่องหมายดีเอ็นเอที่สัมพันธ์กับลักษณะทางเศรษฐกิจจริง การพัฒนา เครื่องหมายที่เกี่ยวเนื่องกับยืนที่กำหนดลักษณะเหล่านั้นจะมีประโยชน์และใช้งานได้มากกว่าเพราะ สามารถใช้เป็นเครื่องหมายในการคัดเสือกวัตถุดิบ หรือการปรับปรุงพันธุ์ได้ในอนาคต