Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

การป้องกันมลพิษทางน้ำด้วยหลักกการเทคโนโลยีสะอาด สำหรับการผลิตยางดิบในครัวเรือน บริเวณพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี

วรรณา สายแก้ว มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การป้องกันมลพิษทางน้ำด้วยหลักการเทคโนโลยีสะอาดสำหรับการผลิตยางดิบในครัวเรือน บริเวณพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี มีวัตถุประสงค์เพื่อพิจารณาทางเลือก และความเป็นไปได้ตามแนวทางการใช้เทคโนโลยีสะอาดในการป้องกันมลพิษทางน้ำ โดยพิจารณาจากความเป็นไปได้ทางด้านเทคนิค สิ่งแวดล้อม และเศรษฐศาสตร์ ผลการศึกษาพบว่าแนวทางในการพิจารณาเป็นทางเลือก ได้แก่ การนำยางก้อนถ้วยมาผลิตที่โรงเรือน การเพิ่มระบบการรวบรวมน้ำทิ้งด้วยการทำรางเชื่อมต่อระหว่างต้นยาง และวิธีการใช้ถังรอง การให้ความรู้ความเข้าใจ ความเหมาะสมของปริมาณกรดที่จำหน่ายตามท้องตลาดในการผลิตยางก้อนถ้วย การเปลี่ยนแปลงผลิตภัณฑ์เป็นยางเครพ (Crepe Rubber) การนำน้ำทิ้งกลับมาใช้ซ้ำ หรือการสกัดเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ การพิจารณาความเหมาะสมของปริมาณกรดที่จำหน่ายตามท้องตลาดในการผลิตยางก้อนถ้วยถูกนำมาพิจารณาเป็นทางเลือกในการป้องกันมลพิษทางน้ำในครั้งนี้ พบว่ากรดยี่ห้อบีเอเอสเอฟ เสือดาว มังกร ดาวแดง และธงไชย มีความเหมาะสมทางด้านทางด้านเทคนิค ที่ปริมาณ 7 6 6 8 และ 5 มิลลิลิตร ตามลำดับ ทางด้านสิ่งแวดล้อม ที่ปริมาณ 9 5 7 9 และ 5 มิลลิลิตร ตามลำดับ และทางด้านเศรษฐศาสตร์ ที่ปริมาณ 5 4 4 4 และ 5 มิลลิลิตร ตามลำดับ ดังนั้นความเป็นไปได้ตามทางเลือกเทคโนโลยีสะอาด มีความเหมาะสมที่ปริมาณ 9 7 7 8 และ 5 มิลลิลิตร ตามลำดับ ซึ่งมีการเตรียมกรดตามฉลากกำกับแต่ละยี่ห้อ และการให้ความรู้ความเข้าใจในเรื่องของการผลิตยางก้อนถ้วยที่มิตรกับสิ่งแวดล้อม พบว่าส่วนใหญ่มีความรู้ความเข้าใจเรื่องการมีสิ่งปลอมปนในการผลิตยางก้อนถ้วยทำให้ได้น้ำหนักมากแต่ราคาถูกลง และของเหลวที่เหลือจากการทำยางก้อนถ้วย เมื่อสัมผัสอาจเกิดอันตรายต่อผิวหนังได้ ส่วนที่ต้องมีการทำความเข้าใจเพิ่มเติม ได้แก่ บริเวณพื้นที่ผึ่งยางก้อนถ้วย ควรทำรางระบายน้ำรอบๆ เพื่อให้น้ำเซรุ่มไหลไปรวมกัน ของเหลวที่เหลือจากการทำยางก้อนถ้วยควรเก็บรวบรวมเพื่อนำไปบำบัด และกรดฟอร์มิคจะสลายตัวได้ง่าย และไม่ตกค้างในยาง เป็นต้น

คำสำคัญ

เทคโนโลยีสะอาดมลพิษทางน้ำการปลูกยางพาราการผลิตยางพาราClean Technology Rubber Cultivation Rubber Processing Water Pollution Pollution Preventionการป้องกันมลพิษ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การป้องกันมลพิษทางน้ำด้วยหลักการเทคโนโลยีสะอาด สำหรับการผลิตยางก้อนถ้วยในครัวเรือน บริเวณอำเภอเมืองจังหวัดอุบลราชธานี

วรรณา สายแก้ว มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2562

การวิจัยพัฒนาผลิตภัณฑ์ยางพาราสำหรับกั้นน้ำแบบเคลื่อนย้ายได้สะดวก (ปีที่ 1)

ดร. ไพโรจน์ จิตรธรรม พ.ศ. 2566

แนวทางการจัดการสวนยางพาราที่เหมาะสมกับท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์ เพื่อสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

ชวนพิศ จารัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ พ.ศ. 2557

การพัฒนาระบบบำบัดน้ำเสียและผลิตก๊าซชีวภาพสำหรับน้ำเสียจากการผลิตยางแผ่นระดับครัวเรือน

อาภรณ์ ส่งแสง มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2555

การพัฒนารางวัดน้ำแบบไม่มีคอโดยใช้ยางพาราพร้อมแอพพลิเคชั่น

ชวกร ริ้วตระกูลไพบูลย์ กรมชลประทาน พ.ศ. 2564

การประเมินระบบบำบัดน้ำเสียแบบไร้อากาศที่เหมาะสม สำหรับโรงรมควันยางแผ่นสหกรณ์กองทุนสวนยาง

สุเมธ ไชยประพัทธ์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2552

การศึกษาความเป็นไปได้ในการลงทุนปรับปรุงระบบบำบัดน้ำเสียเพื่อนำก๊าซชีวภาพมาใช้ในกระบวนการผลิตของโรงงานผลิตยางแท่งมาตรฐาน 20 ในสังกัดการยางแห่งประเทศไทย ในอำเภอวังสามหมอ จังหวัดอุดรธานี

นรารัก บุญญานาม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559

การพัฒนาระบบบำบัดนํ้าเสียและผลิตก๊าซชีวภาพสำหรับนํ้าเสีย จากการผลิตยางแผ่นระดับครัวเรือน

อาภรณ์ ส่งแสง มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2555

การศึกษาการใช้น้ำหมักชีวภาพซุปเปอร์ พด.2 และปุ๋ยอินทรีย์คุณภาพสูง ในการป้องกันอาการเปลือกแห้งของยางพาราและเพิ่มผลผลิตน้ำยาง

นิภาพร ชูกิจ สำนักงานพัฒนาที่ดินเขต 12 พ.ศ. 2556

การพัฒนานวัตกรรมการผลิตยางแผ่นรมควันแบบต่อเนื่องด้วยระบบการผลิตแบบกึ่งอัตโนมัติและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมในระดับวิสาหกิจชุมชน

นายเฉลา ฉิมภู พ.ศ. 2567