การผลิตก๊าซชีวภาพจากสิ่งของเหลือทิ้งจากการผลิตสับปะรดอบแห้ง ของ กลุ่มวิสาหกิจชุมชน ตำบลนางแล อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษา เกี่ยวกับการผลิตก๊าซชีวภาพจากสิ่งของเหลือทิ้งจากการผลิตสับปะรดอบแห้ง ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน ตำบลนางแล อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย โดยสิ่งของเหลือทิ้งจากการผลิตสับปะรดอบแห้ง ได้แก่ เปลือก แกน จุก และก้านสับปะรด โดยนำมาผสมกับมูลโค เพื่อใช้เป็นสารตั้งต้นในการผลิตก๊าซชีวภาพ ผลการวิจัยพบว่า วัตถุดิบจากสิ่งของเหลือทิ้งจากการผลิตสับปะรดอบแห้งและมูลโคที่อัตราส่วน 1:1 จะเกิดก๊าซในวันที่ 6 ในขณะที่อัตราส่วน 1:0 จะเกิดก๊าซในวันที่ 4 และปริมาณก๊าซจะค่อยเพิ่มขึ้นพร้อมกับปริมาณของก๊าซมีเทน โดยก๊าซมีเทนและปริมาณก๊าซจะมีปริมาณมากขึ้นหลังจากเกิดก๊าซประมาณ 7 วัน และหลังจากนั้นจะค่อยๆลดลง จากการเปรียบเทียบการเกิดก๊าซระหว่างการหมักวัตถุดิบจากสิ่งของเหลือทิ้งจากการผลิตสับปะรดอบแห้งและมูลโคที่อัตราส่วน 1:1 กับการหมักวัตถุดิบจากสิ่งของเหลือทิ้งจากการผลิตสับปะรดอบแห้งและมูลโคที่อัตราส่วน 0:1 ก็มีปริมาณก๊าซใกล้เคียงกัน แต่การหมักโดยใช้มูลโคอย่างเดียวพบว่าการเกิดก๊าซจะใช้เวลาในการเกิดก๊าซสั้นกว่า เนื่องจากมีแต่ปริมาณมูลโคเพียงอย่างเดียวเท่านั้น จากการวิเคราะห์ทางด้านเศรษฐศาสตร์โดยคิดจากปริมาณก๊าซชีวภาพที่ผลิตได้ 400 – 600 ลิตรต่อวันพบว่า สามารถใช้แทนก๊าซหุงต้มได้ 7.5 ชั่วโมง ผลตอบแทนจากการประหยัดก๊าซหุงต้มสามารถทำการประหยัดได้ 432 บาท / เดือน หรือ 12,960 บาท/ปี และผลตอบแทนสำหรับการผลิตปุ๋ยชีวภาพอยู่ที่ 1,800 บาท / เดือน หรือ 54,000 บาท/ปี

คำสำคัญ