การผลิตน้ำตาลไซโลสจากเปลือกสับปะรด

บทคัดย่อ

อุตสาหกรรมแปรรูปสับปะรดทำให้เกิดของเหลือทิ้งจากกระบวนการผลิตจำนวนมาก เช่น เปลือกและแกนสับปะรด ซึ่งส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความเป็นไปได้ในการใช้เศษเปลือกสับปะรดซึ่งเป็นวัสดุลิกโนเซลลูโลสในการผลิตน้ำตาลไซโลส โดยศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการผลิตน้ำตาลไซโลสจากเปลือกสับปะรดด้วยวิธีการปรับสภาพเปลือกสับปะรดด้วยด่างร่วมกับการใช้คลื่นอัลตราโซนิกและการไฮโดรไลซิสด้วยกรด จากการศึกษาพบว่าการปรับสภาพเปลือกสับปะรดโดยใช้เทคโนโลยีอัลตราโซนิกร่วมกับสารละลายด่างเป็นทางเลือกที่เหมาะสมสำหรับการผลิตน้ำตาลไซโลสเมื่อเทียบกับตัวเร่งปฏิกิริยาชนิดอื่นหรือเอนไซม์ ในการศึกษานี้การใช้คลื่นอัลตราโซนิก 40 kHz เป็นเวลา 45 นาที และปรับสภาพด้วยสาระลาย 1% NaOH จากนั้นไฮโดรไลซิสด้วยสารละลายกรด 2% H2SO4 2% เป็นเวลาที่ 30 นาที จะสามารถลดปริมาณลิกนินได้ 33.18% และให้ผลผลิตน้ำตาลไซโลสสูง 48.85 g.L-1 การผลิตน้ำตาลไซโลสจากเปลือกสับปะรดด้วยนี้นอกจากจะทำได้ผลผลิตน้ำตาลไซโลสสูงขึ้น ยังมีต้นทุนการผลิตที่ต่ำกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับวิธีการใช้เอนไซม์ ดังนั้น การผลิตน้ำตาลไซโลสจากเปลือกสับปะรดด้วยวิธีการปรับสภาพเปลือกสับปะรดด้วยด่างร่วมกับการใช้คลื่นอัลตราโซนิกและการไฮโดรไลซิสด้วยกรดจะเป็นประโยชน์ในการลดของเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมแปรรูปสับปะรดได้

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ