ประสิทธิภาพของวัสดุปรับปรุงดินและวัสดุอินทรีย์บางชนิดต่อการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติของดินเพื่อเพิ่มศักยภาพการผลิตมันสำปะหลังที่ระยะเวลาเก็บเกี่ยวแตกต่างกัน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของการใช้วัสดุปรับปรุงดินและวัสดุอินทรีย์ที่มีผลต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตมันสำปะหลังพันธุ์ระยอง 11 ที่ระยะเวลาเก็บเกี่ยวแตกต่างกัน วางแผนการทดลองแบบ 3x2 Factorial in Randomized Complete Block Design (RCBD) มีปัจจัย A เป็นการใส่วัสดุปรับปรุงดิน 3 วิธีการ ดังนี้ 1) ไม่ใส่วัสดุปรับปรุงดิน 2) ใส่วัสดุปรับปรุงดิน (โดโลไมท์) อัตรา 1,000 กิโลกรัมต่อไร่ และ 3) คือ ใส่วัสดุอินทรีย์ (กากอ้อยสด) อัตรา 1,000 กิโลกรัมต่อไร่ ปัจจัย B เป็นระยะเวลาการเก็บเกี่ยว 2 ระยะ ดังนี้ 1) เก็บเกี่ยวที่อายุ 7 เดือน และ 2) คือ เก็บเกี่ยวที่อายุ 9 เดือน ประกอบด้วย 6 ตำรับการทดลอง จำนวน 4 ซ้ำ เก็บข้อมูลคุณสมบัติทางกายภาพและเคมีดิน และข้อมูลการเจริญเติบโตผลผลิต และเปอร์เซ็นต์แป้งมันสำปะหลัง ผลการวิจัยมีดังนี้ ดินที่ใช้ในการทดลองเป็นดินร่วนปนทรายที่มีระดับความอุดมสมบูรณ์ของดินต่ำเมื่อปรับปรุงดินวัสดุปรับปรุงดิน (โดโลไมท์) และวัสดุอินทรีย์ (กากอ้อยสด) ทำให้ดินมีระดับความอุดมสมบูรณ์เพิ่มขึ้น ส่งผลทำให้การเจริญเติบโตของมันสำปะหลังพันธุ์ระยอง 11 ที่ปลูกมีการเจริญเติบโตด้านความสูง ขนาดทรงพุ่ม เส้นรอบวงโคนต้น จำนวนใบ ผลผลิตหัวสดและเปอร์เซ็นต์แป้งมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าการไม่ใส่วัสดุปรับปรุงดิน เมื่อเก็บข้อมูลผลผลิตพบว่า การใส่วัสดุอินทรีย์เก็บเกี่ยวที่ระยะเวลา 7 เดือนให้ผลผลิตหัวสดสูงสุดเท่ากับ 4.60 ตันต่อไร่ (เปอร์เซ็นต์แป้ง 19.47 เปอร์เซ็นต์) ในขณะที่ใส่วัสดุอินทรีย์เก็บเกี่ยวที่ระยะเวลา 9 เดือน กลับทำให้มีเปอร์เซ็นต์แป้งสูงสุด เท่ากับ 23.03 เปอร์เซ็นต์ อย่างไรก็ดี อายุการเก็บเกี่ยวไม่มีผลต่อน้ำหนักผลสด แต่ระยะเวลาเก็บเกี่ยวที่นานขึ้นทำให้มันสำปะหลังสะสมแป้งในหัวได้ดีกว่า (22.45-23.03 %) คำสำคัญ : มันสำปะหลัง วัสดุปรับปรุงดิน วัสดุอินทรีย์ การเจริญเติบโต

คำสำคัญ