กลยุทธ์การจัดการโซ่คุณค่าบนฐานแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงในการเตรียมความพร้อมสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) ของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มผลิตผ้าทอ/เสื้อผ้า จังหวัดเลย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพการจัดการโซ่คุณค่าบนฐานแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง 2) เพื่อศึกษาปัจจัย และพฤติกรรมของผู้บริโภคในการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ผ้าทอ/เสื้อผ้า 3) เพื่อพัฒนาแนวทางการจัดการโซ่คุณค่าบนฐานแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง 4) เพื่อสร้างกลยุทธ์การจัดการโซ่คุณค่าบนฐานแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง 5) เพื่อทดลองใช้กลยุทธ์การจัดการโซ่คุณค่าบนฐานแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง วิจัยนี้เป็นการวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (PAR: Participation Action Research) มีวิธีรวบรวมข้อมูล คือ การสัมภาษณ์ การสังเกต การประชุมระดมสมอง และการประชุมกลุ่มย่อย ผู้ให้ข้อมูล คือ ประธาน และสมาชิกคนสำคัญของกลุ่ม รวมถึงผู้บริโภค และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sampling) วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา และคำนวณค่าทางสถิติ ผลการวิจัยพบว่า 1) การจัดการโซ่คุณค่าบนฐานแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงมีความต่อเนื่องเชื่อมโยงกันของแต่ละกิจกรรมในโซ่คุณค่า แต่มีการปฏิบัติงานไม่เต็มที่ และงานเสร็จสมบูรณ์บางครั้ง 2) ปัจจัย และพฤติกรรมของผู้บริโภคในการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ผ้าทอ/เสื้อผ้าขึ้นอยู่กับปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดในระดับมาก และมีการตัดสินใจเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ 3) แนวทางการจัดการโซ่คุณค่าบนฐานแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงมี 6 แนวทาง คือ (1) การเงิน (2) การผลิต (3) ความร่วมมือ/เครือข่าย (4) การตลาด (5) การบริการ และ (6) เทคโนโลยี 4) กลยุทธ์การจัดการโซ่คุณค่าบนฐานแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง มี 4 กลยุทธ์ คือ (1) กลยุทธ์การพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือ (2) กลยุทธ์การพัฒนาสินค้า (3) กลยุทธ์การพัฒนากระบวนการเรียนรู้ (4) กลยุทธ์การขยายตัวทางธุรกิจสู่ AEC 5) การทดลองใช้กลยุทธ์การจัดการโซ่คุณค่าบนฐานแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงโดยใช้กลยุทธ์การพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือนำมทดลองกับกลุ่มนำร่อง พบว่า มีรายการปฏิบัติที่สะท้อนให้เห็นว่าสมาชิก และเครือข่ายกลุ่มนำร่องมีความสามารถในการนำไปปฏิบัติได้ในระดับมาก และผลการติดตามการปฏิบัติได้จริงของเครือข่ายกลุ่มนำร่อง พบว่า มีการปฏิบัติได้จริงในระดับมากเช่นเดียวกัน