กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัย ที่ 1 มีผลต่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนตําบลดงมูลเหล็ก จังหวัดเพชรบูรณ์ 2) ศึกษาประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนตําบลดงมูลเหล็ก 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหวางปัจจัยที่ 1 มีผลต่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์กบประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนตําบลดงมูลเหล็กจังหวัดเพชรบูรณ์ 4) เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนตําบลดงมูลเหล็ก จังหวัดเพชรบูรณ์จําแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล กลุ่มตัวอย่าง จํานวน 90 คนเป็นพนักงานองค์การบริหารส่วนตําบลดงมูลเหล็ก จังหวัดเพชรบูรณ์ เครื่องมือที่ 1 ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนตําบลดงมูลเหล็ก จังหวัดเพชรบูรณ์ วิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติค่าเพียร์สันใช้สําหรับวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์กับประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนตําบลดงมูลเหล็ก จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก เรียงตามลําดับความสําคัญจากมากไปน้อย คือ ด้านความรับผิดชอบของพนักงาน ด้านความรับผิดชอบในหน่วยงานบริหารทรัพยากรมนุษย์ ด้านความรับผิดชอบของผู้บริหารระดับสูง ด้านความรับผิดชอบของผู้บังคับบัญชาในสายงาน และด้านนโยบายของหน่วยงาน 2. ประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนตําบลดงมูลเหล็ก จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยรวมอยูในระดับมาก เรียงตามลําดับความสําคัญจากมากไปน้อย คือ ด้านพฤติกรรม ด้านความรู้ และด้านความสามารถ 3. ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่ 1 มีผลต่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์กับประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนตําบลดงมูลเหล็ก จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยรวมพบว่า มีความสัมพันธ์ระดับปานกลางทางบวก อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ 1 ระดับ 0.01 4. การเปรียบเทียบประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนตําบลดงมูลเหล็ก จังหวัดเพชรบูรณ์ พบว่า บุคลากรที่ 1 มีเพศ ระยะเวลาในการปฏิบัติงาน รายได้ต่อเดือนต่างกัน มีประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ 1 ระดับ 0.05 ส่วนบุคลากรที่ 1 มีอายุ สถานภาพ ระดับการศึกษา ประเภทตําแหน่งต่างกัน มีประสิทธิผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ไม่แตกต่างกันที่ 1 ระดับนัยสําคัญทางสถิติ 0.05