Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558

การใช้แบคทีเรียบำบัดน้ำเสียสีจากการฟอกย้อม

ธีระชัย ธนานันต์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์ในการคัดแยกแบคทีเรียจากธรรมชาติและเปรียบเทียบประสิทธิภาพกับแบคทีเรียจากแหล่งปนเปื้อนที่สามารถบำบัดสีย้อม Reactive red 141 (RR141) ศึกษาสภาวะที่เหมาะสมของแบคทีเรียที่คัดเลือกได้ และทดสอบความเป็นพิษต่อการกลายในต้นถั่วเขียวโดยเทคนิค HAT-RAPD แบ่งการศึกษาออกเป็น 3 ส่วน ส่วนแรกคัดแยกและระบุเอกลักษณ์แบคทีเรียที่สามารถบำบัดสี RR141 จากแหล่งธรรมชาติ บริเวณอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา พบว่า แบคทีเรียจำนวน 37 ไอโซเลต สามารถบำบัดสีย้อม RR141 เข้มข้น 10 มิลลิกรัมต่อลิตรในอาหารแข็งคัดเลือกขั้นต้นและแบคทีเรีย 3 ไอโซเลต ได้แก่ KKW2-005, KNP15-001 และ KNP13 สามารถบำบัดสีได้สีมากกว่า 60 เปอร์เซ็นต์ ในอาหารเหลวคัดเลือกขั้นที่สองที่เติมสีย้อม RR141 เข้มข้น 50 มิลลิกรัมต่อลิตร ระยะเวลา 48 ชั่วโมง ลำดับดีเอ็นเอที่ตำแหน่ง 16s rDNA มีความเหมือนกับ Paenibacillus terrigena (GQ284528), Bacillus sp. (AM900496) และ Bacillus sp. (DQ86904) ตามลำดับ มีความเหมือนถึง 99 เปอร์เซ็นต์ ส่วนที่สอง เปรียบเทียบประสิทธิภาพแบคทีเรียที่คัดแยกได้จากแหล่งธรรมชาติ Paenibacillus terrigena KKW2-005 (KKW) กับแบคทีเรียคัดแยกได้จากแหล่งที่มีการปนเปื้อน Paenibacillus sp. Dg.904 (C24), Paenibacillus sp. B1 (C29) พบว่า แบคทีเรีย C24, C29 และ KKW สามารถบำบัดสี RR141 เข้มข้น 50 มิลลิกรัมต่อลิตร ได้สูงถึง 95 เปอร์เซ็นต์ ระยะเวลา 16 ชั่วโมง ในสภาวะนิ่ง (static condition) ค่าความเป็นกรดด่างที่เหมาะสมต่อการบำบัดสีคือ 6.0, 7.0 และ 8.0 อุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการบำบัดสีคือ 35.0, 45.0 และ 45.0 ตามลำดับ กลูโคสเป็นแหล่งคาร์บอนที่เหมาะสมต่อการบำบัดสี และส่วนแอมโมเนียมคลอไรด์ ยูเรีย และแอมโมเนียมไนเตรทเป็นแหล่งไนโตรเจนที่เหมาะสมต่อการบำบัดโดยแบคทีเรีย ตามลำดับ โดยผลิตภัณฑ์หลังการบำบัดด้วยแบคทีเรีย C24, C29 และ KKW2-005 มีค่าการดูดกลืนแสงที่เปลี่ยนแปลงไปจาก 546 เป็น 520, 517 และ 540 นาโนเมตร มีค่า COD removal (%) เท่ากับ 51.57, 63.69 และ 59.37 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ และสามารถบำบัดน้ำเสียจากโรงงานฟอกย้อม เข้มข้น 61.45 Sapce unit (SU) เท่ากับ 37.10?0.92, 7.87?1.17 และ 56.61?1.85 % ตามลำดับ สำหรับการวิเคราะห์หมู่ฟังก์ชันโดยเครื่อง Fourier transform infrared spectrometer (FTIR) แสดงให้เห็นว่าโครงสร้างของสี RR141 หลังการบำบัด มีหมู่ OH, NH2, SO2 และหมู่ CH ซึ่งแสดงให้เห็นว่าโครงสร้างสีย้อมถูกย่อยสลายเป็นโครงสร้างที่มีขนาดเล็กลง ส่วนสุดท้าย ศึกษาความเป็นพิษของสีย้อม Reactive red 141 และน้ำทิ้งจากโรงงานฟอกย้อมก่อนและผลิตภัณฑ์หลังการบำบัดของแบคทีเรียสายพันธุ์ Paenibacillus sp. C24 Paenibacillus sp. C29 และ Paenibacillus sp. KKW2-005 ต่อการกลายของต้นถั่วเขียวโดยวิธี HAT-RAPD พบว่า ต้นถั่วเขียวพันธุ์กำแพงแสน 2 ที่รดด้วยน้ำสี RR141 และน้ำเสียสีโรงงานฟอกย้อมก่อนการบำบัดมีการกลายในระดับดีเอ็นเอที่แตกต่างจากที่รดด้วยน้ำสี Reactive red141 และน้ำเสียสีโรงงานฟอกหลังบำบัดโดยแบคทีเรียทั้งสามสายพันธุ์

คำสำคัญ

HAT-RAPDสภาวะที่เหมาะสมReactive dyeoptimal conditionสีรีแอคทีฟแบคทีเรียบำบัดสีDecolorizing bacteriaReactive red 141

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การบำบัดน้ำเสียสีย้อมรีแอคทีฟโดยใช้จุลินทรีย์แบบร่วมและความเป็นพิษของผลิตภัณฑ์

ธีระชัย ธนานันต์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2560

การบำบัดน้ำเสียสีย้อมรีแอคทีฟโดยใช้จุลินทรีย์แบบร่วมและความเป็นพิษของผลิตภัณฑ์

ธีระชัย ธนานันต์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2559

การสกัดสีและตรวจสอบความเป็นพิษในระดับยีนของสีที่สกัดจากพืชและไซยาโนแบคทีเรียเพื่อพัฒนาไปใช้ในระดับอุตสาหกรรม

ศิริลักษณ์ เอี่ยมธรรม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2552

การแยกเชื้อโพรไบโอติกจากกากมันสำปะหลัง

รัชฎาพร อุ่นศิวิไลย์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2556

การผลิตสีย้อมชีวภาพจากจุลินทรีย์เพื่อการย้อมผมและสิ่งทอ

สายสมร ลำยอง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

การผลิตสีย้อมชีวภาพจากจุลินทรีย์เพื่อการย้อมสิ่งทอ

สายสมร ลำยอง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

การศึกษาสมบัติการต้านเชื้อแบคทีเรียของไฮโดรเจลจากอัลจิเนตและกัวร์กัมปรับปรุงด้วยชิลเวอร์

ภัทธาวุธ มนต์วิเศษ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2557

การศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพและจำแนกสายพันธุ์ของเชื้อไรโซเบียมที่เข้าสร้างปมกับพืชตระกูลถั่วสายพันธุ์ท้องถิ่น เพื่อการอนุรักษ์และใช้ประโยชน์ทรัพยากรธรรมชาติในท้องถิ่นอย่างยั่งยืนในพื้นที่ป่าชุมชนบ้านหินฮาว อำเภอบ้านฝาง จังหวัดขอนแก่น

ปิยะวดี สราภิรมย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2559

การควบคุมเชื้อราที่ก่อโรคในมันสำปะหลังด้วยชีววิธี เพื่อลดการใช้สารเคมีในเขตพื้นที่ของอำเภอปะคำ จังหวัดบุรีรัมย์

รัตนา เพ็งเพราะ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2560

ฤทธิ์ของสารสกัดจากพืชท้องถิ่นในสวนปรุในจังหวัดนครราชสีมาต่อการเจริญของโปรไบโอติกและเชื้อก่อโรค

มณฑล วิสุทธิ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2560