การหาปริมาณธาตุเหล็กในตัวอย่างสิ่งแวดล้อมโดยใช้รีเอเจนต์ที่เตรียมได้จากไม้ท้องถิ่นในเขตภาคเหนือ

บทคัดย่อ

สารสกัดจากใบฝรั่งได้ถูกนำมาใช้เป็นรีเอเจนต์จากธรรมชาติสำหรับการทำสเปซิเอชันของ Fe(I) และ Fe(II) รีเอเจนต์ได้มาจากการสกัดใบฝรั่งบดแห้งด้วยสารละลาย 0.1 M แอซิเทตบัฟเฟอร์ที่ pH 6.0 รีเอเจนต์สามารถเกิดปฏิกิริยาได้กับทั้ง Fe(!) และ Fe(M) ได้สารผลิตภัณฑ์ที่มีที่มีสีซึ่งสามารถตรวจวัด ทางสเปคโทรโฟโตเมทรีที่ความยาวคลื่น 565 นาโนเมตร ความเสถียรของรีเอเจนต์ศึกษาได้จากการ สังเกตความคงที่ของค่าการดูดกลืนแสงเป็นเวลาอย่างน้อย 6 ชั่วโมง ความเที่ยงของการตรวจวัด พิจารณาจากค่าร้อยละการเบี่ยงเบนมาตรฐานสัมพัทธ์ (นRSD) จากการวัด 11 ครั้งโดยใช้สารละลาย มาตรฐานเหล็ก 5.0, 20 pom ได้ค่า %RSD ของสารละลายมาตรฐานเหล็กรวม (Total Fe) และ Fe(l) เท่ากับ 0.3 - 1.0% และ 1.0 - 3.8% ตามลำดับ ช่วงเส้นตรงของกราฟมาตรฐานของทั้ง Fe(I) และ Fe(ll) อยู่ในช่วง 0.01-50 ppm โดยมีสมการเส้นตรงของกราฟมาตรฐาน คือ y = 0.0167x + 0.0145; R" = 0.9986 และ / = 0.0064x - 0.0149 R = 0.9990 ตามลำดับ ขั้นตอนการทำสเปซิเอชัน ประกอบด้วย 2 ขั้นตอน ขั้นแรกเป็นการเติมกรดแอสคอร์บิก (1.0 mM) ลงในสารละลายผสมของ Fe(I) และ Fe(II) เพื่อรีดิวซ์ Fe(II) ก่อนจะเกิดปฏิกิริยากับรีเอเจนต์ ดังนั้น การตรวจวัดในขั้นตอนนี้จึงเป็นคำ การดูดกลืนแสงของความเข้มข้นเหล็กรวม (Total iron) จากนั้น สารละลายอีกส่วนจะถูกเติมด้วย EDTA (1.0 mMM) เพื่อป้องกัน Fe(I) เกิดปฏิกิริยากับรีเอเจนต์ ขณะที่จะมีเฉพาะ Fe(II) เกิดปฏิกิริยากับรีเอเจนต์ ได้ ปริมาณของ Fe(I) จึงหาได้จากการหักลบความเข้มข้นของเหล็กรวมกับความเข้มของ Fe(II)) เมื่อ นำขั้นตอนนี้ไปใช้ในการทำสเปซิเอชันของเหล็กในตัวอย่างน้ำเสียและอาหารเสริมโดยเปรียบเทียบกับการ ใช้รีเอเจนต์ตั้งเดิมคือ 1,10-phenanthroline พบว่าผลที่ได้ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ ความเชื่อมั่น 95% จากการหาค่าร้อยละการกลับคืน พบว่าได้ร้อยละการกลับคืนในช่วง 97.3-110.4% และ 99.5-151.2% สำหรับตัวอย่างน้ำเสียและอาหารเสริม ตามลำดับ

คำสำคัญ